از سرزمین شمالی

INTERNET & GREAT OROD

2010-04-01T10:27:00.000-07:00

جهان مجازی و اینترنت از دیدگاه ارد بزرگ

از اُرُد بزرگ برجسته ترین متفکر و فیلسوف حال حاضر ایران در وادی های گوناگون مطالب بسیاری خوانده ایم اما نگاه او به جهان مجازی و اینترنت بسیار هوشمندانه و جالب است که در اینجا تقدیم می گردد :

جهان آینده بدون اینترنت بی معناست .

ساده انگاریست اینترنت را با همه داده هایش یکجا رد کنیم و یا یکجا بپذیریم .

اینترنت همانند دریاست ، کسی که آن را نمی شناسد همانند کسی ست که شنا را نمی داند .

ترس از اینترنت همانند نداشتن آن زیان آور است باید ناوشکن های بزرگ ساخت و بر فراز آنها پرچم کشور خویش را برافراشت .

بستن سایت های درنده چشم و هوش (مستهجن) از کارهای مهم دولت هاست .

برآیند نابود کردن پایگاه های آفرینشگر ، همانند ساختن مرداب است. بازده اینکار برای آفریننده و برخورد کننده زیان آور است .

در اینترنت داده ها و اندیشه ها بسیار تند جابجا می شوند در برابر داده های ستیزگر باید میدان پاسخگویی را برای اندیشمندان آگاه هر کشور فراهم آورد و از چالش ها نهراسید .

کشورهای افزون خواه و بیمار همواره پیشتازان یورش از راه اینترنت هستند راهکار مبارزه با این تیره اندیشان تکیه بر ایده های و باورهای میهنی ست ایده هایی که مردم و بویژه جوانان بر آن ها ببالند ، نمی توان از پاسخگویی گریخت و به دور خود دیوار کشید .

هیچ شمشیری همچون پرداختن بر اسطوره ها و سرآمدان نمی تواند دشمنان ریز و درشت کشورها را در جهان اینترنت ناکام گذارد .

اسطوره ها و سرآمدان ملی ، گنجینه های با ارزشی هستند که باید آنها را زنده نگاه داشت اسطوره ها جایشان در موزه نیست ، می بایست به سرآمدان درخششی ویژه بخشید و آنها را دوباره پروراند تا با اندیشه جوانان امروز گره بخورند و بدینگونه نیرنگ های دشمنان را ناکام گذارند .

نگاه دشمنانه به اینترنت ، دست خبرچینان و نیرنگ بازان را باز می گذارد .

برای داشتن اینترنتی ایمن باید بر داشته های فرهنگی و میهنی خویش تکیه کرد آنها را گسترش داد و به هنرمندانه ترین گونه آنها را بیان نمود ، آزادی اندیشه را پاس داشت . خوراک اندیشه جوانان بدون همکاری آنها ساخته نمی شود ، پس نیاز به همکاری دو سویه است .

کشوری از گردونه اینترنت بهره بیشتری می برد که میوه تمدن خویش را بیشتر و ساده تر در دامان کاربران بگذارد .

پیشه و هنر بدون اینترنت گران و بی خریدار است کشوری که زمینه داد و ستد های اینترنتی خویش را گرفته توان رشد و هماوردی خویش را از دست می دهد .

اگر همکاری میهنی برای بالندگی و هم اندیشی در اینترنت وجود داشته باشد جام های زهرآگین ، نوشنده ی نخواهند داشت .

INTERNET

2010-04-01T10:20:00.000-07:00

جهان مجازی و اینترنت از دیدگاه ارد بزرگ

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، جلد هشتم

2010-02-03T15:41:00.000-08:00

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد پندار

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد استاد

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد هنر

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد روان

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد ستیز

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد آزادی

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد آزادی

2010-02-03T15:36:00.000-08:00

خدا

ایران من

ز کوشش و دانش ز ایمان من

سر افراز و پاینده ایران من !

قدم راسخ و پر ز نیرو تنم

دل و جان ودانش به کار افکنم !

چو میراث من از نیاکان من

هنر شد مخور غم تو جانان من !

سحرگه چو سازم من آهنگ کار

سرم پر ز شور ودلم بی قرار

که علم و هنر را به نیرو زنم

به گردون کنم بیرق تو علم !

به کف آهن تفته سازم خمیر !

که آزاده مانی وطن ای کبیر !

ترا چون گلستان کند سعی من !

ترا مهد ایمان کند رأی من !

بود خاک تو خون به رگهای من !

سرور تو امید فردای من !

من آن زاده از نیت آرشم

که بهر وطن جان به آتش کشم !

ره من بود راه مولی علی !

بمان سر بلند فخر دنیا ! غنی !

شکر

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●

● فرگرد آزادی ●

*- آزادی باجی به مردم نیست ! چرا که مال و داشته آنهاست. ارد بزرگ

«سروده ای از: حمید مصدق »

نه نه نه

این هزار مرتبه گفتم نه

دیگر توان نمانده توانایی

در بند بند من

از تاب رفته است

شب با تمام وحشت خود خواب رفته است

و در تمام این شب تاریک

تاریک چون تفاهم من با تو

انسان افسانه مکرر اندوه و رنج را

تکرار می کند

گفتی

امیدهاست

در نا امید بودن من

اما

این ابر تیره را نم باران نبود و نیست

این ابر تیره را سر باریدن

انسان به جای آب

هرم سراب سوخته می نوشد

گلهای نو شکفته

این لاله های سرخ

گل نیست

خون رسته ز خاک است

باور کن اعتماد

از قلبهای کال

بار رحیل بسته

و مهربانی ما را

خشم و تنفر افزون

از یاد برده است

باورنمی کنی ؟

که حس پاک عاطفه در سینه مرده است

سروده ی : «حمید مصدق »

در گام اول لازم است که آزادی را برای خود معناا کنیم وازخود بپرسیم که ما چه چیز را برای خود « آزادی » مینامیم وچه نمرز ومحدودیتی برآن قائل هتستیم وبعنوان فردی که از سوی خداوند ازاد آفریده شد ودرخلقت انسان به « آدمی» قدرت عقل واندیشه وتفکر نیز داده شد چگونه میتوان اورا ازدیدگاه یک فرد اسیر نگریست که به هیچ عنوان با قانون عقل درست درنمیآید ومطق جاری در این اندیشه حکم میکند که زمانی که خالق ما انسان را , انسانی آزاد معرفی میکند چچرا می بایست آدمی خود برخود یا ازسوی دیگری اسارت را قبول داشته وپذیرای اسیر یخود باشد ممسلم است که خداوند در قانون طبیعت انسان خوی آزاده ی اورا نیز زمانی که باو بخشیده است انتظار آزاد منشی اورا نیز داشته است وانسانی که از بدو تولد با ذاتی پاک زاده میشود این تربیت ودانش زندگی اوست که در پیرامون او از انسان انسانی آزاده یا اسیر یا دنباله رو یاقربانی یا برده را میسازد وباز این ما انسانها هستیم که قانونهای زمینی ومرزهای انسانی خود را برای یکدیگر تعین کرده ایم اگر به خواست خداوند بعنوان بزرگترین استاد زندگی خود نگاه کنیم وحرف او را پذیرا باشیم هیچکس دردنیا اسیر زاده نشد وهرگز خود خواوند نیز بین آدمیان سفید پوشت وسیاه پوست وزدر پوست وسرخخ پوست خویش نیز تفاوتی قائل نبود نه آنگونه که ما « آدمیان» قائل شدند وحتی به بردگی واسارت نوع وانواع بشر دست زده وتا سالها نیز بین خود ودیگری حتی بین رنگ مو وچشم خود نیز این تفاوت را قائل بودند که سفید پوست را فرشته , سیاه پوشت را شیطانن یا برده بخوانند .در مقامی کمتر ازخویش قرار دهد واورا ازحق زندگی آزاد درجامعه ی بشری خود محروم کنند اندیشه های نوین بتدریج تمامی اینگونه افکار را پس زده ورد نموده است وامروزه درجهان آدمیان یکسان وبرابرند خواه پوستی ورنگ چشمی متفاوت داشته باشند خواه از ملتی ضعیف تر باشند ودر جهان سوم زندگی کنند ویا اینکه از لحاظ دانش وبیشنش تفاوتی با یکدیگر داشته باشند وامروزه نیز بزرگان واندیشمندان وعالمین جهان درعقیده با یگدیگر متحد هستند که رنگ پوست وتفاوتهای ظاهری ونوع دین وآئین وسنت هیچ یک عاملی براین نیست که ما دیگر انسانهای دنیا را ازخود کمتر یا بالاتر بدانیم ویکی درخدمت دیگری باشیم واگرچه دنیا در قانون هستی خویش نیازمند کسی چون خداوند است تا چرخه ی دنیا بچرخد ودر زمینه های زندگی زمینی نیازمند مدیران وشایستگانی هتسیم که برنامه ریزی ها اساسی واصلی وقانون بندی های جوامع را سروسامان دهد اما هیچیک ازاینها به معنای اسیر بودن شخص زیر دست در دستان مدیریت وبزرگان جامعه نیست چراکه حق پآزادی وهمه نوع آزادی ازجمله آزادی فردی ,آزادی اجتماعی وآزادی تفکر و... یک بیک حق انسانی انسان درهرجامعه متفکر وروشنفکری ست و قانون تمامی ممالک دنیا نیز همانگونه که در فرگردهای پیشین گفته شده امروزه تابع قوانین مشترکی ست که در آن حق انسانی وحقوق بشر وازادی فردی واجتماعی اوو در سرلوحه ی قوانین هر کشوری که در دمکراسی بسر میبرد قرار داردواین نتیجه ی سالهای بیشماری ست که تاریخ خود گویای این بوده است که انسان دراسارت هیچگاه اسارت را نمیپذیرد وبرای ازادی خویش تلاش میکند چراکه ذات او خواهان آزادیست

¤ با تحقیقی ساده نمونه ای ساده را از تعریف آزادی را در اسلام از نظر میگذرانیم که درسایتی مذهبی آزادی را در اسلام را اینگونه تعریف میکند :

¤ «کلمه آزادی »باهمین معنایی که امروز دارد.ازچندقرن پیش برزبانها افتاده،وشایدسبب اختراع این کلمه،نهضت تمدن اروپایی است که ازیکی دو سه قرن پیش شروع شده،ولی معنای این کلمه ازاعصار خیلی قدیم درذهنها جولان داشته،وبه صورت یک آرزو دردلها بوده است.اصل طبیعی تکوینی که این معنی ازآن ناشی می شود این است که آدمی دروجودخودمجهز به اراده است(اداره)آدمی راواداربر عمل می کند اراده یک حالت نفسانی است که اگرازبین برودحس وشعورازآدمی گرفته می شود،ودرنتیجه،انسانیت او باطل می شود.

چیزی که هست این که انسان یک موجوداجتماعی است طبیعت او،اورا بزندگی اراجتماع سوق می دهد ومی گوید:یک فردباید (دلو)خودرادربین (دلوهای) دیگران بیاندازد،اراده وفعلش رادراراده وفعل دیگران داخل کند.این طرز عمل منجر به آن می شودکه آدم دربرابر قانونی که حدودی برای اراده وافعال مردم معین کرده واراده هاوافعالراتعدیل کرده است،خضوع کندپس همان طبیعتی که بیک فردانسان ،آزاد مطلق دراراده وفعل می دهد عینا همان طبیعت،اراده وعمل رامحدودو"طلاق" ابتدایی و"حریت" اولی رامقید میسازد.

قوانین مدنی حضار،چون(بطوریکه خواننده دانست)ساختمان احکام خودرابرپایه کامروائیهای مادی (گذشته،نتیجه آن شده که ملتهادرمعارف اصلی واساسی دینی "آزاد" باشندبخواهندملتزم به آن بشوند نخواهند نشوند همچنین درامر اخلاق وهرچه ماورای قانون باشدوانسان بخواهدواراده واختیار نماید،درتمام اینهامردم "حریت" و"آزادی" دارند معنی" حریت" درنظر تمدن جدید اینست.

امااسلام:چون (همانطورکه معلوم شد)قانون خودرابراساس توحید ودرمرتبه دوم برپایه اخلاق فاضله گذاشته وبعد متعرض هرامرکوچک وبزرگی ازاعمال فردی واجتماعی هرچه میخواهدباشد- شده پس:هیچ چیز نیست که انسان وابسته به آن یاآن وابسته به انسان باشد مگرآنکه شرع اسلامی درآنجاقدم گذاشته یااثرقدم شرع،پیدااست بدین ترتیب،"حریت"به معنای گذشته هیچ مجالی دراراده وافعال مردم ندارد!

چرا،آدمی درهمه آنهاازقیدعبودیت(وبندگی غیرخدا)آزاداست،گرچه این یک کلمه است،ولی اگرکسی درسنت ورویه ی اسلامی وهمچنین سیره ی عملی که دعوت به آن کرده وبین افراد وطبقات اجتماعی برقرارنموده بطورعمیق بحث وبررسی کند،وسپس روش اسلامی راباروشهای آقائی وسروری وزورگوئی اجتماعات متمدن چه بین افراد وطبقات خودشان،وچه روابطی که بین ملت قوی باملت ضعیف،برقراراست مقایسه کند،می فهمدکه چقدراین یک کلمه معنای وسیع ودامنه داری دارد(این آزادی درعقیده که معنایش آزادی ازقیدعبودیت غیرخداست)

ازنظراحکام هم اسلام،درروزیهای پاکیزه ومزایای معتدل حیات که خداوند مباح فرموده،توسعه ی کامل داده البته بدون افراط وتفریط.

***

این مطلب خیلی عجیب است که عده ای ازمفسرین وکسانی که دراین زمینه ها به بحث پرداخته اند، بازحمت فراوان خواسته اند که اثبات کنند،دراسلام،آزادی عقیده وجوددارد.

وبه آیه" لااکراه فی الدین" ونظائرآن استدلال کرده اند خواننده ی محترم می تواند بحث مفصل تفسیری ذیل آیه بالا ومعنای آنرادرجلد دوم" المیزان" مطالعه کند،چیزیکه اینجامی توانیم بگوییم اینست که معلوم شدتوحیداساس همه نوامیس اسلامی است،معذالک چگونه ممکن است اسلام قانون "آزادی عقیده" راتشریح کند.

آیااین ،جزتناقص صریح،معنی دیگری دارد؟

اگر کسی بخواهد بگوید:دراسلام عقیده آزاد است،عینا مثل اینست که بگوید:درقوانین مدنی ازحکومت قانون آزادند.

به عبارت دیگر،"عقیده "یعنی پدیدآمدن یک ادراک تصدیقی درذهن انسان:"عقیده" یک عمل اختیاری نیست که بشود درآن منع یاتجویزکرد،مردم راآزادگذاشت یا بنده چیزیکه قابل منع واباحه است،التزام باعمالیست که ازعقیده ناشی می شود مثلا:دعوت بعقیده، قانع ساختن مردم به یک عقیده، نوشتن ونشر "عقیده" ازبین بردن عقیده مردم ومبارزه باکارهایی که مخالفین عقیده انجام میدهند. اینها کارهائیست که قابل منع وجواز است.

معلوم است که اگراین کارهاباموادقانونیکه بین یک اجتماعی دائراست یاپایه واصل یک قانون،مخالف باشد،مسلما ازطرف قانون،جلوگیری خواهدشد.

اسلام،درتمام قانونگذاریهای خود،جزبرپایه ی" دین توحید" اتکائ نداشته است،دین توحید،یعنی دینیکه سه اصل مسلم راقبول داشته باشد:توحید،نبوت،معاد.این سه عقیده اساسی عقائدی است که مسلمین،یهود،نصاری ومحبوس(اهل کتاب)برآن اجتماع دارند.

نتیجه گرفتیم که:

چرادراسلام "حریت "دیگری وجود داردکه عبارت است از "آزادی".

سایت دستان نت « پایان متن»______

ما در زندگی روزمره ی خود در پی ازادی روح ودل وافکار خویش هستیم وهمواره بدنبال راهی میگردیم که احساس آرامش وامنیت و صلح را در پیرامون خود در درون ودراندیشه ودر روح وفکر خود احساس کرده وبا آن خود را آسوده بدانیم بااینوصف کدامین آأمیست که پذیرای این باشد که آشنائی ودوستی وهمسری وهمسایه ای و.... انسانن را اسیر برده ی دخویش تصور کند وما نیز بیچون وچرا بدون پرسش بدون داشتن دلیل قانع کننده آنرا پذیرفته وتابع خواسته ی کسسی باشیم که با اسارت ما راحتی شخصی خود را طلب میکند نه آسایش وراحتی وخوبی وخوشی ما را در نتیجه هرگز در اینگونه مواردی کسی زیر بار این نخواهد رفت که خود را برده ای دردست انسان دیگری وانسانی همانند او با همان شکل ظاهر اتنسانی چون خود ,بداند ومسلم است که با آن برخوردی شدید خواهد کرد وحق خویش را برای ازادی خود تا پای مرگ جستجو مینماید وحق انسانی خویش را نیز بازپس میخواهد.

¤ « نه خون، نه آب، نه آتش ,از: فریدون مشیری »¤

چگونه اینهمه باران

چگونه این همه آب

که آسمان و زمین را به یکدیگر پیوست

به خشک سال دل و جان ما نمی فشاند؟

چه شد ؟ چگونه شد آخر که دست رحمت ابر

که خار و خاک بیابان خشک را جان داد

لهیب تشنگی جاودانه ما را

به جرعه ای ننشاند

نه هیچ ازین همه خون

که تیغ کینه ز دلهای گرم ریخت به خاک

امید معجزه ای

که ارغوان شکوفان مهربانی را

به دشت خاطر غمگین ما برویاند

نه هیچ از اینهمه آتش

که جاودانه درین خاکدان زبانه کشید

امید آنکه تر و خشک را بسوزاند

بپرس و باز بپرس

بپرس و باز ازین قصه دراز بپرس

بپرس و باز ازین راز جانگداز بپرس

چه شد چگونه شد آخر که بذر خوبی را

نه خون نه آب نه آتش یکی به کار نخورد

بگو کزین برهوت غربت ظلمانی

چگونه باید راهی به روشنایی برد ؟

کدام باد درین دشت تخم نفرت کاشت ؟

کدام دست درین خاک زهر نفرین ریخت ؟

کدام روزنه را می توان گشود و گذشت ؟

کدام پنجره را می توان شکست و گریخت ؟

بزرگوارا ابرا به هر بهانه مبار

که خشک سال دل و جان غم گرفته ما

به خشک سال دیار دگر نمی ماند

نه خون نه آب نه آتش

مگر زلال سرشک

گیاه مهری ازین سرزمین برویاند

¤ سروده ی: « فریدون مشیری »¤

ما در زندگی خود برای یافتن روحی آزاده ی خویش تلاش میکنیم خود را بشناسیم چراکه کیدانیم ازخود به خداوند خویش میرسیم ودیدگان روشن وآزاده ای بدست خواهیم اورد که توسط آن برحق رفتار کنیم واسنانی پاک ودرست وسربلند در مقابل خداوند وخود باشیم تمامی انسانها حتی بدترین آنان درنهاد خود خواستار این هستند که اایشان را درهمه جا قبول داشته باشند ودوست داشته باشند وحرمت ایشان نیز حفظ گردد پس بااین احساس دورنی که احساسی طبیعی وانسانیست چگونه میتوانیم بعنوان یک انسان از انسانی دیگر بخواهیم بدون چشمداشت راحتی واسایش وروفاه وامنیت خویش درخدمت ودراسارت ما باشد وبی چون وچرا هرچه میخواهیم انجام دهد که حتی اگر زیر دست کا نیز باشد درقبال ساعتی که برای راحتی ما میگذارد تا درخدمت ما باشد پول وحقوقی دریافت میکند که زمان آزادی خودرا برای ما صرف کرده است واین را نوعی کار ونان دراوردن برای زندگی خویش میداند حال میخواهد زنی باشد که کارخانه ی ما راانجام میدهد یا گارسونی یا کارمندی یاوکیلی و وزیری چراکه اینوع درخدمت دیگری بودن وبه امور ی رسیدگی کردن « کار» محسوب میشود ودرقبال آن نیز مبلغی دریافت میشود تا امور زندگی نیز برای همگان بگذرد این است که هیچکسی دردنیای کنونی اگر در خدمت انسان دیگری کار کند این انسان هرچقدر بزرگتر ودرمقامی بالاتر ازاو باشد باز موظف است که باو به چشم کسی نگاه کند که اورا اسیتخدام خود کرده است وهرگونه آزاروازیت جسمی وروحی بر کسی که زیر دست ایشان است در قانون دنیا وکشورهای پیشرفته جهان محکوم است چرا که اگر کسی برای دیگری درهرمقامی که هریک هستند کار میکند اسیر دیگری محسوب نمیشود که اجاتزه داشته باشند حتی برسر او فریاد بزنند ویتا دستی بروی او بلند کنند که او نیز حرمت انسانی خود را دارد واگر درجایگاه پائین تری قرار دارد مبنی براین نیست که از انسانیت او چیزی کم شده باشد در« دنیای حق وانسانیت وعدالت »هیچ انسانی درهر جایگاهی که هست خاص وعام کمتر از دیگر انسانی « انسان » نیست واز انسانیت او چیزی کم نشده است اگر این رئیس است وآن دیگری حتی پادوی او وچنانچه ظلمی .واسیب وزیانی نیز چه از لحاظ روحی چه از لحاظ جسمی انسانی برا انسان دیگر وارد اورد خواه آن شخص همسر یا فرزرند او باشد یا زیر دست وخدمتکار خانه ی او یا کارمند و.... بهرشکل یک انسان است وشخص درجوامع پیشرفته حتی حق شکایت از این شخص را دارد که باو در جایگاه مدیر وبالاسر ظلم و ستم وآسیبی روا داشته است وقانون نیز این شخص را چه درمقام بزرگترین انسان وپولدار ترین وقدرتمند ترین شخص آن کشور باشد چه یک رئیس چه یک مدیر مغازه که فروشنده خود را ازاز دهد...درهر مقاتم تفاوتی نمیکند بشدت بااو برخورد خواهد کرد وبسیارنمونه ها را میتوانم نام ببرم که تنها بعلت اینکه شخصی با زبان آزاردهنده ی روحی فرد زیر دست خود بوده است به زندان نیز افتاده است ونمونه های آنرا دراروپا بسیار دیده ام که کارمندی از رئیس خود شکایت کرده وحتی باعث برگنار شدن افرادی میشوند که تنها کلامی نادرست به آنان گفته است واخیرا بودکه یک وزیرخانم در نروژ برکنار شد چراکه به منشی خانم خود گفته بود الان وقت باردار شدن شما نبود که مجبور شوید محل کار را بعلت بارداری مجبور به ترک کارشوی وبدون توجه به نیاز محل کارخود از مرخصی استفاده کنی (طبق قانون کارمندی معممولا کارمند باردار میتواند ازخدمت معاف شده وحقوق اوبطور کامل نیز پرداخت میگردد) وهمین سخن باعث گردید که شدیدا بااین خانم وزیر برخورد کرده وایشان را ازکار برکنارنمودند بااین عنوان که این خانم منشی انسانی آزاد است وحق دارد هروقت که خود دوست دارد باردار شود ورئیس بودن شما این حق را به شما نمیدهد که برای زندگی او تعیین تکلیف نموده وبگوئید چه موقع برای شما مناسب است که او زندگی کند یا باردار شود واینک که به روح این نیز خانم صدمه روانی زدید که او ناراحت ازاین باشد که چرا باردار شد وچرا مجبور به ترک کار بعلت بارداری شد که حق مسلم اوست شما می بایست خسارت آنرا نیز پرداخت نمائید .

_____ الهه شعر سروده ی فرزانه شیدا______

از زخمی بر الهه شعر ،

زخمی بدل گرفتم

تا الیتیام

راهی باقیست

بس دراز!

و گرچه چون شاعر

بی واژه بماند

یا به سکوت در آویزد

خود مرگ شاعری ست اما

(حاشا اگر از مرگ هراسیده باشم.شاملو)!

¤ فرزانه شیدا /یکشنبه 22 اردیبهشت 1387¤

درواقع اینگونه باید بگویئم که ما هم میتوانیم با دست کسی را بزنیم وهم با زبان وتفاوتی نمیکند که شخص درهرکجا خانه یا مدرسه یا مجل کار واجتماع با زبان خودد شخصی را زده وازار دهد وروح اورا برنجاند یا بادست خود اورا بزند که انسانی که بادیت نیز کتک میخورد روح او نیز آسیب می بنیند درنتیجه اینرا خشونت رفتاری وزبانی نام میگذارند ومعتقدند که هیچ انسانی حق ندارد با زبان ورفتار واعمال خود نارحتی وآسیبی بر انسانی دیگر که از لحاظ روحی چه جسمی وارد کند واگر کرد مجرم محسوب میشود این است که مقام انسان درهر جایگاهی هم که باشد مقام والای انسانیست واحدی حق این را ندارد که دیگری را خوار وکوچک کرده وباو آسیب برساند حتی اگر فرزند اوست وکودکی ونوجوان وجوانی درزیر دست دیگری خواه والدین باشد یا ملت یا دولت میبایست بگونه ای درست وانسانی آموزشهای لازمه زندگی را به او درخانه واجتماع ومدرسه ومحل کار بدهند وهیچکس حق ندارد انسانی را بخاطر کمبود دانش یا کوچک بودن ازلحاظ سنی یا فقیر بودن یا هردلیلی که برتری اجتماعی یکی بردیگری را شکل میدهد کسی را آزار دهد وزیان وآسیب روحی وروانی وجسمی براو وارد سازد .

¤ اســیر , سروده ی فرزانه شیدا ¤

اسـیرم ... در سـوت ... در بـودن ...

با تــمامی پنـجره های گــشوده

و در تیـک تاک لــحظه ها

در لبـــهای آینــه

که جــز سـکوت

هیــچ نمــیدانست ،

هیـچ نمیدانـسـت

و جـز نگاه,هیچ نمیگفـت

مـن اما

با سـرودِ سـردِ آینـه

در نام "سکـوت " خیره ام

چـه خواهـم گـفت با او

نمیـدانـم

چه را می جـویم ؟ نمیدانم !!!

با دستـهای بیـقرار

که مبهـوت لمس دیواری ست

سـرد و بی احـساس

پیرامـون اتـاق را

حـس کـرده ام

در لحظه های تـماس

درهـای رفتن ایمن

از گـذر باد

پیـچیده در

تارهای تنبیده ی " غربت "

چـه بیرحـم بر بی کسیم

چـشم دوخـته اسـت

گوئی اسیـرم

با تمامی پنجـره های گشــوده

در دیواری ســرد

در آئینـه ای خاموش و بیصـدا

در درهــای بستـه

در خـود آری در خود

مرا آزادی بخـش

ای افــکار غمــدیدهء تنــهائـی

من از اینجا نیستـم ، نیستـم

مرا در یاب ای عشــق

که تـو تنها دیـوار هــا را

آینــه ها را پنـجـره ها را

به حرف وا خواهی داشـت

اگر با نگاه دل

با قلبی سرشـار از محبـت

به هـر کــجا بنــگری

مــرا دریــاب ای عشــــق

مــرا دریــاب شــایـد

شـایـد کـه آرامـی بگیــرم

شایــد...

¤ سروده ی فرزانه شیدا ¤

در دیــوارها ...درواقع بزرگان دانش وعلم جامعه شناسان انسان شناسان روانشناسان وافرادی که درخدمت روح وروان واندیشه انسانها کار وتلاش میکنند همگی دراین تلاش هستند که بهترین امکانات را برای انسان درهمه ی محیطهای زندگی ازخانه گرفته تا دردنیا فراهم آوردند که انسانی که ازاد زاده شد آزادنیز زمندگی کند واز سوی هیچکسی تحت فشار یا دراسارت وآزار نباشد.پس دیدگاه روشن وروشنفکر هرگز در پی ستم مردم وانسان نیست وهمانگونه که خود را آزاد میپدارد دیگران را نیز می بایست حرمت نگاهداشته وبر آزادی تمام افراد دنیا ارجوارزش قائل شود وبا عملکرذد وروفتار ودستور دادن وزورگوئی کسی را درعمل ورفتار اسیر خود وخواسته های برحق وناحق خود نکند چراکه اگر حتی این خواسته برحق نیز باشد هیچ انسانی حق ندارد دیگری را به زور باخود موافق وهمراه کند وتا زمانی که فردی خود نخواهد دیگران حق ندارند اورا بی دلیل تحت فشار بگذارند که چیزی را بپذیرد که عقل ومنطق او قادر به قبول آن نیست یا اصلا مایل نیست که اینگونه فکر کند شما میدانید که هرگز شما نمیتوانید چیزی را به زور به کسی بدهید مگر آنکه اورا آزار داده باشید تشنه ای را سیراب کردن وگرسنه ای را سیر کردن چیزیست که برحق است او نیاز دارد وخواهان این است که سیر و سیراب .اما بزور کسی را بخوابانیم وبه حلق او غذا بریزیم که بخور به سود توست یا بنوش بدن نیاز دارد تنها ظلم وستمی بر کسی کرده ایم که نیاز به این خوردن ونوشیدن نداشت نه وقتی که نه احساس تشنگی میکرد نه احساس گشنگی.درنتیجه ما نمیتوانیم درهیچ راهی کسی را مجبور به رفتن کنیم مگر خود او بخواهد که برود وهرچه هم صادقانه وبا مهر ومحبت نیز تلاش کنیم اگر مغز او خواهان چنین اندیشه ومنطقی که ما به او میدهیم نباشد تنها آب درهاون کوفتنی ست که به هیچ کجا نمیرسد درنتیجه ازادی فکر واندیشه انسان یگک حق قانونیست که از سوی خداوند درذات او نهاده شده است وجوهر معنویت آوخواهان نگاهداشتن آن است وبرای آنکه خود را ازاد احساس کند از هیچ کاری نیز دریغ نخواهد کرد تا ازکس وکسانی دوری جسته یا رها شود که اورا در فاشر نهاده یا مداوم آزادی اورا ازاو سلب میکنند واین حتی درمحیط کوچک خانواده نیز به فرار کودک ونوجوان وجوان ازخانه باری همیشه انجامیده است که صدمه ی آن اول واخر به جائی برمیگردد که منبع این فرار بوده است یعنی والدین ودرهمین راستا در محیط بزرگتر وبزرگتر نیز همین شکل از عمل وعکسالعمل تکرار میشود اگر رعایت حتل یکدیگر را درنوع احترام نهادن به آزادی فردی وانسانی هم نکنیم وبرای همگان بحد خود ارزش یکسان وحقوق یکشان قائل نباشیم که چون این شد بی شک به جدائیها ستیزها ومشکلات عدیده ای برخواهیم خورد که با مخالفتهای شدید نیز همراه خواهد بود انسان ازاد زاده شده است وازاد نیز زندگی میکند وهرگز زیر بار اسارت نخواهد رفت اگرهمین را بپذیریم درمی یابیم که لزومی نیست کسی را که نمیخواهد دانشی بیاموزد بزور درکلاس درس بنشانیم وکسی را که نیخواهد اه برود بدوانیم.که درنهایت نتیجه ای نیز عاید نخواهد شد جز خستگی واتلاف وقتی بی ثمر چون همینکه وری خود را برگردانیم شخص به سوی میرود که مایل است برود نه آنسو که ما مدانیم حق است یا درست است یا هرچه هست برای او راه او نیست واین حق اوست که راه را برگزیند یا بیراهه را چون باز این حق اوست که تجربه ها را تجربه کند وزندگر با گونه ای که دوست میدارد زندگی کند چراکه یکبار نیز درزندگی بیشتر زنده نیست وحق دارد نوع وشکل زندگی خویش را انتخاب نمایدوخوب وبد دنیای خود را نیز به شیوه ی خود تشخیص داده به شیوه خود زندگی کند وتاجائی که آسیبی به دیگران وارد نمیکند آزاد است که زندگی خود رادر شیوه وبه راه وروش خود زندگی کند.این قانون دنیاست وحتی قانون خدا که بین بنده ی خوب وبد خود نیز تفاوتی قائل نمیشودوهمگان را به قدرت حکمت ورحمت خویش در زیر سایه ی مهر خود نظاره کرده وازهمگان نیز با خبر است باشد که خود پویای راه حقف باشیم وره بسوی رستکاری خویش را پیدا کنیم که این نیز وظیفه ی انسانی ما درمقابل خداوند است.

*-رهایی و آزادی ، برآیند پرستش خرد است و دانایی . ارد بزرگ

*- آزادی باجی به مردم نیست ! چرا که مال و داشته آنهاست. ارد بزرگ

____ پایان فرگرد آزادی____

¤ نویسنده فرزانه شیدا¤

برگرفته :

http://b4armannameh.blogspot.com/2010/02/blog-post_7302.html

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد ستیز

2010-02-03T15:31:00.000-08:00

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند

چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین درکنارش

فلک بر سرنهادش لوح سنگین* حافظ*

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●

● فرگرد ستیز ●

¤¤¤

درتمامی فرگردها از احساسات ششگانه آدمی بسیار سخن گفته ایم و تلاش براین بود که انسان را آنگونه که هست با تمامی اندیشه ها واحساسات ذهنی ودرونی وروحی باز شناسیم واحساسات وافکار آدمی را با دیدگاهی درست به بررسی بنشینیم ودرعین حال به این مطلب توجه داشته باشیم که انسان درکدامین نماد بشری خود میتواند انسانی موفق باشد وچگونه وبا چه عملکردی انسانی موفق خواهد بودو همواره نیز باین نتیجه رسیدیم که انسانی که به پرورش ودانش ذهنی وفکری خود پرداخته باشد والگوی مناسب ومثبتی را در زندگی پیشاروی خود قرارداده وتلاش نماید که برای رسیدن به اهداف خود با دیدی باز وروشنفکرانه پیش برود انگاه فردی روشندل وروشنفکر وانسانی موفق وشاد وانسانی در آرامش روحی وفکری وقلبی خواهد بود انسانی که حداقل ازخود خویش راضی ست ومیداند که آنچه را از دستاو برآمده در زندگی برای خود واطرافیان خویش انجام داده است وثمره آن نیز میدانگاه وسیعی از اعمال ونتایج کاری اورا در برگرفته است وحتی تعدادی از این انسانها درگستره .و دامنه ای بزرگتر و حتی در دنیا وجهان نیز شناخته شده انددر » فرگرد ستیز» اگر به یکایک سخنان دقت * ارد بزرگ دقت وتوجه داشته باشیم بخوبی پی میبریم که ستیزه جویان انسانهای عاقل ودانائی نمیتوانند باشد یک روشنفکر به هر زمینه ورشته ای که گرایش داشته باشد همچنان یک روشنفکر است بادیده ای باز وعقلی سلیم که قدرت تشخیص خوب وبد را نیز دارد .

¤ سروده ا ی از:«احمدرضا احمدی » ¤

درختانی را از خواب بیرون می آورم

درختانی را در آگاهی کامل از روز

در چشمان تو گم می کنم

تو که

با همه ی فقر و سفره بی نان

در کنارم نشسته ای

لبخند برلب داری

در چهار جهت اصلی

چهار گل رازقی کاشته ای

عطر رازقی ما را درخشان

مملو از قضاوتی زودگذر به شب می سپارد

همه چیز را دیده ایم

تجربه های سنگین ما

ما را پاداش می دهد

که آرام گریه کنیم

مردم گریز

نشانی خانه خویش را گم کرده ایم

لطف بنفشه را می دانیم

اما دیگر بنفشه را هم نگاه نمی کنیم

ما نمی دانیم

شاید در کنار بنفشه

دشنه ای را به خاک سپرده باشند

باید گریست

باید خاموش و تار

به پایان هفته خیره شد

شاید باران

ما

من و تو

چتر را در یک روز بارانی

در یک مغازه که به تماشای

گلهای مصنوعی

رفته بودیم ... گم کردیم

¤ سروده ی :«احمدرضا احمدی » ¤

برای یک عالم یک یزرگ ویک روشنفکر نه ستیزه جوئی راه حل محسوب میشود نه برستیزه گران , اهمیتی قائل است , چیزی که مسلم ایت منطق وفلسفه ی بزرگان واندیشمندان وروشنفکران جوابگوی نیازهای ایشان در هر زمینه ای هست که نیاز به ستیزجوئی نداشته باشند برای آنان چیزی یا هست یا نیست اگر هستچاره راهی هم برای ان وجود داره واین چاره راه هرچه باشد در معقوله وبا معقوله ستیز حل شدنی نیست که ستیز را انکی میکند که منطق درستی برای ارائه هدارد وکسی به خشم وخشونت دست میزند که قادر نیست جوابی منطقی را به دیگران بدهد وبا داد وفریاد وغوغا تلاش درساکت کردن دیگران میکند همیشه گفته اند واین نیز از سخنان بزرگان است که میگوید:« اگر میخواهی سخن ترا بشنوند آرام وشمرده سخن بگو ,اما اگر میخواهی صدایت را بشنوند و"احتمالا به امید اینکه "بترسند": فریادبزن» وهمین نشان میدهد یگ انسان دانا وعاقل وروشنفکر با بلند کردن صدای خود با تهدید وبا خشونت به میدان عمل نمیاید وشاید تنها اندوهگین از انسانهای دنیائی گردد که پاسخ سوال را با خشم وستیره جوئی میدهد وشاید ازاین رو سکوت کند وقتی میبیند درک نمیشود ودر بیابانی خاموشی افکاری راه میرود که هرچه فانوس را نیز روشن کند او فوت میکند چرا که نمیخواهد ببیند یا قدرت دیدن را ندارد حتی با بزرگترین پروژکتور دنیا.چراکه این مغز واندیشه است که میبایست درک کند وچون میکند سخن بیهوده است وتلاش با او بی فایده.حتی زمانی که دیگران , حَرّبه ستیز وجنگ ودشمنی را برای معلوب کردن او بکار میکیرند از حربه ی سیاست فکری خود بهره میجوید واز دری وارد میشود که اگر درجنگ هم بود بی آنکه بسیار کشته ای از خود واندیشه وانسانهای ارتش خود بدهد به پیروزی برسد بدین معنا که هگز ستیزه چوئی جوابگوی مشکلی نیست واگر دردنیا نیز جنکها ورویدادهائی از نوع ستیز ادکیان دیده میشود نه از سر این است که راه دومی نبود که بی شک برای ان است که دشمن را با ضربه های مهلک به جانوخانمان او از پا بیاندازند چراکه قادر نیستند به حکم سیاست ومنطق وفلسفه ای درست جلو امده ومشکل را حل نمایند وارچند که سیاستمداران بزرگ دنیا در پشت جنگهای دنیا ایستاده اند وچه جنگ داهلی باشد چه با کشوری دیگر همواره فقط برای این بوده وهست که قادر به سخن گفتن وبه نتیجه رسیدن باهم نبوده اند ویکی دراین میان منطق درست را قبول نمیکند ومسلم است که هیچ انسانی خواهان جنگ وستیز نیست وهرکسی آرامش وامنیت خود را در زندگی خواهان است چه در محدوده ی خانه وخانواده باشد چه در کشور چه درجهان درنتیجه آنکه ستیزه چوست بی منطقی خود را نشان میدهد کمبود قدرت عملی خود را ثابت میکند نیاز به ثابت کردن خود را به این شکل بروز میدهد وشما چنین چیزی را دریک انسان عاقل ودانشمند وبزرگ نمیبینید مگر نقطه ضعفی داشته باشد که به یارائی ازآن کسی وکشانی قادرباشند اورا به ستیز انداخته وخشم اورا برانگیزند که باز بزرگ وعاقلی اگر باشد زودتر از یک فرد عادی زشتی موقعیت را میبیند واز ادامه ی آن سرباز میزند نه از آنجا که خود را مغلوب میبیند که از آنجهت که مغلوب شدن را در ادامه ستیز درکوچک کردن شخصیت ومقام خویش میبیند وبا سکوت خود درپی چاره راه بهتری میگردد که لازم به صدمه زدن روحی وجسمی بدیگران نباشد این کاملا واضح است که یک روشنفکر برای جهان وددنیا وطبیعت وانسا ن ارزشی والاتر از یک انسان عامی قایل است ودیدگاههای او گسترده تر ازاین است که پای صحبت انسانهای کوچکی خود را ببازد واز در ستیز درآید وگر چنین کند نیز بگونه ای سیاستندارانه خواهتد کرد تا حتی المکان کمتر آسیبی به شخص یا اشخاص مخالف خود وارد کند بسیار دیده ایم که بزرگان در بحث وجدلی گاه سکوت میکند وبیشتر به شنونده گوش میدهند واعمال ورفتار اورا نگاه نیکنند که این شاید حمل برشکست شود بخصوصاگر هدف بحث وگفتگو باشد اما عاقل میداند درکجای سخن بود که او ساکت شد ودیگر به ادامه ی بحث علاقه ای نشان نداد ومعمولا آنجاست که انسان میفهمئد که این شخص هرچه بگوئی درسرجای اول خود ایستاده است وبااینکه درموقع سخن تو بنظر می اید که بتو گوش میدهد اما چنین نیست بلکه او,همچنان در ذهن خود بدنبال ستیزی دیگر وجوابی دیگراست وچون لب دمیگشاید متوجه میشود که او همانطور که فکر میکردید اصلا به شما وسخنان شما ودلایل شما ومنطق شما گوش نمیداده است تادرک کند شما چه میگوید وهمچنان برسر همان دادوفریاد اولیه ی خود ایستاده است که شاید ساعتها از آن گذشته وهزاران جوابی هم دریافت کرده است که شنیدن تنها مشکل او بودچون معمولا ستیزه جو گوش نمیدهد تنها پاسخ میدهد ودرکل هدف او به صلح رسیدن نیست که همان ستیز است وبس ودرنهایت نیز قانع نمیشود چرا که از گام اول برای صلح نیامده بود که حرف شما را گوش کند وبه نتیجه ای موافق برسد

¤ «عـشق یین » سروده ی فرزانه شیدا¤

آبی تر از سـپهر؛غـمگین تر ا زغـروب

ای یـا رهـمنشین, ای هـمزبان خـوب

ای هـم سـوال مـن ای مـانده درسـکوت

با مـن بگو ز عشق از بودن و ثــبوت

لفـظ غـریبه یـست بـدورد لـحظه ها

تـا آخـرین کـلام تـنها بـگو : وفـا

با من غــریبه است لفـظ ء جـدا شـدن

با قــلب عــاشـقی شـب همــصدا شـدن

هــمواره با تـوام هـمچون خـود خــدا

همـچون دلـت کـه بـاز در ســینه مـی طـپد

در واژه و غــزل او شـاعـری کــند

مـانـند روحِ تـو , درکـو چـه های شـب

هــمواره با توا سـت قـلبی مـیان تــب

تبدار و سـینه سـوز شـیدا و بــیقرار

در کـو چه های شــب هــمراه انــتظار

آری به هـر قــدم ؛ با شـب ؛ شـب ونــیاز

هـمـپای قـلب تـو دارم ره نـماز

چــون آیـه هـای عــشق « شــیداترین » شـدم

در کـو چـه های شـب «عـــشق یقـین »شــدم

در کـو چـه های شـب «عـــشق یقـین » شــدم .

¤ از : فرزانه شیدا/ شنبه 17 آدزماه 1386¤

اینجاست که فرق عاقل واندیشمند با فردی که درسخن بسیار سخنگوست در شنیدن ناشنوا ودرعقل بسیار از لحاظ داشتن شعور روشنفکرانه, درکمبود وضعف!معلوم وآشکار میشود ودرست همینجاست که تفاوتهای ذهن روشن با دیگرمردم معلوم وآشکار میشود یک انسان عاقل ومنطقی نیاز به تندی کردون وخشم گرفتن بر دیگران ندارد کسی که در دیدگاه فکری خود با دیده ای روشنفکر بدنیا مینگرد مسلما منطقی برای خود دارد که در آن منطق دست به یقه شدنهای زبانی وجسمی اصلا وجود ندارد چه به زبان تهدید باشد که درست به مانند زدن روحی فردی است چه دست بلند کرده وبر چهره ای بکوید که زدن علنی وآزار رساندن جسمی به فردیست واین دست به یقه شدن های مردم عامی را حتی نمیتواند باورکند ودر عقل خود انرا معنا کند درنتیجه خود نیز در بحث به شکل روحی و زبانی با کسی درگیر نمیشود وزمانی هم که دربحثی شرکت میکند نه از آنروست که قصد دارد کسی را بکوبد که هدف آن است که اآن شخص را قانع وروشن سازد همین مطلب است که درمیان مردم عام درک نمیشود وبسیاریاز سیاستمدارانی نیز که بناگهان برافروخته شده وبه ستیزه زبانی میپردازند ونمونه ی همینگونه انسانها هستند که قادر نیستند با منطق زبان دربحثی شرکت کنند واز آنجهت جبهمه میگیرندکه از اول ورود باین بحث خود را آماده ی جبهه گیری کرده بودند ساده تر اگر بگوئیم ستیزه جوئی که برای ستیز به میدان میآید نمیتواند انسان روشنفکری باشد چرا که روشنفکر با کسی دشمنی ندارد وکسی را نیز دشمن خود نمیپندارد وایشان قادرند دوست بدارند وببخشند وقادرند درک کنند که هستند کسانی که درک نمیکنند اما دلیلی با انسان ستیزجو در زندگی خویش نمی بینند که بخواهند ادامه دهندکماینکه ایشان همواره و همیشه با زبانِ اندیشه وفکر , افکار ومنطق ونظریه ی خود را ابراز کرده است و کماکان نیز همین روش را ادامه خواهد داد. عصبانی شدن وخشم گرفتن چیزیست که درهمگان وجود دارد وانسان زمانی که صبر خویش میبازد به عصبانیت وخشم برمیخیزد اما حتی دراین زمان نیز هدف «ستیزه جوئی» نیست که شخص عاقل ودانا زمانی دیگر صبر خویش رااز کف داده وبه خشم میرسد که میبند درک نمیشودوشخص متقابل او متوجه ی این نمیخواهد بشود که او دراین بحث نظر خئد را اعلام میدارد وبااو دشمنی شخصی ندارد واگر نظری که عنوان میکند بیبیند که درک نمیشود ومفهوم گفتار او به شکل دیگری برداشت میشود مشخص است که امکان به خشم آمدن او هم باشد وبسیار دیده ایم که درست درست برعکس عمل میکند یعنی بااینکه به خشم آمده اما ترجیح میدهد درجائی که درک نمیشود سکوت کند چراکه هرچه بگوید نیز به شنونده ومخاطبی که نه شنونده است نه منطقی فایده ای ندارد. اینجا دیگر کلام وحرف وسخن واژه ها معنائی ندارد اینجا درواقع فقط صدا ست که سخن میگوید ونه بدنبال نتیجه ایست نه بدنبال موافقت به همفکری رسیدن ونیجه ای گرفتن وبه صلح رسیدن اینجا جمله ها وواژه ها تنها در خدمت این بکار گرفته میشود که شخص حرف خود را درست ویا غلط میخواهد ثابت کند وراه حل را درستیزه جوئی زبانی یافته است واز طریق بازی با کلمات سعی میکند که شخص مقابل را به سکوت بکشاند تا پیروزی او اعلام شود درصورتی که بسیار مواقع انسان بااینگونه افراد فقط سکوت میکند که بی جهت وقت خود را تلف وهم تلف نکرده باشد ومیدان بیشتر برای جولان چنین فردی باقی نگذارد که میداند بیفایده است وبی ثمر واین اگرچه در فکر او پیروزی ودر فکر تماشاگران بحث قالب شدن این شخص بر فرد متقابل است اما انسان عاقل میداند ومیفهمئ که این سکوت به معنای این نیست که باتو موافقم یا گویای رضا نیست که درمثل شنیده ایم که میگویند: سکوت علامت رضاست بلکه تنها باین دلیل است که او میداند بیش ازاین سخن گفتن ویاسین به گوش او سر دادن وخواندن نه تنها انتهائی نخواهد داشت بلکه این فرد از آنجهت که به قصد کوبیدن وسرکوب کردن آمده است قصد صلح واشتی ندارد که بخواهد او نیز برای ان تلاش کند واگر هدف صلح وتلاش نیست ومغلوب شدن اندیشه ای بر اندیشه ی دیگر است دیگران نیز این شعور ودرک فکری را دارند که بین درست وغلط تمایز وتفاوتی قائل شوند اینجاست که عاقل فهم درست وغلط بودن فکر اندیشه ونظر خود را به جممه وبه آن شخص واگذار میکند چون اصرار برچیزی که نمیخواهند بپذیرند تنها اصرار براین است که به سیری که خود را گرسنه احساس نمیکند غذای مجانی بدهند وفکر این اشخاص آنقدر پرشده وتغدیه شده از افکار نادرست هست که قادر به جادادن غذاب فکری مناسبی نباشد واندقر مسموم افکار شده است که حتی غذای سالم فکری شما فکر مسموم اورا قادر به باز پس زدن سم ذهنی وفکری او نیست ودراینجاست که سکوت بهترین راه چاره با افرادیست کمه جز فکر خود برای فکر احدی ارزش قائل نیستند وحتی حاضر به شنیدن گفتار واندیشه سخن دیگری نیز نیستند وپنبه برگوشی گویائند که نمیدانند گاه باید ساکت بود وشنید شاید آنچه میشنود واژه ای وجمله ای ارزشمند باشد که یادیگری آن خود بهترین هدیه وارمغانی ست که فردی میتوانست به ایشان بدهد.ستیزه جو هرگز واژه های دیگران را نه میشنوند ونه میخواهد بشنود.چراکه تصمیم فکری خود را گرفته است او معتقد است که حق بااوست وهمین برای او کافیست که بحث برای او تنها بازی با کلمات باشد وانقدر ادامه دهد که شخص خسته شده یا سکوت کند یا به خشم آمکده مجلس را ترک کند تا ثابت شود حق بااو بود ودرنهایت نیز خواهد گفت اگر جوابی داشت سکوت نمیکرد ارگر منطقی داشت با آن جلو میامدو از مجلس واز میتان جمع بیرون نمیرفت میماند ومیگفت واینگونه مغلطه بازیها را بسیار حتی درمیان خویشاوند خمویش نیز میتوانیم ببینیم ودرجامعه ی شهری ودرطول زندگی ودر مکانهای گسترده تر در سیاست وسیاست بازی های دنیا.

¤ فصل شکفتن واژه ها¤

در کُنج شهر

سرگردان واژه های تردید

در عبور تند چرخ ها وگاه ها

چه سرگردانند

ای همکلام عشق

برای باغچه از فصل روئیدن بگو

در شهر جز

دود ونگاه های مانده بر خاک

هیچ نمانده است

وکودکان توپهای رنگی خویش را

در پستوی خانه

فراموش کرده اند

بازی بودن وزندگی را

در چرخهای گذران وگامهای تند می بینم

که از عشق هیچ نمیداند

وجز عقربه های ساعت

نگران هیچ چیز نیست

واژه هایم دردمند سخن

باز مانده اند

وصدای " آه " در هیاهوی چرخها

با خاک یکی میشود!

واژه هایم را به دانه های بهار می بخشم

که شکفتن را آغازی داشته باشد

درفصل جوانه ها

آنگه که

چتر ها باران را انتظار می کشند

وآه دیده ها اشک را

بامن بگو

فصل رویش دل در کجاست !؟

دوم اردیبهشت 1387/02/02

¤ شعر از: فـــرزانه شـــیدا¤

دربحث وگفتگو درزمینه های مختلف فکری همواره سخنگو یا مخاطبی که با جبهه گیری اولیه پیش از حتی شروع بحث به مجلسس میرود وتنها بخاطر جبهمه ای که از پیش گرفته بطور مداوم از قضایا برداشت غلط کرده وبا وجنگیدن زبانی قصد به کرسی نشاندن حرف خود را دارد دیگر بحث وجدل ندارد ائ نمیخواهد حرف شما را بشنوند او اصلا قصد ندارد با شما موافق باشد واین بحث هرچه بیشتر ادامه پیدا کند مسلم است درنهایت به خشم میرسد یت به تلف کردن وقتی که میشد از آن سودی بهتر برد درنتیجه عاقل هرگز به کسی که درنادانی فکر خود دست وپا میزند بحثی را ادامه نمیدهد وحتی ترجیح میدهد با چنین شخصی دریکجا وحتی در اتاق هم نباشد که بودن با کسی که فقط «میگوید» اماهرگز نمیشنودوهرگزموافق با شما نیست وهمواره مخالف تمامی گفته های شماست وبااو شخن گفتن چون سخن گفتن به دیواری ست که حداقل دیوار سکوت اگرچه راه شنیدن را نمیداند لااقل سکوت را میداند..

____ پنجره ای رو به عشق ,سروده ی فرزانه شیدا ____

اگر میشد

پنجره ای گشود به باغ محبـت

به باغ دلهای عاشق

اگر میشد

گلهای گلشـن محبت را..بـوئید

اگر میشد باغبان عشــق بود و

پاســدار مهـربـانی

هـرگـز دلـی نمی شکســت

هــرگز محبتــی فراموش نمیشد

هـرگز دلی تنهائی نمی کشیــد

و مهـربانی

شکـوفـه های پر عــطر خویـش را

درباغ روح انسـانی

شکفتنـی همیشگی داشــت

در طــراوت روح

اگر مـــیشد

پنـــجره ای گشــود

به باغ محبــت ها

و دل را به عشــق

بخشید

اگر میشد

____سروده ی فرزانه شیدا_____

درواقع ساده تر ازاین نمیشود گفت که کجای دنیا دیده اید,که عاقلی شخصی دیوانه یا احمق یا نادانی را بعلت اینکه اینگونه است کتک بزند ؟ آنهم به گناه اینکه عقل کاملی ندارد یا قادر نیست بفهمد حال بهر دلیلی که درک نکردن ونادانی نیز بی دلیل نیست یا نقص وضعفی در شخص باید باشد یا ناآزموده ای کم سن است یا فردی بیسواد است درکل انسان ستیزه جو انسانی معمولی با روح وفکر سالم نیست وبه گونه ای انسانی بیمار است که نیازمند یاری از سوی یک روانشنساس میباشد ودچار کمبودها وصعفهائی ست که ازاوانسانی ستیزه جو میسازد ودر عین حال در کجای رسم انسانیت ودرکدامین کتاب ومکتب ودین وآئینی نوشته شده است که دیوانه را بزن ونادان راتنبیه کن یاکودکی راکه نمیداند برای اینکه نمیداندوبااین توجه که میدانید که او نمیداند می بایست بیآموزد, تنبیه کنیم وبزنیم کهاگر نمیداند ونمیفهمد گناه ماست که قادر نبوده ایم باو یاد بدهیم وبفهمانیم . ما دوست داشتن را فراموش میکنیم زمانی که به ستیز برمیخیزیم زمانی که بایکدیگر دشمنی میکنیم وزمانی که یا چاه راه دیگری میشویم یا چاه کن راه دیگران. وبااینکه دنیا را نمیتوان با یاری احساسات به گردس درآورد اما انسان بودن نیز شامل داشتن احساس حس مسئولیت نیز هست وآدمی میبایست در نحوه ی زندگی وعملکرد خود ودر شیوه های مخصوص زندگی خودد با دیگران وبا جامعه, ازآن دیدگاه خشک وقالبهای فکری بدون احساس , گاه نیز بدرون وروح خویش رفته وبا درهم آمیختن فکر وروح به عملکردی رو آورد که در آن پای انسان یا قلبی یا یک زندگی یا انسانیت درمیان است دراینجا تنها قالب های خشک باید ها جوابگو نیست که اگر خشمی برانگیخته میشود نیز گایه های احساسی دارد که عقل طغیان میکند اگر ستیزی ایجاد میشود نیز درونمایه احساسی دارد که شخص خود را در خطر میبیند واحساس میکند که حقی ازاو باطل وضایع شده است که به ستیز برمیخیزد درواقع هیچ احساسی بدون دلیل بروز نمیکند وهیچ عملی درانان حتی تنفر وخشم بدون درونمایه هاس احساسی دروجودی شکل نمیگیرد انسانی که پایه زندگی خویش را نیز بر ستیزه جوئی میگذارد از اجساسی سرخورده وبه جان آمده است که اینگونه عمل میکند یا مخافتهای پیرامون خود را دیگر تاب نیآورده است که به ستیز متقابل برمیخیزد یا اینگونه درخانه ای ستیزجویانه پرورش یافته است که ستیز را تنها چاره راه اعمال وثبات حرف خود میشناسد وعادتهای زندگی او به نوعی درهم ریخته شده است که دشمنی وخشم وستیزی را درپی داشته است هیچیک از اعمال انسانی بر اساس ایسنکه فقط فکر میگوید که اینکاررابکن نیست چراکه فکر ودل واحساس وروح واندیشه با همبستگی باهم اقدام به عملی میکنند وقتی که ما دستور عملی را صادر میکنیم وآنگاه است که عملکرد ما شکل میگیرد درنتیجه اینکه بپنداریم که فردی تماما با مغز عمل میکند ونقشی از احساس دراو نیست کاملا اشتباه است چراکه کسی چون هیتلر هم احساس خشم وتنففر را باخود میکشید که اینهمه ادمکشی وجنایت شکل گرفته در تاریخ ماندگار شد چنگیز نیز به همچنین پس سیاستمداران دنیا که دنیا را ازدیدگاه سیاسی مینگرند نیر نمیتوانند انسانهائی کامل خشک باشند که بخواهند ونخواهند با احساس مردمی وملی نیز روبرو هستند ونمیتوانند که بخاطر انکه همواره بدون احساس وتنها با مغز جوابگو ی خود وزندگی خود بوده اند ملتی را بدون نشان دادن همدلی وهمپائی وهمراهی باخود همراه کننذ که انسانها دردرجه ی اول خواهان این هستند که بدانند کسی را که باوبه چشم بزرگتر خویش نگاه میکنند چه در کانون خانواده باشد چه شهر چه کشور ایا کسی هست که از تمامی احساسات انسانی برخوردار باشد که فردا عملکرد خشم وبی احساس او توقع این را نداشته باشد که مردم عامی ارتش وسربازان زیر دست او باشند نه مردمی که موظف است خود بایشان خدمت کند درنتیجه درمییابیم انسانی که از نوع احساسات بشری خالی باشد دچار کمبودهای فرهنگی واجتماعی نیز هست درغیراینصورت چگونه میشود حامی افراد ونزدیکان وشهرو جامعه وکشوری بود که به آن احساسی نداشته باشیم؟ودرمقابل آن احساس وظیفه نکنیم؟تنها زمانی انسان به پرخاشجوئی وستیزه گری میپردازد که این احساسات را به گوشه ای نهاده باشد وخود را خالی ازهمه احساسات خوب نموده وتنها به خشم وکینه وتلافی فکر کند نه به حق وباطل دوستی وصلح یاوری وهمراهی درنتیجه عشق به اشخاص بیه خانواده به جامعه به کشرو میبایست درفرد فرد اجتماع باشد تا یکی رهبر والگو باشد یکی استاد یکی والدین یکی بزرگ جمع وبتا همین ترتیب انسانها درقبال یکدیگر موظفند که حقوق انسانی یکدیگر را ارج نهاده احترام وعشق ومحبت انسانی خود را به حرمت خود هم شده نگه دارند.پس کمبود عشق درونی وعاطفی واجتماعی وعقلی وفرهنگیست که انسانی پرخاشگر وستیزه جورا میسازد. بزرگان عالم نیز این را برخود وظیفه میدانند که اندیشه های درستی را که باعث صلح میان انسانهاست در بین مردمان ترویج دهند ومسلم است که کسی که چنین هدفی را دنبال میکند نه انسانیست که بدنبال دشمنی وکینه ورزی وستیزه جوئی باشد نه با مخاتلفان خویش دشمنی بورزد وتهدید کند ودر ستیز با آنان بدنبال این باشد که انان را مغلوب کرده برسرحجای خود بنشاند ویا برانان غلبه کند که اندیشه ی برحق چه بخواهیم چه نخواهیم جایگاه خویش را پیدا میکند حال چه در دست روشنفکری به دنیا داده شود چه عاقلی درسخنی بازبگوید ومیکرفونی دردست داشته باشد چه حتی نادانی میکروفون بدست ,اندیشه های احمقانه خود را به گوش جهانیان برساند که احمقها میپذیرند وعاقل اما دراینجا می ستیزد, که چون پای« انسان وانسانیت» درمیان باشد وحق وحقوق انسانی باید ستیز را بر سخن برگزید و باید حق را گرفت وباید پیروز شد.اما ستیز با اندیشه ای برتر یاآنچه که حق وانسانیت رازیر پابگذارد ودرستیز با کسی باشد که حق راستین خود را طلب میکند اگر این حق به روا باشد وعاقلانه ومنطقی هرگز یک روشنفکر واقعی با آن ستیزی نخواهد داشت که تلاش میکند حق اورا پایمال نکند وچنانچه چنین نکرد , دیگرهرچه صد آن انجام دهد دشمنی وخود پرستی وخودخواهیست نه انسانیت نه برحق بودن نه حتی انسان بودن .همواره ستیزی که درآن «فکر» نابود کردن انسانی وجان موجود زنده ای درمیان باشد کاری انجام شده ازسوی عاقلان نیست که عاقل تاانجا که بتواند تلاش میکند دشمنی ها را فرونشانده دوستیها را ترویج دهند وبه حکم اندیشه وبا منطقی محکم جوابگو وپاسخ دهنده وحتی یاری دهنده کسی باشند که دچار مشکلی ست ویا ناراضیست وهمواره تلاش میکند تابرای صلح وارامش , بکوشدکه هرگز با تهدید نمیتوان ازکسی تدرخواست ارامش کرد ومعمولا جواب برعکس میدهد وعاقل نیز اینرا میداند که تحریک احسات فردی انسانها درهر زمینه ای که باشد به صلاح نیست چرا که قدرت خشم اگر با ستیزه جوئی همراه شود آنگاه این نیز قدرت کمی نیست .وچنانچه اندیشه ی روشن دانا وبزرگی انقدر روشن باشد که بداند دیگر جای ستیز است انگاه نیز ستیز او ستیزی نابرابر نخواهد بود که تلاش بیشاز هرچیز بر این گذاشته خواهد شد که کمتر انسانی دراین میان صربه ببیند ولی شما درخانه ای اگر مجسم کنید که والدینی بی سواد همدیگر را وکودکان را بباد کتک بگیرند شاید زیاد تعجب نکنید واگر فردا خواهر وبرادر همان خانه نیز همدیگر را در کمال بیرححمی بباد کتک وناسزا بگیرند نیز تعجب نخواهید کرد اما هرگز دردنیای بزرگان وعاقلان واندیشمندان دست زدن وزبان ناسزا جوابگوی اعمال اشتباه ودرک نکردن های دیگران نیست که این کمال کوته فکری بشر است اگر بپندارد که دست زدن جوابگو خواهد بود وتربیت کننده .ما برای انکه درک شویم نیامند انسانهائی هستیم که قادر به درک باشند اما چگونه میتوانیم از کسانی توقع درک شدن داشته باشیم که نه آموزشی دیده اند ونه حتی اموخته اند که می بایست چگونه بود تا یک انسان آزمئده ودانا وکامل بود.

¤ سروده ی :«احمدرضا احمدی » ¤

در کمین اندوه هستم

بانو!...مرا دریاب

به خانه ببر

گلی را فراموش کرده ام

که بر چهره ام نمی تابید

زخم های من دهان گشوده اند

همه ی روزگار پر، از اندوه بود

بانو مرا ، قطره قطره دریاب

در این خانه

جای سخن نیست ، زبان بستم

عمری گذشت

مرا از این خانه ، به باغ ببر

سرنوشت من

به بدگمانی

به خوناب دل ،‌خاموشی لب

اشک های من بسته

بر صورت من است

هیچکس یورش دل را

در خانه ندید

بانو ! من به خانه آمدم

و دیدم

که عشق چگونه

فرو می ریزد

و قلب در اوج

رها می شود

و بر کف باغچه می ریزد

بانو! مرا دریاب

ما شب چراغ نبودیم

ما در شب باختیم

¤ سروده ی :«احمدرضا احمدی » ¤

درتمامی دنیا نیز ثابت شده است کودکی که با کتک بزرگ میشود فردا دست کتک اونیز بردیگران بلند خواهد بود ونین انسانی قادر نیست دید رذوشنفکرانخه ای داشته باشد که اگر بدنبال اندیشه های روشن رفته وخود خویش را پرورش دهد ازاعمال خود وخانواده خود نیز شرم خواهد کرد چه برسد باینکه بخواهد درجامعه واجتماع وکشوری منطق عمل او زدن باشد وناکار کردن دیگران برای انکه خود را ثابت کرده وموقعیت خویش را ازدست ندهد .وهرکجا چنین چیزی دیده شده است در پشت صحنه ی آن انسان عاقلی وجود ندارد که منطق عاقلانه وروشنفکرانه ای وجود داشته باشد.درنتیجه انسان هرگز به کمال فکری خویش نخواهد رسید اگر شیوه ی عملکرد زندگی او استوار برزورگوئی وستیزه جوئی باشد چراکه عاقل دست برنادان بلند نمیکند وعاقل با عاقل نیز نمیجنگد چراکه اگر عاقل بود با عاقلی درگیر نمیشد واین کمبود فکری اوست که عاقلی دیگر را کمتر ازخویش پنداشته وبااو درگیر شده وبحث وجدلی به بیهوده را سرمیگیرد که عاقل واقعی درقبال نادانی که تصور میکند عاقل است یا سکوت میکند یا شیوه ای برمیگزیند که بصورت عملی اورا براین مسئله هشیار کند که نادانی از سوی اوست نه ازکسی که هدف خویش میشناسد وگامی به ناحق برنمیدارد وراهی به ناصواب نمیرود وانشان را درمقام انسانی درهرمرتبه ای که هست ارج میگذاردچون انساناست ومخلوق خداوندی که همان خداخواستار بودن عاقل ونادان وخوب وبد دراین جهان است واگر حکمی باید بربودونبود انسانی صادر گردد حق خداست نه حق بشرکه جز این باشد او قاتل محسوب میشود وگناهکار دردید خداومند ودنیاو آنکس که میبازدهمان است که ستیز را راه حل به کرسی نشاندن حرف خود میداند.

*ـ ستیزه جویان ، کشته اندیشه های پلید خویش خواهند شد . ارد بزرگ

¤ مرغ باران از:« احمد شاملو » ¤

در تلاش شب که ابر تیره می بارد

روی دریای هراس انگیز

...و ز فراز برج باراند از خلوت، مرغ باران می کشد فریاد خشم آمیز

و سرود سرد و پر توفان دریای حماسه خوان گرفته اوج

می زند بالای هر بام و سرائی موج

...و عبوس ظلمت خیس شب مغموم

ثقل ناهنجار خود را بر سکوت بندر خاموش می ریزد، -

می کشد دیوانه واری

در چنین هنگامه

روی گام های کند و سنگینش

پیکری افسرده را خاموش.

...مرغ باران می کشد فریاد دائم:

- عابر! ای عابر!

جامه ات خیس آمد از باران.

نیستت آهنگ خفتن

یا نشستن در بر یاران؟ ...

...ابر می گرید... باد می گردد

و به زیر لب چنین می گوید عابر:- آه!

رفته اند از من همه بیگانه خو بامن...

من به هذیان تب رؤیای خود دارم

گفت و گو با یار دیگر سان

کاین عطش جز با تلاش بوسه خونین او درمان نمی گیرد.

...اندر آن هنگامه کاندر بندر مغلوب

باد می غلتد درون بستر ظلمت

ابر می غرد و ز او هر چیز می ماند به ره منکوب،

مرغ باران می زند فریاد:- عابر!

درشبی این گونه توفانی

گوشه گرمی نمی جوئی؟

یا بدین پرسنده دلسوز

پاسخ سردی نمی گوئی؟

...ابر می گرید... باد می گردد

و به خود این گونه در نجوای خاموش است عار:

- خانه ام، افسوس!

بی چراغ و آتشی آنسان که من خواهم، خموش و سرد و تاریک است.

...رعد می ترکد به خنده از پس نجوای آرامی که دارد با شب چرکین.

وپس نجوای آرامش

سرد خندی غمزده، دزدانه از او بر لب شب می گریزد

می زند شب با غمش لبخند...

...مرغ باران می دهد آواز:

- ای شبگرد!

از چنین بی نقشه رفتن تن نفرسودت؟

....ابر می گرید ...باد می گردد

و به خود این گونه نجوا می کند عابر:

- با چنین هر در زدن، هر گوشه گردیدن،

در شبی که وهم از پستان چونان قیر نوشد زهر

رهگذار مقصد فردای خویشم من...

ورنه در این گونه شب این گونه باران اینچنین توفان

که تواند داشت منظوری که سودی در نظر با آن نبندد نقش؟

مرغ مسکین! زندگی زیباست

خورد و خفتی نیست بی مقصود.

می توان هر گونه کشتی راند بر دریا:

می توان مستانه در مهتاب با یاری بلم بر خلوت آرام دریا راند

می توان زیر نگاه ماه، با آواز قایقران سه تاری زد لبی بوسید.

لیکن آن شبخیز تن پولاد ماهیگیر

که به زیر چشم توفان بر می افرازد شراع کشتی خود را

در نشیب پرتگاه مظلم خیزاب های هایل دریا

تا بگیرد زاد و رود زندگی را از دهان مرگ،

مانده با دندانش ایا طعم دیگر سان

از تلاش بوسه ئی خونین

که به گرما گرم وصلی کوته و پر درد

بر لبان زندگی داده ست؟

...مرغ مسکین! زندگی زیباست ...

من درین گود سیاه و سرد و توفانی

نظر با جست و جوی گوهری دارم

تارک زیبای صبح روشن فردای خود را

تا بدان گوهر بیارایم.

مرغ مسکین! زندگی، بی گوهری

این گونه، نازیباست!

***

اندر سرمای تاریکی

که چراغ مرد قایقچی به پشت پنجره

افسرده می ماند

و سیاهی می مکد هر نور را در بطن

هر فانوس

و زملالی گنگ

دریا... در تب هذیانیش

با خویش می پیچد،

وز هراسی کور

پنهان می شود

در بستر شب

باد،و ز نشاطی مست

رعد ، از خنده می ترکد

و ز نهیبی سخت

ابر خسته ...می گرید،-

در پناه قایقی وارون پی تعمیر بر ساحل،

بین جمعی گفت و گوشان گرم،

شمع خردی شعله اش بر فرق می لرزد.

...ابر می گرید ...باد می گردد

وندر این هنگام

روی گام های کند و سنگینش

باز می استد ز راهش مرد،

و ز گلو می خواند آوازی که

ماهیخوار می خواند

شباهنگام

آن آواز... بر دریا

پس به زیر قایق وارون

با تلاشش از پی بهزیستن،

امید می تابد به چشمش رنگ.

...می زند باران به انگشت بلورین ... ضرب

با وارون شده قایق

می کشد دریا غریو خشم

می خورد شب

بر تن... از توفان

به تسلیمی که دارد...مشت

می گزد بندر

با غمی انگشت.

...تا دل شب از امید انگیز یک اختر تهی گردد.

ابر می گرید...باد می گردد...

¤ سروده ی :«احمد شاملو » ¤

اگر ازدیدگاه سیاسی باین مسئله نگاه کنیم میتوانیم نگاهی بر نطر وتفکر یک استاد علوم سیاسی داشته باشیم ودیدگاه فکری اورا نیز بررسی کنیم:«محمد جواد غلامرضاکاشی استاد علوم سیاسی » در یادداشت جدید خود چنین نوشته است: «همبستگی و ستیز» دو عنصر جدایی ناپذیر نظم سیاسی‌اند. می‌توان با احساسات رمانتیک، همه عالم و آدم را دوست داشت. اما نظم سیاسی با این حس رمانتیک بیگانه است. چرا که سنگ بنای سیاست را بر تنازع میان منافع استوار کرده‌اند. زیاده از حد، دوستی و عشق به همگان، منطق سیاست را کور می‌کند و خود از عوامل ظهور خشونت در عرصه سیاسی است. همیشه با کسانی همبسته‌ایم، به این واسطه که قرار است با کسانی دیگر رویارو شویم و *ـ رویارویی با کسانی نیازمند همبستگی با کسانی دیگر است. سیاست همواره کسانی را موضوع محبت و عشق قرار می‌دهد و کسانی را موضوع ستیز و تقابل. اما هنگامی که نفرت و میل به« ستیز» با دیگران نیز بیش از حد فزونی می‌گیرد، به نحوی دیگر، منطق سیاست کور می‌شود. مثلاً هنگامی که طرف‌های« ستیز» متعدد و متکثر می‌شوند کم کم امکان‌های همبستگی برای کنش سیاسی نیز مسدود می‌شود. در این بیست و چند سالی که از انقلاب گذشته است، ما هر روز به بار نفرت در عرصه عمومی افزوده‌ایم. حس همه جا حاضر نفرت، راه بر سیاست ورزی را مسدود کرده است. در ایده انقلاب، ستیز و نفرت حضور داشت. اما میل به « ستیز» از سوی همگان متوجه حلقه‌ای محدود بود. شاه و اعوان و انصار او. در عوض بار همبستگی بود که در اوج خود قرار داشت. در کیسه همبسته ساز انقلاب، همه می‌گنجیدند. البته همین اشتیاق و همبستگی انبوه بود که سروکارمان را به آنسوی طیف انداخت. پس از پیروزی آنچه همه بر آن وفاق داشتند آن بود که نظام شاهنشاهی و امپریالیسم حامی او، با انقلاب ریشه کن نشده‌اند. انقلاب هنگامی به پایان خواهد رسید که این ریشه‌ها از بن کنده شوند. چنین بود که همه مشغول لخت کردن دیگران شدند تا نشانگان وابستگی به امپریالیسم را در دیگری بجوبند. از سوی نظام سیاسی همه مخالفین خواسته یا ناخواسته وابسته به امپریالیسم بودند، از نظر مخالفین نیز، نظام نماد و پایگاه امپریالیسم و سلطه جهانی بود. بین خود مخالفین نیز این نزاع با حرارت جریان داشت، بین جناح‌های موجود در نظام سیاسی نیز. «ستیز »از یک استثناء به یک قاعده همه جا حاضر بدل شد .به تدریج منطق مخالفین در اثبات وابستگی نظام به امپریالیسم سست شد. اما در عوض امپریالیسم کم کم چهره‌ای دوست داشتنی پیدا کرد و زبان مخالفت دگرگون شد. کسانی نظام سیاسی را با نامی جدید خواندند: فاشیسم و دیکتاتور و توتالیتر. ماجرا به همین حد خاتمه نیافت، عرصه سیاسی ما در هر دوره نظم واژگانی تازه‌ای برای تولید ستیزهای تازه زائید. سکولارها، غرب‌زدگان، مرتجعین، عقب‌ماند‌ه‌ها، خشونت‌طلب‌ها، بی‌سوادها، لاابالی‌ها، ملی‌گراها، لیبرال‌ها، گوریل‌ها..... بیائید تا امروز که مساله به بزغاله‌ها نیز کشیده است. از همه میراث انقلاب، بیشترین استفاده برای تولید خشم و نفرت علیه دشمنان انقلاب شد، غافل ازآنکه اصل سرمایه در این مسیر از دست می‌رود و آنچه در بدو امر از همبستگی مفرط روئیده بود، رنگ نفرت مفرط به خود می‌پذیرد. دمکراسی خواهی نیز که رویاروی میراث انقلابی ظهور کرد، در تولید ادبیات ستیز و نفرت، دست کمی نداشت. امروز نه گوش شنوایی برای اتهامات نظام سیاسی هست و نه مخالفین او. امروز تنها چیزی که گوش و دل مردم را پر کرده است، زبان پررنگ ستیز و نفرت در عرصه عمومی است. زبان منتشر در عرصه سیاسی، پیش از هر چیز مخاطب خود را به ستیز علیه کسی فرامی‌خواند و صرفاً باب دوستی تو با دیگران، به واسطه موضوع مشترک ستیز و نفرت است. به این ترتیب، ذخائر سیاسی ما برای تولید ستیز، الحمدالله پر شده است. اما ذخائرمان برای تولید همبستگی سیاسی خالی است. به همین جهت ستیز نیز بلاموضوع شده است، چرا که« ستیز» در عرصه سیاسی، پیشاپیش مشروط به تولید همبستگی است. همبستگی کسانی که علیه کسان همبسته دیگر. هنگامی که توازن معقول میان همبستگی و ستیز به هم می‌خورد، باب سیاست بسته می‌شود. آنگاه خرد سیاسی نیز رخت از میان برمی‌بندد.

مردم از صحنه غایب‌ می‌شوند و سیاست در غیاب مردم خطرناک خواهد بود. سیاست در غیاب مردم، کسانی را بیش از حد شجاع می‌کند و کسانی را بیش از حد ترسو. کسانی را تحریک می‌کند تا علم و کتل بر زمین مانده آرمان‌های انقلابی را به کف بگیرند و شبانه به راه بیافتند با این امید که تا مردم خوابند، یک تنه، قله‌های پرافتخاری را فتح کند و مثل یک قهرمان تاریخی در میان استقبال میلیونی مردم به شهر بازگردد. حال چه فرق می‌کند، کسانی در سمت رسمی کشور نشسته اند، و یک تنه علم ستیز با تمام کفر را در دست دارند، کسانی هم در لباس اپوزیسیون کشور را ترک می‌کنند تا با میراث گهربار آزادی و دمکراسی به کشور بازگردند. کسانی بیش از حد شجاع می‌شوند، کسانی هم مثل من بیش از حد ترسو. اما به عرصه سیاست بنگر، مثل کوه سردی پیش چشم همه ما، لبخند مضحکه آمیز می‌زند. قهرمانان، دست خالی‌اند و خجالت زده که چگونه به شهر بازگردند.از مردم می‌ترسندکه باچشم طعنه‌زن آنها را به سخره بگیرند. غافل از آنکه مردم سر در کاروبار زندگی خصوصی خود برده‌اند

¤پایان مقاله¤ دیدگاه ایشان را نسبت به معقوله ی « ستیز وهمبستگی» خواندیم درست وغلط آنرا به افکار شخصی ونوع دیدگاه خود شما میسپارم چراکه به شخصه معتقدم هرچقدر سیاست خشن وبدون احساس اما برای داشتن همبستگی با مردم ویاری دیدن از سوی مردم از سوی هر نظامی لازمه ی اصلی آن عشق به میهن ووطن است وهمچنین ا حساس متقابل مردم به وطن ورژیم حاکمم بر آن چرامه آنگونه که در اجتماع اروپا ودر نوع ونمونه ای نظامی وسیاسی آنان دیده ام همبستگی وهمراهی مردم با دولتمردان ودولت خود همپا ویکسالن است ودر مقابل یکدیگر خود را موظف به شنیدن وجوابگو بودن ودرعین حال همکاری وهمیاری میدانند کمااینکه دربخشها وفرگردهای پیشین نیز یاداوری کردم که جوامع بزرگ همواره مردم پشتبان وحامی دولت خود هستند وروز ملی ایشان روزی مبارک وخجسته برای ایشان است که با مهری ازصمیم قلب وبا عشقی آشکار درآن شرکت جسته ولباسهای ملی وسنتی خود را نیز میپوشند وپرچم خویش را نیز دردست وبروی لباسهای خود دراندازه های ک.چک چون گل سینه بر لباس زده وبر باکن ودیوار خانه ی خود نیز پرچم ملی خود را اویزان میکنند تا حمایت ملی خود را بدولت خویش وبه جهانیان نشان دهند و همراه بودن در رژه مردمی را وظیفه خود میدانند درنتیجه تاکنون بین دولت وملت ستیزی را شاهد نبوده ام که مشخص است اختلاف نظری نیز درمیان بیاید از سوی مردم به دولت میرسد واز سوی دولت نیز به مجلس رفته وتمام حزبهای حاکم در مجلس با همفکری آنرا تائید ورد میکنند وآنچه مشخص وواضح است این است که دلتمردان خود را موظف به شنیدن صدای مردم میدانند چراکه میداندد به یاری همین مردم بود که امروز بر صندلی مجلس ودر مقام کشورداری نشسته اند وهمیاری وکمک ورسیذگی به ملت را وظیفه ی خویش دانسته از هرنوع ستیزی با مردم وملت پرهیز میکنند چراکه همواره تاریخ ثابت کرده است که چنانچه مردم کشوری از حکومت خود راضی نباشد بقدرت همان مردمی که این حکومت قدرت گرفت به قدرت همان مردم نیز از صندلی حکومتی به زیر خواهندد افتاد درنتیجه رضایت مردم وملت در سرلوحه ی قانون هرکشوری قرار دارد ونمونه رفتارهائی که بین دولتمردان ومردم را شاهد بوده ام همواره رفتارمتقابل محترمانه همراه با مهر ودوستی وهمدلی بوده است ودر قوانین ملی هر کشوری نیز مردم وملت رای دهنده ی قوانین مجلس هشتند ومجلسیان اجرا کننده گان خواسته های مردمی هستند.درنتیجه ستیز چه در سیاست چه در شهر چه درخانه هرگز جوابگوی درستی بر مشکلات عام وخاص نبوده است وهرگز نیز نتیجه ای شایسته ودرخور یک نظام انسانی را که میبایست بر پایه ی صلاح وامنیت وصلح وارامش مردمی باشد در ستیز با مردم نمیتوان شاهد بود وتاریه نیز گویای این مطلب درتمامی جوامع دنیا بوده است.وهرگز نیز انسان دانا وعاقلمردی اندیشمند وبا تجربه مشگل خود با دیگران را ازراه ستیز وجدال حل نمیکند که اینگونه سیاستی هرگز جواب مصاعدی در هیچ مکان وموقعیتی در زندگی نمیدهد وهمواره تلاش همگان چه در زندگی چه در سطح جامعه چه در دنیا براین بوده است که مشکلات را بگونه ای حل کنند که امنیت وارامش وصلح برقرار شده وهمگان دراین کانون جمعی راضی باشند تا به نتیجه ای مثبت دست یابند وهمزیستی درستی انجام شده وهمگان باهم در محیطی ازرام قادر بادامه زندگی باشند واین چه درکانون خانه وخانواده با شد چه شهر وکشور وجهانی قانونی ترین ومنطقی ترین راه حلی ست که درآن حق هیچکس نیز ضایع نمیشود وتمامی افراد در شکل مساوی از حقوق خانه وخانواده وملت وکشور نیز برخوردار میشوند

¤ از:« احمد شاملو » غزلی در نتوانستن ¤

دستهای گرم تو

کودکان توامان آغوش خویش

سخن ها می توانم گفت

غم نان اگر بگذارد.

نغمه در نغمه درافکنده

ای مسیح مادر، ای خورشید!

از مهربانی بی دریغ جانت

با چنگ تمامی ناپذیر تو سرودها می توانم کرد

غم نان اگر بگذارد.

***

رنگ ها در رنگ ها دویده،

ای مسیح مادر ، ای خورشید!

از مهربانی بی دریغ جانت

با چنگ تمامی نا پذیر تو سرودها می توانم کرد

غم نان اگر بگذارد.

***

چشمه ساری در دل و

آبشاری در کف،

آفتابی در نگاه و

فرشته ای در پیراهن

از انسانی که توئی

قصه ها می توانم کرد

غم نان اگر بگذارد.

¤ از:« احمد شاملو » ¤

با تمامی توضیحات وتفاضیلی مکه دراین فرگرد به نظر شما رسید تنها باز بیک نتیجه میرسیم انسان عاقل ستیزه جو نیست و وهرگز نیز تبدیل بیک انسان ستیزه جو نخواهد شدمگر آنک دیدگاه واندیشه او همچنان دارای نقصان ها ونواقص فکری ونظری باشد که برای آن منطق درستی را نیافته باشدپس درمییابیم انسان عاقل واندیشمند درمقام انسانی بزرگ وفردی پرورش یافته انسانی صلح طلب وانسان دوست وعاشق است که عاشقانه بر جهان وجهانیان عشق ورزیده ودر هرمقامی که باشد عشق درونی خود را بردنیا وبشر فراموش نمیکند.

ستیزه جویان ، کشته اندیشه های پلید خویش خواهند شد . ارد بزرگ

*ـ بسیاری از ستیز ها ، برآیند دردها و گریه های دوران خردسالی ست . ارد بزرگ

*ـ برای نزدیکی و همگرایی خاندان خویش ، باید دستگیر یکدیگر شویم . ارد بزرگ

*ـ مرد دلیر بهنگام ستیز و نبرد ، همراهانش را نمی شمارد . ارد بزرگ

*ـ آنهایی که آمادگی برای پاسخگویی به تجاوز دشمن را با گفتن این سخن که : " جنگ بد است و باید مهربان بود ، درگیری کار بدیست" را رد می کنند ، ساده لوحانی هستند که خیلی زود در تنور دشمن خواهند سوخت . ارد بزرگ

*ـ بدخو ، عمرش کم است . ارد بزرگ

_____ پایان فرگرد ستیز _____

¤ نویسنده : فرزانه شیدا ¤

برگرفته از :

http://b4armannameh.blogspot.com/2010/02/blog-post_7185.html

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد روان

2010-02-03T15:27:00.000-08:00

خدا

¤ سروده ی : « ندا» :

از شاعرارجمند معاصر « آیا»/هیچستان¤

کسی در من خسته جان در نداست

امانم نبخشد که جانت ز ماست

همه روز و شب بامن او در نبرد

که ای بی کران این کرانت چه جاست ؟

رها کن« تن » وُ سوی من باز گرد

ترا «غفلتستان» نه دیگر رواست

نبینی تو در کوه خود باز خورد؟

کلام تو هشدار ! گفتار ماست

اگر گرم سوزان اگر سرد برد

نه از تو بل از ماست بی بیش و کاست

بهل هر چه جز ما ببر این نبرد

که بردن کنون چون تویی را بجاست

کسی که او نهاد ه است درمان و درد

بود فانی و باقی از کبریاست

شکر

¤ سروده ی»: از شاعرارجمند معاصر « آیا»/هیچستان¤

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●

● فرگرد روان ●

*- برای آنکه روانت را بپروری ، ابتدا با خود یکی شو . ارد بزرگ

¤ غزلی در اوج سروده ی:« فریدون مشیری » ¤

ته بود خیال تو همزبان با من

که باز جادوی آن بوی خوش طلوع تو را

در آشیانه خاموش من بشارت داد

زلال عطر تو پیچید در فضای اتاق

جهان و جان را در بوی گل شناور کرد

در آستانه در

به روح باران می ماندی

ای طراوت محض

شکوه رحمت مطلق ز چهره ات می تافت

به خنده گفتی : تنها نبینمت

گفتم : غم تو مانده و شب های بی کران با من ؟

ستاره ای ناگاه

تمام شب را یک لحظه نور باران کرد

و در سیاهی سیال آسمان گم شد

توخیره ماندی بر این طلوع نافرجام

هزار پرسش در چشم روشن تو شکفت

به طعنه گفتم

در این غروب رازی هست

به جرم آنکه نگاه تو برنداشته ام

ستاره ها ننشینند مهربان با من

نشستی آنگه شیرین و مهربان گفتی

چرا زمین بخیل

نمی تواند دید

ترا گذشته یکروز آسمان با من ؟

چه لحظه ها که در آن حالت غریب گذشت

همه درخشش خورشید بود و بخشش ماه

همه تلالو رنگین کمان ترنم جان

همه ترانه و پرواز و مستی و آواز

به ه ر نفس دلم از سینه بانگ بر می داشت

که : ای کبوتر وحشی بمان بمان با من

ستاره بود که از آسمان فرو می ریخت

شکوفه بود که از شاخه ها رها می شد

بنفشه بود که از سنگ ها بیرون میزد

سپیده بود که از برج صبح می تابید

زلال عطر تو بود

تو رفته بودی و شب رفته بود و من غمگین

در آسمان سحر

به جاودانگی آب و خاک و آتش و باد

نگاه می کردم

نسیم شاخه بی برگ و خشک پیچک را

به روی پنجره افکنده بود از دیوار

که بی تو ساز کند قصه خزان با من

نه آسمان نه درختان نه شب نه پنجره آه کسی نمی دانست

که خون و آتش عشق

گل همیشه بهاری است

جاودان با من

¤ سروده ی : :« فریدون مشیری » ¤

*- نیکی برآیند خرد است ، در دل و روان آدمی . ارد بزرگ

روان « آدمی» دردرون جسمی فانی همواره نیازمند ایت است که چون جوانه ای در زیر خاک توسط دانش وپرورش فکر وروح وذهن واندیشه از طریق آنان ابیاری شده وکود پرورشی آنرا با افکار واندیشه ای عمیق وزیبا وباارزش به جوانه ی روح و روان برسانیم تا آنکه شادهد رشد ونمو فکر واندیشه خود باشیم برای اینکار در درجه اول ساختار خویش را برپایه ی « خودسازی» خویش میبایست بنا کرده وتلاش کنیم از معرفت وفللسفه ومنطقی غنی برای پرورش خود بهره مند شویم .انسانی که بخوایت خداوند اول از هرچیز میبایست خود را دوست بیدارد تا در « بودن » خویش ارزشهای جائیگاهی را که خدا برروی زیمن باو بخشیده است بداند می بایست در فکر زندگی خود از تمامی دیدگاههائی باشد که روح روان اندیشه وافکار اورا بسوی معنویت فکری وباورهای درست میکشاند لذا دانش وعلومی که دراین زمینه بیاری بخش آدمیان هستند بهترین منبع برای پرورش روح وروان وفکر ماست .

¤ *- پرتگاه می تواند به وجدآورنده روان و یا کشنده جسم باشد . ارد بزرگ ¤

اندیشمندان و بزرگان اهل علم ودانش فکری وشاعران ونویسندگان .وهمچنین درعلوم روانشناسی وجامع شناسی وانسان شنماسی وفرهنگ شناسی نویسندگانی که دراین زمینه تلاشی سخت را برای بشریت بعهده گرفته اند ,از جمله کسانی هستند که اندیشه و افکار وروح وروان خویش را در خدمت بشریت بکار برده ومیبرندوبا عشقی که بدنیا وانسانیت دارند, درتلاشند تا دنیا را در قالب ابیات ونوشته ها وجملات وسخنان خود با قلم خود که زبان روح وروان واندیشه ایشان است , برای دیگران به همانگونه ای معنا کنند که خود میبینند واحساس میکنند وامید وارند که آنچه مینویسند همانگونه درک شود که می بایست درک گردد لذا درک کعنای کلمات وواژه ها در هر جائی وهر شکلی از زندگی روح وروان روشن وبازی را طلب میکند که قادر باشد حتی در میان تشبیهات ومثالها آنچه را که برای گفتن بر دفتری وکاغذی وکتابی نقش بسته میشود دریافته وبه معنای عمیق آن تفکر کنند وبرای بیشتریت درک ذهنی وروحی خویش به روشنگرائی درون وروان خود بپردازنداندیشه های ناب چون اندیشه ی فیلسوف واندیشمند عزیزمان *ارد بزرگ از جمله نمونه هائی ست که میتوانیم بیاری آن الگوی مناسبی را در زندگی برای راه زندگی خود برگزیده ازآن ثمره ای مثبت ببریم وچون یک یکاین سخنان بزرگ را از ایشان درگامهای رفتن خویش با خود همراه کنیم میتوانیم مطمئن باشیم که به بیراهه های زشتی وپلیدی ونامردادی وناکامی قدم نگذاشته که بسوی معرفت ودانش وجلای روح خویش روان هستیم.

¤ عشق یعنی ...سروده ی: فرزانه شیدا ¤

عشق یعنی عشق زیبای خدا

راه خود روسوی حق راه وفا

عشق یعنی یاری ودلدادگی

یاوری بر مردمی, در سادگی

شاه خوبان باش وبر دنیا امیر

دست محرومان دنیا را بگیر

عشق یعنی ازخودم بیرون شدن

در ره و راه خدا مجنون شدن

عشق یعنی« پای» همراهی شدن

در رهی در« یاوری» راهی شدن

عشق یعنی دل سپردن با وجود

روح خود را بر خدا ,هردم سجود

مهربان قلبی به تن, عقلی سلیم

عشق یعنی دستگیری از یتیم

در ید قدرت گرفتن دهر را

تا که مهرت پرکند این شهر را

عشق یعنی یاد زیبای خدا

تا ببینی« او »چه میخواهد زما

¤¤¤ سروده ی: فرزانه شیدا ¤¤¤

ازنمونهدانشهائی که به روح وروان انسان بطور گشترده ای میپردازد ومعنای جسمیت را با معنویت آدمی وجسم وجان را دروابستگی عمیق با روح معنا میکند وبسیاری از دلایلی روحی روانی وجسمی را بر انسان باز گشوده وحتی به مشکلات روحی وجسمی انسان نیز جواب میدهد علم روانشناسی ست که بوضوح در تشریح آدمی درنماد انسانی وروحی او در تحقیق روزانه روانشناسان بزرگ دنیا به نتیجه های شگرف وباارزشی منجر شده است که بسیاری از سوالات آدمی را پاسخگوست برای مثال به مقاله ای از دکتر روانشناس« دکتر نهضت فرنودی» درمورد روح وروان نگاهی میکنیم:

« دکتر نهضت فرنودی»: " لازمه مادیتّ ( غیبت اجزاء‌از یکدیگر) در برابر لازمه غیر مادی حضور است. به عبارت دیگر شأن ماده غیاب و احتجاب است و در برابر انسانها خود آگاهی دارند( یا می توانند داشته باشند) یعنی خودشان نزد خودشان حضور دارند و این حضور و با خبری با هیچ وسیله مادی تفسیر نمی شود(شیوه های مادی یعنی جریانهای بیو الکتریک نورونی، مغزی و داد و ستد های بیوشیمائی عصبی و غیرو...) پرسش مهم این است که نفس و بدن چگونه و با چه نیروئی به هم پیوسته اند و چه چیز این پیوستگی را پایدار می سازد. آیا آشنائی روح و بدن همچون آشنائی زندانی با زندان بان خویش است؟ یا همچون آشنائی دو دوست صمیمی است. امری جبری( غیر طبیعی) است یا یک امر طبیعی .

تعبیرات گذشتگان که روح و بدن همچون مرغ و قفس اند، سئوالات پیچیده دیگری را به میان می آورد:

1- روح در زندان مادی در بند است؟

2- آیا اگر روح در زندان ماده تصور شود این اعتراف به مادی بودن نیست؟

3- سوال دیگر این خواهد بود که چه زمان این مرغ به این قفس رانده شده است:

در جنینی؟ قبل از جنینی؟ بعد از تولد؟

4- آیا برای هر مرغی قفسی جداگانه وجود دارد یا هر مرغی را به هر قفسی می توان فرستاد؟

ملاصدرا فیلسوف حکمت متعالیه با نظریه حرکت جوهری و حدوث و پیدایش نفس در دامان ماده و بقاء و ثبات آن بی واسطه ماده، مشکلات مرغ و قفس را حل کرده(نقل به معنا از کتاب نهاد نا آرام جهان نوشته عبدالکریم سروش) توضیحاً اشاره می کنیم که حرکت جوهری ملاصدرا به معنای تحول باطنی و جوهری طبیعت است که در بالاترین سطح موجب تولّد روح و نفس می شود و این مولود بی نیاز از مادر طبیعت بر خود استوار می گردد.

تن چو مادر طفل جان را حامله مرگ درد زادن است و زلزله «مولانا»

1- در مغرب زمین ابتدا دکارت به عنوان پدر علم و پدر فلسفه جدید قائل به ثنویت و دوگانه انگاری جسم و روح یا ماده و غیر مادّه شد. تفکیک ثنوی به منظور فراهم آوردن تسهیلات در مطالعه و پیشرفت علم به وجود آمد و به دنبال آن صفات روحی از صفات مادی تفکیک شد و ماده موضوع پژوهشی علمی قرار گرفت.

«دکارت » معتقد بود: که در انسان هر دو جوهر مادی و جوهر روحی وجود دارد اما در طبیعت حتی در حیوانات صرفاً مکانیسم های مادّی یا (اتوماتان Auto matan) حضور دارند.

2- نظریه دیگری که بعدها مطرح شد نظریه اپی فنامنالیسم Epiphenomenalism یا اصالت پدیدار ثانوی است که قائل به وجود روح یا ذهن که همچون سایه نشأت گرفته از مغز و بدون «بارِ عِلّی» یعنی چیزی که دارای موجودیت مستقل باشد، نیست.

3- نظریه دیگر متعلق به رفتار گرایان مانند واتسون و اسکینراست، که این نظریه هم واگشت گرایانه است یعنی از اشاره به احساس و اندیشه دست باید شست و فقط به مطالعه آن بخشی از انسان باید پرداخت که اولاً قابل سنجش و اندازه گیری هستند و ثانیاً مشاهده پذیر می باشند. جالب است که این دو پژوهشگر هر دو روانشناس هستند و بعد از فروید یعنی پدر روانشناسی و روانکاوی مدرن سخن می گویند. در حالی که فروید آشکار اعلام کرد بخش خود آگاهی و رفتاری انسان بخش بسیار کوچکی از اوست در برابر تمام وجود او که ناخودآگاهی را نیز در بر می گیرد و این دو جنبه را به کوه یخ شناوری تشبیه کرد که بخش عظیم آن زیر اقیانوس پنهان است و ما فقط نوک آن را می بینیم.

هم اصالت پدیدار ثانوی و هم رفتارنگری هر دو وواگشت گرایانه( Reductionistic) یا فروکاهشی است.

تفاوت رفتارنگری و پدیدار ثانوی در این است که در اولی رفتار مبنا و پایه مطالعه و بررسی ولی در دومّی نبضش های بیو الکترونیکی مغز و مبنای مطالعه است. ولی هر دو مبتنی بر متافیزیک ماتریالیسم است. «هربرت فیگل »می پرسد چرا در حین تکامل چیزی به نام ذهن یا Mind به وجود آمد؟ یعنی چرا و به چه هدف و مقصودی چنین پدیده غیر مادی ظاهر شده. به عبارت دیگر اگر ذهن سایه ماده است آیا می شود چیزی با ویژگیهای کاملاً مغایر از اصل زاده او باشد؟

4- نظریه دیگر مطرح، نظریه پاراللیسم Parallelism است که خود دو شعبه می شود

الف: همه جانی یا همه روانی جهانی(Panpsychism) همه جانی یا همه روانی به این معنا است که تمام ذرات هستی حتی ماده آغازه هایی ذهن مند دارند ولی اشتداد آن در جلوه های هستی متفاوت است.

ب: همه جانی و همه روانی محدود یا ( Limited Panpsychism) می باشد و معنای آن این است که ذهن مندی در سطوح بالای سازمان یافتگی اتفاق می افتد. به عبارت ساده تر پیشرفتگی سازمان مغز رابطه ای مستقیم با پیچیدگی ذهن دارد.

پدیده ذهنی روانی در سطوح عالی تر سازمان عصبی رخ می نماید.

5- نظریه های دو جنبه ای، دو زبانی، دو محمولی است.

نظریه دو زبانی یعنی منطق مفاهیم ذهنی و روانی با منطق مفاهیم جسمانی متفاوت است. اولّی زبان عاملی و از درون و دومی زبان مشاهده گر و از بیرون. پیروان نظریه دو زبانی بر این باورند که این دو جنبه با هم در تضاد نیستند و جمع پذیرند. زبان عامل همچون حرف کسی است که از تپه ای بالا می رود و خود می داند که این راه را به منظور دیدن دریا از بلندی انجام می دهد و زبان مشاهده گر همچون توجیه عالم مشاهده گری است که به فیزیولوژی این حرکت توجه دارد و بیان می کند که در این سفر گلیکوژن خون و بازی ماهیچه و چفت و بست استخوانهای چه نقشی دارند و بدیهی است که این دو بیان در تضاد با یکدیگر نیستند.

6- نظریه دیگر از هانری برگسن متفکر قرن بیستم است که در تحلیل خود در کتاب Matter & Memory یا ماده و یاد چنین می گوید که: نوعی از تفاوت بین روح و سازمان مغز وجود دارد.

یکی «پن فیلد و دیگر اِکلسEccles » که هر دو« فیزیولوژیست مغز »هستند بر این باورند که : یک عنصر روحانی که ماهیتی متفاوت دارد قادر به کنترل مکانیسم مغزی است و اراده انسان می تواند مدارهای عصبی را به بندد یا باز کند بی آنکه از قوانین فیزیکی سرپیچی کرده باشند.

البته مبانی افکاری مشابه پن فیلد و اِکلسی که دانشمندان قرن اخیر هستند را در ادبیات عرفانی سرزمین خودمان نیز بسیار سراغ داریم- به عنوان مثال از« مولانا» می توانیم « اشعاری» را در این زمینه ارائه کنیم:

چون نباشد جز خبر در آزمون هر که را افزون خبر جانش فزون

جان ما از جان حیوان بیشتر از چه؟ زانکه فزون دارد خبر

وز ملک جان خداوندان دل باشد افزون تر تحیر را به هِل

اقتضای جان چو ای دل آگهی است هر که آگه تر بود جانش قوی است.

و در جای دیگر می گوید:

جان چه باشد با خبر از خیر و شر شاد از احسان و گریان از ضرر

چون سّر و ماهیت جان مخبر است هر که او آگاه تر با جان تر است

اقتضای جان چون ای دل آگهی است هر که آگه تر بود جانش قوی است

روح را تأثیر آگاهی بود هر که را این بیش الّهی بود

خود جهان جان سراسر آگهی است هر که بی جان است از دانش تهی است. ¤ پایان مقاله ¤

می بینید که چقدر جسم وروح دروابستگی به یکدیگر هستند وتا چه حد حالات روحی و تاثیرات روانی ناشی از آن درانسان بر جسم او تاثیرگزار بوده وچه فعل انفعالاتی در بدن, با تحریکات روح وروان وتحریک احساسات, در جسم به صورتی شیمیائی را باعث میگیرد که انسان در ممقابل آن عکس العمل های عملی واحساسی خود را نشان میدهد که « اشک ریختن » یکی ازاین نمونه هاست که با حالات روحی وتحریکات روانی وعصبی منجر به نوعی انفعالات شیمیائی گشته وبدن با اشک و گریستن, آنرا نشان میدهد. ودیگر نمونه های احساسی چون خنده وشوق یا خشم و عصبانیت...ونظیر آن.

¤ « چهار» شاعر :« ع.م. آزاد »¤

من از شوق لبخند تو، لبخند زنان

چه سرودها که نخواندم

چه فخرها که به نرگس نفروختم!

آه ، افسوس ــ

که آن دل شادان سخت بپژمرد!

....

من متولد پاییزم

فصل ِ دلسردی عشق

فصل ِ افتادن ِ برگ

فصل ِ تولد ِ رنگ!

در همان یک قدمی ها

من یخ زده بودم

دلِ من به گرمای دلت خوش بود و نمی دانست

که دلت سنگ است و خالی از هر عاطفه ای!

و تـو هم، متولد پاییز

تو هم سـرد!

تو هم باد

¤ شاعر :« ع.م. آزاد »¤

دانایان واندیشمندان جهان روح وروانی آرام تر از دیگر انسانها دارند وبا انکه دیدگاه وسیع وباز ایشان تمامی آنچه را که دیگر افراد بدان توجهی ندارند می بیند وخوانده ایم که بزرگان بسیار گریه میکنند اما در عین حال دانش فکری واندیشه ی والای ایشانبه قدرت نیروی همان دانش وآموزشی که بخود داده اند , قادر به صبوری وشکیبائی بیشتری هستند چراکه در گذر عمر خویش با کسب تجربیات گوناگون وبا پشتکاری واقعا بی نظیر روح وروان خویش را نیز ساخته وجلا داده وقدرتی برآن بخشیده اند که کمتر کسی را درلباس ایشان میتوان یافت که براحتی ناامید شده وروح وروان خویش را بدست روزگار داده وازخود به بیهوده بیرون شود وبا اینکه در هر دانش وعلوم وحرفه ای که باشند, خصوصیاتی متعلق به همان رشته را نیز دارا هستند وحساسیتهای روحی خاص خود رادارا هستند ایشان میبینند احساس میکند , غرقه در آن میشود وبا روح وروان خویش با آن آمیخته میگردند وآنگاه درک زیبای اندیشه ی ایشان رنگ شعر به خویش میگیرد شعری که درقالب هرچه باشد احساسی زیبا را تداعی کرده واحساسی زیباتر را بما القا میکند:

¤غزلک شاعر مهرداد شیدا¤

آنجا باغ بود

و سایه گل

و عشق

و بوی واژه سرخ پیراهنت

میخواهم برای تو از شاخه های گل شعر بسرایم

همین اکنون شروع کردم

همین اکنون ترا به راز گل سرخ میرسانم

با انگشت اشاره تو

تا خط آبی آسمان میروم

برای یافتن راز پنهان ستاره

برای دیدن مهتابی چشمان تو

برای نوشتن یک نامه عاشقانه

گاهی ضریب هوشی من به زیر صفر می رسد

اما از تو گفتن دوباره

مرا به رهایی می رساند

از دهان تو شنیدن یک غزل

بند دلم پاره می شود

بخوان غزلک نباید بشکنی

بخوان غزلک ...بخوان برای من

فوریه ۲۰۰۶ ...///کانادا

¤ /شاعر:« مهرداد شیدا»¤

در وادی احساس ودر نمایش روح ووران این نویسندگان وشاعران دنیا هستند که روح وروان احساسی وحساس آنان شاهکارهای بسیاری آفریده است وآثار ایشان دردنیا نیز شناخته میشود , احساسات درونی ایشان همواره به گونه ای زیبا ودرعین حال اثر گزار ودیدنی , همواره بیش از دیگران تحریک میشوند اما جنبه های مثبت این حالات روحی همواره بوجود آمدن آثاری ست که در تاریخ به یادگار ایشان باقی مانده است وما نیز از آن بهره مند میشویم .

¤ پندارها ,«شاعر: فریدون توللی »¤

پنداشتم که این دل ِ غم فرسود

مردست و دیگرش تب و تابی نیست

پنداشتم که پیک ِ جوانی را

دیگر توان ِ شور و شتابی نیست

پنداشتم گذشته سرابی بود

و آینده نیز شاخه ی بی بارست

وان عشقها که شهپر ِ جان می سوخت

خاکستری ز خرمن ِ پندارست

پنداشتم جهان ِ سبک رفتار

بازار ِ گرم هرزگی و خامیست

وین روز و شب که زندگیش خوانند

زنجیر ِ نامرادی و ناکامیست

پنداشتم که زیر و بم ِ امّید

دیریست تا به سینه ی من مردست

وان دلفروز گلبن ِ شادی بخش

پژمرده شاخسارش و افسردست

پنداشتم دلی که به حسرت سوخت

بر رنج ِ عشق ، ره نگشاید باز

وان آرزوی تشنه ی رامش سوز

تابم به چیرگی نرباید باز

دردا که هر چه بر دل ِ خونین رُست

شاخ ِ فریب و خوشه ِ رؤیا بود

وان ساحل ِ مراد ، چو دیدم باز

گرداب ِ عشق و پهنه ی دریا یود

چشم ِ تو ای ستاره ی بخت آویز

زد شعله بر سراسر ِ پندارم

وز خواب ِ سردمهری و بیزاری

بیدار کرد و سوخت دگر بارم

¤ شاعر:«فریدون توللی »¤

با دانش براینکه روان آدمی همانگونه که ارد بزرگ میفرمایند سرزمینی گسترده ودنیائی دیدنی ست اما همگان بر آن تسلزط نداشته وتنها آنانی قدرت بدست گرفتن روح وروان واندیشه ی خویش را دارند که آنرا نیز چون دانش زندگی با دانش وپرورش خود کسب کرده اند وبرای آنکه قادر باشیم ما نیز این قدرت را بر خود وبر دورن خویش داشته باشیم تنها نیازمند پرورش ذهن ورشد فکری خود هستم در غیر اینصورت براحتی در مقابل زندگی وفشارهای آن از پا در خواهیم آمد واز خود بیخود شده وحتی شاهد بوده ایم که بسیاری روان خویش میبازند واز شوکها وفشارهای روحی در آسایشگاههای روانی بسر میبرند.

*- سرزمین روان ما بسیار بزرگتر و باشکوه تر از جهان پیرامون ماست . کسانی را بدان راه دهیم که سزاوار آن باشند . ارد بزرگ

لذا لازمه ی داشتن روح وروانی قدرتمند داشتن فکر واندیشه ای قدرتمند است .انسان براحتی از پا درنخواهد آمدوقتی که خویشتن خویش را بشناسد واهداف بزرگی نیز برای زندگی خود درنظر گرفته باشد و برای آن برنامه ریزی وتصمیماتی را نیز گرفته وهربا دررسیدن به آن اندیشه ی خویش را بکار گرفته وروح وروان فعال وآرزومند خویش را آماده ی دیدن انواع مشکلات نیز کرده باشد. در عین حال جوهر وجودی وعنصر روحانی درونی انسان از« آدمی» درنوع وشکل اندیشه های او

با پرورشی که انسان خود برای آن تلاش میکند قدرت شگرفی به انیان میبخشد که توسط آن بر آدمی مقدرو میشود که شاهکار های بزرگی را نیز ازخویش برجای نهاده و دنیا نیز از تاثیر آن بی بهره نماندونمونه شاهکارهای انسانی وهمچنین اختارعات وکشفیاتی که هریک بنوعی شاهکار دست بشر است تماما بقدرت همین روح وروان شکل گرفته ای است که درون مایه ی فکری وذهنی انسانی را به رشدی میرساند که قادر باشدبه دنیای خود اثر وهنر وامکاناتی راساخته و ببخشد که در زندگی عام وخاص اثری بزرگ داشته باشد.

¤ به شیدائی کسی فرزانه ات نیست* از: ف.شیدا ¤

برودیگر مرا حرفی بلب نیست

دلم میمیرد اما بر تو تب نیست!

برو کین ساحل ما موج غمهاست

مرا طوفان غم در سینه برپاست

برو... حتی نمیگویم که بازآ

نمیجویم ترا ...دیگر بفردا...

برو دیگر نمیگیرم نشانت

زخاطر میبرم آن دیدگانت

مرا از اوج عشق وشور وشادی

فرو بردی به قعرنامرادی

مرا از آن بلندای محبت

رساندی تا سیاهی های محنت

کنون همچون غریقی کنج ساحل

فتادم از غمت غمگین وبیدل

مرا این عاشقی تا غم کشانده

ولی حرفی دگر بر لب نمانده!

اگر این تک نفس هم بی تو سرشد

بدان عشق توهم از سر بدر شد

کنون دیگر برو حرفی مرا نیست!

خدای ما ...زقلب ما جدا نیست

خود او درمان کند اندوه دل را

اگرچه مانده ام غمگین وتنها!

چو نومیدی بدیدم از تو هم نیز

دگر صبرم شده از غصه لبریز

برو دیگر نمیخواهم بمانی

ولی باید فقط اینرا بدانی:

کسی هرگز چو من دیوانه ات نیست

به ؛ شیدائی؛ کسی ؛فرزانه ات ؛ نیست!

برو با قلب ما هم بی وفا باش

توهم چون دیگران جور وجفا باش

برو این زندگی را جستجو کن

تمام زندگی را زیر ورو کن

برو از کف بده این قلب ما را

نمی یابی چومن دیگر بدنیا

کنون با قلب ویران همنشینم

دگر با هجر تو "خلوت نشینم "

ترا از سوز قلبم با خبر نیست

ولی دل را شکستن هم هنر نیست!

بروکس همچومن دیوانه ات نیست؛

به شیدائی: کسی ؛؛فرزانه ات ؛؛نیست؛

۱۳ فروردین ۱۳۸۷/۱۹ آپریل۲۰۰۸

¤ سروده ی:« فـرزانه شـیدا» ¤

حتی در رابطه با احساسات عاشقانه نیز بزرگان واندیشمندان عالم بهتر از عوام قادر به بازگوئی احساس بوده اند ودرعین حال درنشان دادن عشق نیز درعمل انسانهای موفقی بوده اند چراکه عشق به هدف سرانجام باعث گردیده است که از ایشان هم شاهکار وهم اختراعات وکشفیاتی را شاهد باشیم هم این نکته را نیز بیآموزیم که عشق ایشان چقدر ممکن است قدرت معنوی وروانی قوی ونیرومندی را داشته باشد که تا اینحد به پشتکار وهمّت وتلاش ایشان در زندگی انرژی لازمه را میبخشد که با هرچه در سرراه ایشان قرار میکردد مبارزه کرده واز پیچ وخمهای بسیار بگذرند تا درنهایت نتیجه ی عمل خویش را ببینند وهدف را دردست داشته واز احساس روحی روانی وحس ارضا شدن درونی را در نتیجه تلاش ورسیدن به هدف با تمامی دل احساس کرده واز خود خویش راضی باشند تا قادر به برداشتن کامهای بعدی در زندگی خود واثر آن در زندگی ما باشند درنتیجه جسم وروان وروح در رابطه ای مستقیم بایگدیگر نیرومند گشته وانسان را به پیش میبرد البته در صورتی که خود نیز در رشد وپرورش آن تلاش خویش را کرده باشیم وتنها به نوع زندگی ساده با ادراک عامیانه دلخوش نکرده وبیش ازاین از خود ودنیای خویش توقع داشته باشیم که این توقع از نهاد ودرون وذاتی برمیخیزد که خودرا شناخته باشد وبداند که برای او هدف در زندگی فقط زندگی کردن نیست که عاشقانه زیستنی ست در دنیائی که به عشق آن توان آنرا داشته باشد که ازخود کسی بسازد وازخویش اثر ویا نامی برجای بگذارد.

● فریاد گریان عشق از ف.شیدا ●

با من حتی به سکوت

عشق و رویا و خیال

همچو یک نغمه

که آید ز بهشت

روز وشب ساز محبت میزد

تا نگاهم

به محبت يکروز

همره عشق...

وسرمست امید

تا به آن وادی

رویائی رفت

در پي عشق درون دلها

تا ببینم که هنوز

عاشقی میخواند

ليک افسرده دلم

باز آمد

همه دلها به سکوت

يا بسي تنها بود

عشق رنجيد و خزيد

کنج قلبم غمگين

و دگر نغمه عشق

رو به خاموشی رفت

و سپس

شورش فریادی شد

و پریشان,دل من

باز آمد

پس از آن عشق فقط

گریان بود

و بسي غمزده وقهر آلود

دگر او ميدانست

که تمناي دل انسان نيست

عشق شاید هر روز

از کنار تو هم آرام گذشت

در تو هم عشق نديد

لیک بامن این عشق

جسم انسانی شد

تا که فریاد شدم

و دلم سخت گریست

وای اگر عشق نیابد قلبی

و به فقری برسد

آنزمان میگرید

تو ولي باز ز خود مي پرسي :

از چه من غمگينم

____پنجم خرداد1385/فرزانه شیدا

بزرگان واندیشمندان عالم حتی در قالب شکست نیز خود خویش را نباخته بر ایمان درونی خود به عشق وخواسته ها وآرزوهای خویش پابند باشد وتلاش خویش را همواره در درون نیروی زندگی خود بداند که بی آن زندگی را کسل کننده وبیهوده دانسته وهمین احساس باعث است که باعث میگردد بزرگان در شکست نیز ازپا نمانده باز اقدام باین کنند که دوباره وصدباره درجان بخشیدن به آرزوها واهداف خویش ادامه دهندوراههای دیگر را نیز به امتحان وسنجش نهاده وتا رسیدن به قله های پیروزی با قدرتی شگرف راه خویش را طی کرده به نتیجه برسند.

درنتیجه روح وروان آدمی زمانی با جسم هماهنگ گشته وبیاری انسان برای رسیدن به اهداف او خواهد شتافت که اندیشه های درون ذهن خویش را به رشدی مثبت رسانده وتلاش کنیم دیدگاههای فکری خود را پرورش دهیم.

¤ *- روان سوار بر روان خویشتن خویش باشید ، پادشاهی بر سپاهی بی گزند ، اگر نگاهتان بر بوسه گاه زمین آسمان گره خورده باشد هیچ فراز و فرودی دلتان را نمی لرزاند . ارد بزرگ

*- ناراستی ها پیشاپیش رو به مرگ و نیستی اند مگر آنکه ما آنها را در اندیشه و روان خویش زنده نگاه داریم !. ارد بزرگ

* روان دانایان فربه تر از دیگران است این نیرویست که دانش به آنها بخشیده است .ارد بزرگ

*- بدن ایستگاه روان نیست. بدن هدیه و ابزار روان است . ارد بزرگ

*- گاهی تنها راه درمان روانهای پریشان ، فراموشی است. ارد بزرگ

*- پرتگاه می تواند به وجدآورنده روان و یا کشنده جسم باشد . ارد بزرگ

*- برای ماندگاری ، رویایی جز پاکی روان نداشته باش . ارد بزرگ

*- نیکی برآیند خرد است ، در دل و روان آدمی . ارد بزرگ

*- هر چه بلند پروازتر باشید تپش دلتان کمتر خواهد شد . فشار و دردهای روانیتان نیز . ارد بزرگ

*- در خواب می توانی نیروی روان خویش را بنگری . ارد بزرگ

*- خودخواهی ، کاشی سادگی روانت را ، خواهد شکست . ارد بزرگ

*- برای آنکه روانت را بپروری ، ابتدا با خود یکی شو . ارد بزرگ

*- روان مردگان و زندگان در یک ظرف در حال چرخش اند . ارد بزرگ

*- اگر شیفته کارت نباشی ، روانت بیمار می شود و در نهایت پیکرت از پای در خواهد آمد . ارد بزرگ ¤

______پایان فرگرد روان ______

¤¤¤ نویسنده : فرزانه شیدا ¤¤¤

منبع :

http://b4armannameh.blogspot.com/2010/02/blog-post_02.html

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد هنر

2010-02-03T15:24:00.000-08:00

سروده ی : « خوش» از شاعر معاصر : «آیا» متخلص به «هیچستان»/همراه با لوگوی ایشان *خدا

باید نشسته برخاست تا آسمان هفتم

باید چو موج طوفید هر لحظه با ترنم !

باید ترانه سرداد در خوشدلی رها شد !

باید به خوش دمادم همواره مبتلا شد !

باید که خوب گفتن قانون جانت افتد

تا خوبتر شنیدن در آن به آنت افتد !

باید که خوب دیدن هر لحظه در تو زاید

تا بهترین اثر از کردار تو بر آید !

خوش بین و خوش نما تا تصمیم خوش تر آید

تا خوش اراده گردد خوش از عمل بر آید !

خوش تر ز خوش خوش است و خوش تر ز خوشترین خوش !

آری جهان توان کرد گلزار با همین خوش !

از :شاعر معاصر آیا /هیچستان

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●

● فرگرد هنر ●

«هنر» در زیباترین شکل طبیعی خود بدست خالق خلقت « خداوند» در جهان به ما به به ارمغان داده شده است وزیباترین نقاشی وموسیقی طبیعت با بهترین قلم موی آسمانی نقشی زیبا بر زمین واقیانوس ودریا وکهکشان را به ترسیم زیبائی ها درچشمان آدمی جلوه ای ماندگار بخشیده است به خوایت رحمت بیکران او و تبعیت از خداوندگاری که « بشر » این زیباترین خلقت دنیاو مخلوق بزرگترین هنرمند جهان, در درون خود ودر احساس وروح ودل وذهن خویش دارای ذره ای ازوجود تعالی خداوندیست که « هنر» نیز ازجمله ی این نعمات است وقتی به دنیا مینگریم در نگاه به زیبائی خلقت بهترین وزیباترین تابلوی « هستی » را تماشاگریم ودر صدای پرندگان و موج دریا ورودخانه وچشمه بهرتین وقشنگترین سمفونی عالم را از ارکستر آسمانی خداوند میشنویم با این وصف چگونه میتوانیم خود خالق زیبائی ها نباشیم وقتی بهرتین نمونه را دراختیار داریم ودر احساس نیز از بیشترین احساسات نسبت به دیگر مخلوقات زمین بهره مند هستیم واژه های عشق ومحبت شاید زیباترین واژگانی باشند که در دنیا وجود دارند وما انسانها به نعمت داشتن زبانی سخنگو عقلی سازنده وتفکر کننده دستانی قادر وتوانا ,روح ,ودرونی سرشار از احساسات معنوی قادریم زیبائی ها را درقالب هنر بدنیائی ارزانی کنیم که خواستار هنر وزیبائی ست وچه زیباست سخن از زیبائی گفتن وهنرراا تجلی زنده ای با قلم بخشیدن وقلم موی احساس را در وصف طبیعت خداوند واحساس بشری بر بومزندگی جاودانه ومانا کردن که این عرصه نیز برای نمایاندن هنر بر آدمیان نیز بخشیده استتا جلوه ی زیبای دنیا را در نام « هنر» به جهانیان هدیه کنیم

___لحظه در لحظه ی عشـق از:« ف.شیدا» ____

لحظه در لحظه ی عشق

گذر ثانیه ها

تیک تاک ساعت

زدن نـبـض وجـود

طـپش تند و شـتابان درون

لحظه در لحظه ی عــشق

بـدلم مـی گوید

عاشـق او هستـم

دوســت دارم او را

و مرا تـاب نبـاشد که ز او

لحظه ای دور شـوم

لحظه در لحظه ی عـشق

او مرا همراه است

بـا همه حس مـحبت در دل

و دلم می گو ید

که دگر , تـاب جـدائی از او

در دلم نیـسـت که نیـست

وای بی او چه کنـم ؟!

_____ شعر از :« فرزانه شیدا » _____

فیلسوف بزرگ ایران ارد بزرگ نیز در تعریف هنر, نگاهی زیبا وهنرمندانه و اندیشمندانه وهنرمندانه داشته است که احساس هنر ودرک آنرا بخوبی میتوان از گفتاروسخن ونوشته وایده ها ی فکری ایشان دریافت باا اینوصف میتوان گفت بزرگان جهان هریک به طریقی هنرمندان هنر اندیشه وفکر وذهن وخیال بوده اند که هریک قلم زبان ودل ودست خویش را به نوعی برتابلو زندکی جاودانه ساخته اند که به مدد آن منو شما قادر باشیم نگاهی عاشقانه وپراحیای را از ایشان دریافت داریم ود ر درون نیز عاشق زیبائی هستی وخلقت شده خود نیز هنرمند روزگار خود باشیم که ساده است باتنگاه دل دیدن ونقاشی « بودن » را ترسیم کردن حتی بر خاک ساحلی با چوبی دردست یا برورقی برای ماندگاری آن .

_____جام ِ عمر شاعر:« فریدون توللی »_____

من آن پیر ِ پیمانه گیرم ، که نیست

تن از تاب ِ سستی ، به فرمان ِ من

به پنجاه و اند ، این گرانباده جام

فلک هشته ، بر دست ِ لرزان ِ من

حریفان به لبخند و من در هراس

هراسی ، که آتش زند جان ِ من

گر این جام ِ می ، درکشم استوار

روا کی شود ، طعن ِ یایران ِ من !

ور این می ننوشم ، خروشد سپهر

که واپس زدی ، دست ِ احسان ِ من

من ، این عمر ِ افزون ، نخواهم به هیچ

که هیچ است ، آغاز و پایان ِ من

همان به ، که پیمانه کوبم به سنگ

که آغوش ِ مرگ است ، درمان ِ من

_____شاعر:« فریدون توللی »_____

پیوند آدمی با دنیا وطبیعت پیوندی ناگسستنی ست که انسان در تماتمی طول عمر خود با آن شبانه روز زندگی میکند بااینوصف هرگز نمیتوان در دنیا بود واز آن بی خبر بود , چشم دیدن داشت وندید, احساسی داشت وحس نکرد که گر چنین باشد انسان در نام « آدمی» درجایگاه درست خود جا نگرفته است وکورکورانه وبی احساس وبی اندیشه زیستن را حیوان نیز کمتر انجام میدهد که حتیدر حیوانات نیز درحد نیاز احساساتی ودهنی موجود است که بواسطه ی آن نیازهای زندگی خود چون دفاع وامنیت را ببرای خویش تولید کرده وبه یُمن آن زندگی میکنند.حال چشمی که ازاین میانه ی زندگی گذری داشته باشد از آغاز تا انتها به هر شکلی که علاقمندی او آنرا میپذیرد شاهد دنیا وطبیعتی است که خواه ناخواه اورا مجبور به پذیرش بسیاری از واقعیات میکند ازجمله اینکه « هنر» دردستان خدا شکل گرفته شده است ودرانتطار آدمیان است تا آنان نیز سهم خود را دراین دنیا در جلوه هائی از هنر نشان دهند حال این جوله در جولانگاه کدامین علوم خود را نشان میدهد باز بستگی به ذات خداوندی او دارد که از خداوند در درون مایه ی هستی خود ودرنهاد خویش از ان بهره مند است بسیار گفتیم کهانسانها در قالب جسم ودردرون ودر نوع احساس ونوع افرینش خویش تفاوتی از لحاظ گوشت وخون واعضای درونی ومغز... وهرچه سازنده ی یک انسان طبیعی ست را ندارد ونمونه رنگهای پوست وچشم وحتی نوع منفی ومثبت بودن ( اِر.هاش) خونی یا امثال اینها.. نیز بگونه ای هنرمندانه در انسانها افریده شده است وتفاوتهای چهره ربطی به تفاوت انسانی ما با یکدیگر ندارد که همگان انسانیم ودارای احساسات شش گانه ومغر وروح یکشان درنتیجه آنچه مارا زیکدیکر جدا میسازد اندیشه ها ونوعی احساسیست که آدمی به تناسب نهاد واستعداد درونی خویش به یکی گرایش نشان داده به چیزی دیگر بی تفاوت میماند یا چندان علاقه ای به آن ندارد نگاه هنری نگاهی نیست که همگان داراباشند حس ودرک معنای یک سمفونی وموسیقی چیزی نیست که درهمه کس به یک شکل احساسات اورا تحریک نموده ذوق وشور وشادی وشعف وغمی را باعث گردد بسیارند انسانهائی که هرگز معنای نقاشی مدرن را درک نمیکنند ویا کلام شعری را نمیفهمند یا اصلا علاقه ای به صرف وقت برای آن ندارد وحتی فرم وشکل وزیبایی طبیعت درنگاه آنان بمانند چیزی ست که باید اینگونه باشد نه چیزی که برای ساخت آن چون بدقت نگاهی بر آن داشته باشیم, شاهکار هنری خلقت درآن دیده میشود و ایشان اماهرگز به نگاهی احساسی وهنرمندانه به شناخت ودرک آن اقدام نمیکنند اما حتی اگر در خشک ترین زاویه ی احساسی باشیم باز هم ازاحساسات ششگانه بهره ای برده ایم چرا که حتی ریاضی دان که به خشک ترینوبیاحساسترین حرفه ی دنیا مشغول است نیز درشکل دهی وساختار وساختن فرمولهای ریاضی به نوعی احساس وزیبائی وهنری خود را به کار برده است وزمانی که به یک فرمول ریاضی نگاه میکنیم وشکل ایکش وایگرگک وضرب وجمع را نگاه میکنیم میبینیم این واژه ها در شکل جایگزینی خویش در رده بندی یک فرمول که جوابگوی مسئله ای ست خود شکل زیبائی دارد و درکمترین مکان هنری میتوان ازخرده فروش یادکرد که او نیز در چیدن اجناس فروش خود تزئینی برای جلب مشتری وترتیبی برای نشان دادن آن را دارد که نوعی نگاه هنری را نیاز دارد تا دریابد که انسانی که از کنار اجناس او میکذرد میبایست درزمان گذر اجناس او جلوه ای داشته باشد تا نگاه مشتری را بخود جلب کند حتی اگر این جنس انواع کبریت باشدویا شمعی وفندکی ...امثال اینها درکنار آن.

____ لحظه ها ی پیوند/ شاعر:« فرزانه شیدا»

همچو نقشی بود رویائی

آن لحظه ی پیوند

چون ابری رنگ گرفته از خورشید

در گرگ ومیش غروب

نقشی بود رویائی

بمانند شعله ای برخاسته از دریا

نقش بسته در آسمان آبی

در جاودانگی عشقی

که بر آن قسم خوردیم

تا همیشه وفادار

باقی بماند

...نقشی بود رویائی

اما تا جاودانه

نقش بسته بر قلبی , همواره عاشق

در جاودانگی پیوند

...تنهائی را فراموش باید کرد

زمانی که عشق

جاودانه میگردد.

شاعر:« ف.شیدا16/فروردین 1386

هریک از مادرجایگاهی که بعنوان «انسان» در آن ایستاده ایم به نوعی هنرمکندیم در نقش«مادر » باتمامی زحمات وابتکار واحساسی که برای فرزند خودبه خرج میدهیم درنقش « مرد خانواده ویا پدر» با تلاش وابتکار وپشتکاروعرق جبینی که برای سازندگی زندگی همسر وفرزند خود از اندیشه ها وقدرت فکریوجسمی واحساسی خود بهره میجوئیم در جایگاه « فرزند» زمانی که در تلاش والدین نمونه ای از یک فرزند خوب بااحساس قدردان را به خانواده ی خود عرضه داشته تلاش میکنیم درحد امکان فرزندی خوب باشیم درجایپاه خواهر وبرادر وفردی از جامه ودنیا بودن نیز هریک با اندیشه وفکر وروح ودل خوئدددرشکلی هنرمندانی هستیم که زندکی را درفرم خود با شیوه ی خود هنرمندانه زندگی میکنیم وقصه ی زندگی ما خود هریک قصه های هنرمندانه زندگانی فردیست که زندگی را برای زنده بودن با بیشترین قدرتی که داشت زندگی کرد یکبار گفته ام به هزار باره نیز میگویم : زیبائی زندگی در زیبا دیدن است وقتی که اینگونه قادر باشیم دنیا وطبیعت واجتماع ,زندگی, والدین وخانواده را زیبا بنگریم و وجود هریک را بانگاهی هنرمندانه نگاه کرده بر حضور وزحمات وپشتکار وتلاش هریک ارج نهاده وقادر بدیدن واقعیاتی باشیم که بسیار فراموش میکنیم وقاعیاتی نظیر اینکه مثلا والدین برای خانواده تا چه حدی تا چه میزانی مجبور به داشتن ابتکار وپشتکار وقدرت دادن امید وعشق وعلاقه را بکار میبرند تا درنهایت فرزندی زیبا وارزشمند از لحاظ فکری وروحی واحساسی به دنیائی تحویل دهند درمییابیم زندگی کردن هنر است ونوع زندگی کردن در هر جایگاهی هم که باشد هنریست که روزانه با فکر خود آنرا نقش میدهیم رنگ میزنیم تا خاطره ای ازیک زندگی را در دل خود واطافیان ما شاخته وبرجا گذاشته باشیم ودرجای ایستادن درحاشیه ها تلاشی که برای بودن کرده ایم چون قلمموی فکر وعمل واحساسی بود که منو شما با آن نقش بودن خود را در تصویری از زندگی نقاشی کردیم.باشد که ارگرچه زندگی ناپایدار وعمر جاویدان نیست اما حداقل نقاشی ِ«هستی »ما درنگاه انسانهای امروز وفردا وآیندگان ارزشمند باشدومانا.

_____ ناپایدار شاعر:« فریدون توللی »_____

می خواند و سایه های گریزنده ی خیال

می تافت و در فروغ ِ نگاهش به روشنی :

" گیرم که بر کنی دل ِ ین ز مهر ِ من

مهر از دلم چگوته توانی که بر کنی "

دستش فشردم از سر ِ پیمان و شور و عشق

کای در سپهر ِ بخت ، فروزنده اخترم :

" گر بر کنم دل از تو و بر گیرم از تو مهر

این مهر بر که افکنم ، این دل کجا برم "

افسرده ؛ سر به سینه ی من بر نهاد و خواند

با آتشین دمی که دم ِ اشک و ناله بود :

" هر کو نکاشت مهر و ز خوبی گلی نچید

در رهگذار ِ باد ، نگهبان ِ لاله بود "

اشک از رُخش ستردم و گفتم که بی گمان

بالین ِ عشق ِ ما ، دم ِ مرگست و رستخیز :

" من در وفای ِ عهد ، چنان کند نیستم

کز دامن ِ تو دست بدارم به تیغ ِ تیز "

نالید زار و گفت فریدون وفا خوشست

آوخ که نیست در تو و نیکست روشنم :

" دردیست بر دلم که گر از پیش ِ آب ِ چشم

بردارم آستین ، برود تا بدامنم "

در چشم ِ کهربایی ِ و خیره از امید

گفتم که ای امید ِ دل غم پرست ِ من

بگشای راز و خاطر ِ نازک ، گران مدار

باشد که این گره بگشاید به دست ِ من

لرزید و گفت آنچه منش جویم ای دریغ !

خندان گلی بوَد که درین شوره زار نیست

نقش وفا و مهر به دیباچه ی حیات

زیباست لیک در دل ِ کس پایدار نیست

در هیچ سینه نیست دلی گرم و استوار

کز دور ِ روزگار نبیند تزلزلی

" بالای خاک ، هیچ عمارت نکرده اند

کز وی به دیر و زود نباشد تحولّی "

عشق ِ تو نیز با همه سوگند و اشتیاق

گرمست ، لیک جز هوسی کودکانه نیست

با من بمیر ، زانکه به جز در پناه ِ مرگ

جاوید ، عشق ِ هیچکسی در زمانه نیست

_____ ناپایدار شاعر:« فریدون توللی »_____

*- هنر خوراک روان و هنرمند آفریننده آن است . بارگاه هنر با هیچ جایگاهی درخور ارزیابی نیست . ارد بزرگ

*- اهل فرهنگ و هنر ، سازندگان آینده اند . ارد بزرگ

*- در بلند هنگام هیچ نیرویی نمی تواند در برابر فرهنگ و هنر ایستادگی کند . ارد بزرگ

*- شناور بودن خرد آدم در جهان احساس به او میدان بروز و رشد هنر را داده است . ارد بزرگ

*- آهنگ دلپذیر ، ریتم و آوای طبیعت است. ارد بزرگ

*- هنرمند و نویسنده مزدور ، از هر کشنده ای زیانبارتر است . ارد بزرگ

_____ پایان فرگرد هنر _____

_____ نویسنده : فرزانه شیدا ___

منبع :

http://b4armannameh.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

کتاب بعد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد استاد

2010-02-03T15:19:00.000-08:00

بزرگترین استاد خداوند است .ف شیدا

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●

● فرگرد استاد ●

_____زندگی سروده ی : آیا « هیچستان»______

زندگی را زندگی مشنو پسر !

زندگی را زندگی کن سر به سر !

زندگی کردن نشان زندگی است !

زندگی تیر نشان بندگی است !

کل هستی محرمانند و کسان !

با کسان بنشین ، برخیز، مان ، ران !

زندگی وقت سحر می خوردن است !

از خدا اسرار حق بشنفتن است !

خود خدا عاری است از جز خود بدان !

این نشان را کن تو حک در جسم جان !

خود خدا عشق است در قاموس عشق !

بردن عشق است عشق ، از عشقِ عشق !شکر

14/7/1388

سروده ی شاعر معاصر اقای « ایا» متخلّص به هیچستان همراه با لوگو ایشان

دنیای ما دنیا علم وعمل است وتا زمانی که انسان به پرورش فکر وروح وذهن خود می پردازد میتوانیم امیدوارباشیم که دنیائی رو به رشد را شاهد خواهیم بود دراین میان انسانهای بیشماری در سراسر دنیا در تلاشند که به بهترین شکل آموزشی نسل حاضر جوان ونسل آینده کشور خود وحتی جهانیان را به طریقه ای منطقی وبرنامه ریزی شده پیش ببرند معلمین ودبیران واستادان درتمامی جوامع دنیا از جمله افراد آموزش دیده وروشنفکری هستند که همراه با علوم در سراسر دنیا مجبور هستند پسش بروند چارکه سالیانه کتب جدید درسی وپیشرفت ورشد زمینه های فرهنگی با بوجود آمدن مکاتب جدید فکر واندیشه همواره لزوم یادگیری وپرورش ایشان را برای پرورش نسل خویش وآیندگان ضرروی میکند در بسیاری از کشورهای بزرگ دنیا این آموزش بطور رایگان با حمایت دولت از طریق اموزش وپرورش به گذاشتن کلاسهائی برای اموزش کتب جدید درسی دراختیار این گروه متعهد گذاشته میشود تا با رویاروئی با دروس جدید برای آموزش در کلاسها درسطح های مختلف آموزشی آمادگی کامل را داشته باشند وتوانائی جوابگوئی به پرسش ها وسوالات دان آموز ودانشجو دانشپژوهان خود را نییز داشته باشند استادان در سطح بالائی قرار دارند که خود هموتاره بدنبال یادگیری علوم جدید وحتی ساختن روشها وشیوه های علمی در دانشگاه های متعدد دنیا هستند واکثر این گرئه خود نویسندگانی در علوم ورشته ای هستند که در آن کار میکنند وعلاقمندی ایشان به رشته ای درسی باعث گردیده است بیشتر سهم آموزش دنیا را با نوشتن کتابها وپیدا کردن ورشهای جدید تدریس وهمچنین ابتکار ونوع آوری های جالب در سطح دنیا بدست گرفته وهمواره سازنده کلاسهای بهتر با نتیجه ای مناسب تر باشند. ____ الفبای درد از « قیصر امین پور »_____

الفبای درد از لبم می تراود

نه شبنم ، که خون از شبم می ترواد

سه حرف است مضمون سی پاره ی دل

الف ، لام ، میم. از لبم می تراود

چنان گرم هذیان عشقم که آتش

به جای عرق از تبم می تراود

ز دل بر لبم تا دعایی بر آید

اجابت ز هر یاربم می تراود

ز دین ریا بی نیازم ، بنازم

به کفری که از مذهبم می تراود

_____ از:« قیصر امین پور »_____

مشخص است که برای دانش آموزان در هر سطحی از تحصیل که باشندنیز بسیار مهم است که نوع آموزشی آنان به طریقی باشد که هریک به شیوه ی خود ,قادر به جذب دروس ویادگیری مطالب آن باشند در نتیجه در نظام آموزشی دنیا تمامی عالمین علوم ها متعدد چه استادین چه جانعه شناسن وروانشناس وگروههای خاض درسته بندی شده در نظام تربیتی .فرهنگی -اجتماعی و آموزشی , دست بدست هم میدهند تا بهترین روش را برای آموزش شادگردان ودانش جویان ودانش پژوهان کشور خویش برنامه ریزی نمایند وسالهای تخصیلی کشور خود را با آمارگیری در طول مدت تحصیل در سطح مدارس ودانشگاهها مورد توجه قرار دهند تا شیوه های تدریس معلمین واستادین علوم را نیز بررسی کرده دریابند که کدامین روش وشیوه اثر بهتری بر دانشآموز داشته وسطح یادگیری ونمره ومیزان آموزش اورا بالا برده است وتا چه اندازه نیز شاگردان معلم ودبیر واستادی موفق وراضی بوده اند وحتی با پرسش از دانش اموزان پیگیر این مسئله هستند که تا چه حدودی با روش یک معلم که سطح نمره ویادگیری دانش آموزخود را در کلاس خود بالابرده است, راضی بوده وایا این شیوه را میپسندد یا خیر وآیا معتقد است که همه ی معلمین بایست این شیوه را دنبال کنند یا خود را درفشار معلم دیده است .

_____ کلاس از:« امیر بخشایی » _____

زنگ اول تئوری

زنگ دوم عملی

زنگ سوم تئوری

زنگ چهارم عملی

خروس می خواند زنگ اول است

معرفی کتابهاست لوازم التحریر هاست

کتابها جلدشان سبز و خطشان سرخ

مدادهایم رنگشان سربی

می خوانم ، می نویسم

خروس می خواند، زنگ دوم است

چکک قلمهاست

جوهرها قرمز

کارگاه نقاشی از قلم ها پر

و پر از صدای گوش آزار پاره شدن کاغذها و کاغذهای پاره

احساس در جعبه مداد رنگی محفوظ

مدادهای سیاه ، خاکستری ، قرمز ، زرد ، همه تا ته تراشیده

مدادهای سبز و سفید و آبی همه نو

خروس می خواند زنگ سوم است

کتابهای جدید لوازم التحریر جدید

جلدشان قرمز ، خطشان سبز

مدادهایم آبی

می خوانم ، می نویسم

خروس می خواند زنگ چهارم است

کسی نمانده مشقهایم تمام شده است

_____ کلاس از:« امیر بخشایی » _____

این طریقه آمار گیری وبررسی وپرسش از معلم ودانش آموز چه در سطح دبستان چه دانشگاهها باعث گردیده است که هرروزه به شکل تربیت وآموزش دنیا چیزهای جدیدی افزوده شود ورشد بسیاری نیز در طنظام آموزشی را شاهد باشیم . در گذشته اینکه معلمی ریاضی را با گیتار در کلاس آواز بخواند وتا شاگرد کلاس او, دودوتا چهارتا , را یاد بگیرد هرگز قابل قبول نظام آموزشی نبود اما زمانی که نتایج بررسی شده نشان داد که شاگردان به شکل تفریح وبازی بهتر قادر به یادگیری دروس هتسند بازیهائی را نیز در سطح آموزشی در کشورهای بزرگ جهان اضافه نمودند همچنین بازی با رنگها , ساختن واژه ها , ساختن کارهای دستی وابتکاری وتزئینی از سوی معلم ودانش آموز باعنوان تکلیف برای دانش آموز با نام اینکه: « از ایده های خود استفاده کنید» همه وتمامی اینها برای یادگیری یک یا چند بخش درسی ونمونه های جالبی برای تدریس درکلاس همراه با تفریح وسرگرمی ....همگی باعث گردیده است تا شاگرد ومعلم در فضائی دوستانه با خنده وشادی ودرست مانند زنگ تفریحی اما با حضور معلم خود درکلاس درس به یادگیری علوم درسی بپردازند .

_____ نقاشی « سروده ی فرزانه شیدا» _____

واژه ها از چه چنین گشته دلم

هر سخن در قفس سینه گرفتار شده ست

هر چه خواهم که بگویم از دل

بی سخن میمانم

باز یک حرف بدنبال حروفی دیگر

در درون می چرخد

خیره بر دفتر خود میمانم

حرفها بسیار است لیک خاموشتر از خاموشم

دل سبک نیست به این جمله وآن جمله که

نقشی دارد در درون ذهنم

جای آن حس سبک گشتن و عاری شدن از غم

خالیست

واژه ها در نگهم همچو

یک نقاشی ست

زندگانی هم نیز

گرچه سرشار ز رنگ

لیک تنها در قاب

نقش یک تصویریست

در سکوتی مبهم

و درون دل من

همهمه غوغائیست

لیک لبها به سکوت

دیده حیران و نگه بر هر سو

باز هم چشم نبیند جائی

سر پر اندیشه پر از افکار است

لیک در جمله نمی گیرد شکل

و نمیدانم من به چه سان باید گفت

اینقدر میدانم

که بدل رنگ سکوت

باز پررنگ ترین نقاشی ست

وبسی دلگیرم

و بیادم آمد غم دلگیر فروغ

آندمی را که نوشت :

من بسی مردن را, زندگانی کردم

و دلم را دیدم که همانند فروغ

مانده در حاشیه ها

و ز غم دلگیر است

....

زندگی دورتر از من جاریست

و دلم میخواهد

رنگ پر رنگ سکوت

جای خود رابدهد

به زلالی همان اشعاری

که به نقاشی اندیشه من رنگی داد

و دلم زیست به عشق

____ ف.شیدا / یکشنبه28خرداد1385____

تحقیقات نشان داده است که هرچه کارهای گروهی را درمیان دانش آموزان ودانشجویان ودانش پژوهان بیشتر کنند جامعه ای بهتر را دارا خواهند بود چراکه لازمه کار وموفقیت در هر رشته وکار وحرفه ای حتی درسطح ساده زندگی چون زندگی با همسایه بلزمه ی آن همکاری مشترک طرفین است وبه همین نسبت زمانی که دانش آموز ازدوران کودکی تا اخرین سطح تحصیلی خود مجبور باشد با همکاری واشتراک درگروهای مختلف با اخلاقهای مختلف کار کرده کاری مشترک ودسته جمعی را به معلم تحویل دهد ناچاز میشود باهر شخصی نیز کنار بیاید وهمین تعلیم خوبی برای آینده ی اوست که درجامعه قادر باشد با انواع انسانها بسازد وبا آنان همکاری کند وکمتر دچار دردسر شود مسلم است که همواره گروهی تنبل را به کروهی زرنگ میاندازند تا این برآن وبرعکس اثر بگذاردوهردو طرف بخاطر نمره ای که مشترک است از کار گروهی درکارنامه نوشته میشود مجبور باشند که خوب کار کنندوحتی یکدیگر ر مجبور بکار کردنی اشتراکی نموده وهمگان در تلاشی یکسان باشند وبا برنامه ریزی های خود برای ارائه ی دروس وتکالیف گروهی هردانش آوزمجبور باشد بخشی ازکار را بعهده بگیردوازانجا که این دیگر تمریتن یامشق شخصی خودد نیست که بخواهد یا نخواهد آنرا بنویسد تنها خود او جوابگوی فردی بر انجام ندادن درس ومشق خود باشد لذامجبور میشودبخاطر فشار گروه وتوقع جمعی گروه سهمخود را انجام داده وفعالیت خودرا به تلاشی گروهی تبدیل کند تا دیگران بااو مشکل نداشته باشند .

_____ ندیده ای مگر !؟« سروده ی فرزانه شیدا» _____

ندیده ای مگر چگونه بوده ام؟!

از اشعارم چه یافته ای

از نگاهم چه خوانده ای

از گامهایم کدامین جاده را در رویای خویش رفته ای؟!

نمیدانی مگر من روحم را

اگر به رود بخشیدم

از پیچ های سخت

از دل سنگها به قهر گذشت

جانم را گر به موج دریا بخشیده ام

طوفانی شد

به ابر اگر نفسم را سپرده ام

رعد و برق را مهمان خویش کرد و بارید

دستانم را اگر به بوته های جنگل آویختم برگریزان شد

از پریشانی دلم آرام نداشت

هر که کمی از مرا گرفت

اما عشق را هرگز نشد به کس دیگری ببخشایم

مهر تو در سینه من

تنها از آن من بود و بس

از آن قلب من بودو بس

اگرچه روح سرگردان جان موج دیده

نفس پر طپش و دستهای بیقرارم همچنان

در پریشانی جستجو گر تو بود

اما عشق تو همیشه با من بود

همیشه با من

_____ تیرماه 1382 از: ف . شیدا _____

البته بسیارند شاگردانی که درکل دل بدرس نمیدهند ودرکار گروهی مثل بعضی از افراد جامعه افراد مصرف کننده سودجوئی هستند که از کار دیگران نمره وسود خود را میبرند اما بهرشکل ان دانش آموز برتر نیز میاموزد که در مواجه شدن با چنین افرادی چه در محیط درس ومدرسیه چه در محیط بازتر جامعه چگونه عملکردی را پیش بگیرد تا اوهم این میانبی نصیب نماند ودرعین حال به تنهایی مجبور به کشیدن بار همگان درکار گروهی نباشد چون همانگونه که میدانید دنیای ما دنیائیست که همواره از افراد برتر توقع بیشتری نیز دارند وشاگرد تنبل هم از شاگر زرنگ توقع دارد زمانی که او بهتر وموفق تراست بخشی ازکار را بعهده بگیرد که میتواند نتیجه بهتر داشته باشد وبنوعی سواستفاده از برتری دیگران است .همواره در سطح بزرگتر جامعه انسانهای بزرگترهم همینکار را با انسانهای باهوش وبرتر میکنند وبرای راه افتادن کارخود از آنان در زمینه های فکری عملی سواستفاده میکنند ویا ازاو بیشتر کار میکشند یا از فکر وعمل او بهره برداری ناحق میکنند ودرلباس دوست یا مدیر ورئیس ازاو سود میجویند وکمبودهای خود را با یاری او درپشت او پنهان میکنند زمانی که درنهایت کار انجام شده بنام این دوست واین مدیر ورئیس تمام میشود وزحمت کشیده را فرد برتر وباهوش تر کشیده است همانگونه که زحمات پرورش بعهده ی معلم ودبیر واستاد است نام آنرا وافتخار آنرا آموزش وپرورش میبرد که بگویند طریقه ی عملکرد آموزش وپرورش شیوه ای خوب برای دانش آموز در سطح جامعه بود وعرق معلم واستاد وزحمات سرو کله زدنهای روزانه در پشت این حرف کامل فراموش میشود وخستکی برتن معلمواستاد نیز باقی میماند درصورتی که توجه به معلم ودبیرواستاد امروزه با دقت نظر اموزش وپرورش در کشورهای بزرگ ودادن جوایزی ونشان دادن او در رادیو تلوزیون وتشویق وتحسین تشکر از زحمات آنان حال چه بادادن هدیه ای مادی چه با تشکر نامه های ارزشمند این شوق را در معلم ودبیرواتساد اضافه میکند که تلاش خویش را افزوده وکلاسی برتر به جامعه ای تحویل دهد که قدر زحمات اورا دانسته وکارهای او را میبیند وبر آن ارج ومنزلتی قائل است.

ازدیدگاه مردم اهل « فلسفه » به دانش وآموزش نگاهی میکنیم:زمان زیادی طول کشیده است تا از کتاب هایی مانند " فلسفه علوم " نوشته دکتر علی اکبر ترابی و یا " فلسفه علمی " نوشته «فلیسین شاله و ترجمه یحیی مهدوی »و همچنین " فلسفه علوم " نوشته« دکتر هاشم گلستانی» به «رشته فلسفه علم» به عنوان یک « رشته دانشگاهی» برسیم.

« یحیی مهدوی» در مقدمه مترجم می نویسد :" احتیاج شدید « دانش آموزان »سالهای ششم علمی و ادبی دبیرستانها به کتابی که حاوی مواد برنامه فلسفه ایشان باشد راقم این سطور را به این فکر رهبری نمود که هنگام تعطیل تابستانی رساله ای در این باب تهیه کند....کتاب فلسفه ای که " فلیسین شاله " نوشته در دو مجلد و تقریبا حاوی تمام رشته های فلسفه است.یعنی جلد اول آن روان شناسی و حکمت اولی را شامل است و جلد دوم آن فلسفه علمی ( متدولوژی یا شناخت روش علوم ) و اخلاق را."

دکتر ترابی نیز در پیشگفتار کتاب می نویسد" فلسفه علوم مطابق برنامه های دانشگاههای بزرگ جهان منجمله دانشگاههای کشور فرانسه ( پاریس و بردو ) شامل : متدولوژی ( روش شناسی یا شناخت روشهای علوم )- علم و معرفت علمی –انسان شناسی-تاریخ-روان شناسی-جامعه شناسی-علوم ریاضی-علوم ظبیعت ( علوم فیزیکی – علوم زیستی ) است."او در ادامه می افزاید " در برنامه تفصیلی فلسفه علوم دانشگاههای ایران نیز که ناظر به برنامه های کشورهای پیشرفته است.همین مطالب و موضوعات مهم شمرده شده بویژه شناخت انسان و فرهنگ انسانی محور اصلی فلسفه علوم در نظر گرفته شده است."

دکتر هاشم گلستانی نیزدر پیشگفتار کتاب می نویسد"کتاب حاضر که از نظر خوانندگان ارجمند میگذرد بیش از هر چیز کتاب درسی دانشگاهی است که با توجه به محتوی درس فلسفه علوم تهیه و تدوین گردیده است."با این حال با نگاهی به قسمت مراجع از میان 51 منبع ذکر شده تنها 7 منبع به زبان عربی و بقیه از کتاب های فارسی استفاده شده است.

با نگاهی به محتوای این کتابها فاصله آنها از " فلسفه علم " به معنی امروزی آن آشکار خواهد شد.البته هنوز هستند افرادی که با چنین کتاب هایی درباره رشته فلسفه علم داوری می کنند.

از کتاب هایی که در حوزه " فلسفه علم " هستند می توان به کتاب " علم شناسی فلسفی " دکتر سروش اشاره کرد.

کتاب " علم شناسی فلسفی " با ترجمه عبدالکریم سروش با ویراست جدید روانه بازار کتاب شده است.چاپ اول این کتاب در سال هزار و سیصد و هفتاد و دو از طرف موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی ( پژوهشگاه ) نشر یافته بود.

بطوری که دکتر سروش در مقدمه مترجم نوشته است " کتاب در بردارنده مقاله هایی از دانشنامه فلسفه ویراسته " پل ادواردز " است ".البته در ویراست جدید که پس از شانزده سال انتشار می یابد سه مقاله تالیفی نیز به مقاله های ترجمه شده افزوده شده است.در چاپ اول ذکر شده بود" شمار اندکی از مقالات ترجمه شده در غایت ایجازست و می توان گفت که فقط به کار منتهیان و متخصصان می آید.بقیه درخور متوسطان است.و هیچکدام چنان نوشته نشده است که مبتدیان را به کار آید."در چاپ جدید از طرف ناشر کتاب که انتشارات صراط است عنوان شده است " دانشجویان فلسفه ( به ویژه فلسفه علم ) و اساتید فلسفه مخاطبان اصلی کتاب اند."

بنظر می رسد که آرام آرام اساتید و دانشجویان رشته فلسفه علم به عنوان گروه مخاطبان در پشت جلد کتاب ها ظاهر می شوند . پایان بحث فلسفه ●

همانگونه که در بخش فوق خواندید اینهم نمونه ای از عملکردهای انتخاب شده از سوی انسانهاست وهمواره مکاتب بسیاری وجود دارند که استادان آن از بزرگان فلسفه ومنطق یا دیگر علوم بوده اند در هر شکل آنچه بیش از همه می باید مورد توجه انسانها قرار بگیرد این است که انسان برای اموزش هرچی با تکرار وتمرین ووقت گذاشتن بروی آن میتواند خود را تا به مقام استادی درحرفه وفن وحتی اندیشه ای پیش ببرد ولازمه ی آن آشنائی با آن فن ویا حرفه ویا مبانی ومکاتب متعدد فکری ست که دانش ]ریک برای همگان ضروری بنظر میرسد تا قادر باشند با دیده ای روشن در جهانی زندگی کنند که گاه در سیاهی های ندیدن چشمان کور بسیار از چشم میافتد وممشکل ساز انسانهائی میشود که زحمت کش وخود ساخته تنها هدف خویش را بر یک زندگی با اعتقادی راستین وراه ومنش وبینشی پاک گذاشته اند وهمواره نیز در مقام استادی میتوان بهترین بود وبدترین همانگونه که خدا بهترین وبزرگترین استاد دنیاست وشیطان نیز به شهم خود استاد خوبیست وانساهنا نیز ازاین دواستاد خود یکی را برگزیده به مقام استادی یکی ازاینها در روی زمین برمی آیند اما میبایست این را بخاطر بسپاریم که همواره خوب بودن بااینکه زیانهائی را نیز به همراه خواهد داشت درمقابل استادان فن زشتی وبدی اما هریک درجای خویش جواب خود زا نیز دردنیا وآخرت خویش باز پس خواهند گرفت لذا چه زیباست وچه انسانی درمقام خوب بودن استاد باشیم که لازمه ی آن دانش واموزش وساختار فکر واندیشه وروح ودل ماست.

* - بالاترین مکتب در دنیا مکتب خداوند است است وبهترین درس «عشق» : فرزانه شیدا

____________________-

*- شاگردانی که بدون نوآوری ! همواره سخن استاد خویش را تکرار می کنند هیچگاه برای خود و استادشان فر و شکوهی ، ارمغان نمی آورند . ارد بزرگ

*- ارزش استاد را دانستن هنر نیست ، بلکه بایستگی و وظیفه است . ارد بزرگ

*- بهترین آموزگار استاد ، شاگرد اوست . ارد بزرگ

*- دست استاد خویش را ببوس ، چون او هم پدر است هم پرورنده خرد . ارد بزرگ

_____'پایان فرگرد استاد ______

¤¤¤ نویسنده : فرزانه شیدا ¤¤¤

برگرفته از : http://b4armannameh.blogspot.com/2010/01/blog-post_687.html

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد پندار

2010-02-03T15:15:00.000-08:00

از « حکایت » خیز ! در « حکمت » گریز !

تا شوی از پرتو « حق » مستفیض !

به قلم دوست نویسنده وشاعرم آقای :« آیا متخلّص به هیچستان

*- واژه ها سرشار از پندارهاست ارزش آنها همپای زندگی است . ارد بزرگ

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●

● فرگرد پندار ●

______ شاعر:« عمری از:« احمد زاهدی »______

آویخته

خود را از سایه‌‌ی جهان، به‌دار

یک‌تن که می‌پنداشت

می‌رسد روزی برایش

یک بوسه همراهِ نامه‌ای

این ماه را که شکست

شب‌های ما تیره شد

جزایش را آویخته خود بر دار

جهانِ شبِ تاریک بی‌مهتاب

می‌پنداشت، خواهد رسید روز و چه روشن

ماه را شکست

و خورشید، هیچ

لب‌های صبح را نبوسید.

______ شاعر:« احمد زاهدی »______

ما با پندارهای خود زنگی میکنیم با پندارهای خود میخوابیم وبا پندارهای ذهن وفکر ودرون واحساس خود زندگی خویشتن را رنگ وجلا میدهیم وصیمات خویش را به مرحله ی اجرا درمیاوریم واینکه چگونه پنداری را در ذهن وفکر وروح وجان واحساس خود در درون سر ودل خود داشته ایم سازنده ی تمامی زندگی ماست وبراین اساس نمونه عملکردهای ما نمونه اندیشه وپندار ماست که ضخصیت درونی وظاهری ما در دنیا ودرنگاه دیگران شکل میدهد این است که آدمی برای آنکه عملکردی درست ازخوددرزندگی نشان دهدوبرای مثبت ومنفی بودن خود درزندگی پندرهای درستی را دنبال کند ازجمله مسائل مهمی ست که انسان در باره ی خود نمی بایست نسبت به آن بی تفاوت باشد .

*- ریگهای ساحل خرد ، نشیمنگاه پندارهای پاک و شبانه توست . ارد بزرگ *

¤ غزلی شکسته برای ماه غمگین نشسته« فریدون مشیری »¤

گل بود و می شکفت بر امواج آب ماه

می بود و مستی آور

مثل شراب ماه

شبهای لاجوردی

بر پرنیان ابر

همراه لای لای خموش ستاره ها

می شد چراغ رهگذر دشت خواب ماه

روزی پرنده ای

با بال آهنین و نفس های آتشین

برخاست از زمین

آورد بالهای گران را به اهتزاز

چرخید بر فراز

پرواز کرد تا لب ایوان آفتاب

آمد به زیر سایه بال عقاب ماه

اینک زنی است آنجا

عریان و اشکبار

غارت شده به بستر آشفته شرمسار

غمگین نشسته خسته و خرد و خراب ماه

داوودی در شب سپید هزار پر

سر بر نمی کند به سلام ستاره ها

برگرد خویش هاله ای از آه بسته است

تا روی خود نهان کند از آفتاب ماه

از قعر این غبار

من بانگ می زنم

کای شبچراغ مهر

ما با سیاهکاری شب خو نمی کنیم

مسپارمان به ظلمت جاوید

هرگز زمین مباد

از دولت نگاه تو نومید

نوری به ما ببخش

بر ما دوباره از سر رحمت بتاب ماه

¤¤¤ شاعر: « فریدون مشیری »¤¤¤

پندارها واندیشه ما به هر شکلی که به آن عمل کنیم اگر از دامنه رویا وخیال فراتر رفته وبه هرحله ی عمل برسد چه بر زندگی ما چه بر دنیای متا بی تاثیر نخواهد بود حال دانشتن اینکه انسانهای عملگرا برای راه زندگی خود چکونه اندیشه وپنداری را دنبال میکنند لازم به داشتن الگو یا مکتب یا اندیشه های نوینی از بزرگان وعالمین جهان داریم که بما بیاموزد که در راستای عملکرد زندگی خود تا کجای مرزها را قادر به رفتن ورد شدن هستیم ودرکجا قادر به شکستن مرزهای اندیشه وپندارخود درنتیجه همواره برای درستی پندارخود باید با توج ودقت عمل کنیم .

____سروده ی : پرپر از: «ف.شیدا» ____

قلم را برزمین بگذار

چو اینجا شاعران را در دم حیرت

به سلاخ جفا

پر پر شدن باید !

____ یکشنبه 22 اردیبهشت 1387 /از: «ف.شیدا» ____

مکاتب بسیاری برای انسانها وجود دارد که آدمی با نمونه علایق خود به نوعی از آن مشغول میشود واز آن نیز تبعیت میکند مانند فلسفه های دینی یا گروهی به منطق وشناخت زندگی از راه علوم آن علاقمندند وعده ای متافیزیک را عملکرد فکری وپندار واندیشه خود قرار میدهد به هرشکل راههای بسیاری وجود دارد که انسان ازتمام مکاتب دنیا بتواند چیزهائی مثبتی را اموخته وبا نهادن اندیشه ئپنداری درکنار دیگری مقایسه ودادن تشابه ها وحتی با تفکر به تضادهای نوع اندیشه ها خود برای خود مکتبی فکری وشخصی داشته باشد که چراز باورها واعتقادات وپندارهای گوناگون یا بایک یا جند رشته ی علمی ست یا به یک شاخه از هزار شاخه های مکاتب فکری بستگی داشته باشد .این انتخاب به خود انسان ونمونه اندیشه ی او باز میگردد که به چند مکتب وائین وعلومی علاقه نشان دهد یا به یک رشته پرداخته انرا الگوی فکری خود کند .

*- رویا پردازی که عملگرا هم باشد می تواند سرچشمه دگرگونی های بسیار گردد . ارد بزرگ ____ بیدار در خواب از: « فرهاد آرین »____

دشنه که پوستین پاره کرد و به رگ رسید

بیدار شد آن خفته در خود اسیر

لین چه بیداریست و از چه روی

بر فریاد خود ای فر رفته در چاه میزنی فریاد..؟

یاران زرد روی سپید پوش دیروز

یا این سیه روی مردمکان دیروز و

سپید پوش امروز.....!

کنون تو بگوی این چه برابریست؟

نیست آیا اشتباهی محض و نا ممکن....؟

سبزم ای دوست این گونه می گفتی...!

...پس دست تو کو ای عدالت گوی دیروز

و.....غارتگر امروز

______ شاعر:« فرهاد آرین »______

*- آنکه می گوید همه چیز خوب است و بدی وجود ندارد با کسی که همه چیز را اهریمنی می پندارد تفاوتی ندارد . برآیند چنین افکار سخیفی به چاه نیستی گرفتار آمدن است تنها کسانی خوبی را خوب می بینند که بدی و اهریمن را باور داشته باشند و از آن پرهیز کنند . ارد بزرگ *

●حال مکتبی د رفلسفه نیز هست که « پراگماتیسم » نامیده میشود درتوصیح ان در ویکی پدیا نیز چنین امده است: گاه « پراگماتیسم» و « عمل‌گرایی» یکسان انگاشته می‌شوندبه،

پراگماتیسم انگلیسی : pragamatis معنی فلسفه اصالت عمل است؛ ولی در سیاست بیشتر

«واقع گرایی »و « مصلحت گرایی » معنی میدهد..پراگماتیسم روشی در« فلسفه ی مدرن»است که با اعتراف به غیرممکن بودن اثبات بعضی مسائل، آن‌ها را با توجّه به کاربردشان در زندگی انسان می‌پذیرد. طرفداران این شیوه، خود را عملگرا و متسامح می‌دانند. مخالفین این گروه رامیانه رو(یا محافظه کار) و منفعت‌طلب می‌خوانند.از دیدگاه پراگماتیسم، کلیه تصورات، مفاهیم، قضاوت‌ها و نظرات ما قواعدی اند، برای رفتار (پراگمای) ما و «حقیقت» آن‌ها، تنها در سودمندی عملی آن‌ها برای زندگی ما نهفته‌ است. از دیدگاه پراگماتیسم، معیار« حقیقت » ، عبارت است از سودمندی، فایده، نتیجه و نه انطباق با واقعیت عینی. در واقع حقیقت هر چیز بوسیله نتیجه نهائی آن اثبات می‌شود.دولتمردان و سیاستمداران «پراگماتیست» به کسانی اطلاق میشود که امکانات عملی و مصلحت روز را بر معتقدات خود مقدم میشمارند و به عبارت دیگر برای پیشرفت مقاصد خود یا ماندن بر مسند قدرت، انعطاف نشان میدهند.

● « تاریخچه »:

پراگماتیسم «فلسفه ای » است که اول بار در آمریکا پدید آمد و در تفکر و حیات عقلی این سرزمین تاثیر زیادی بر جای گذاشت. این فلسفه در اواخ قرن نوزدهم با متفکرانی نظیر«ویلیام جیمز» و «جان دیوید » به ظهور رسید. به نظر این متفکران، پراگماتیسم انقلابی است علیه « ایده آلیسم »و «آرمان گرایی » کاوشهای عقلی محض که هیچ فایده‌ای برای انسان ندارد، در حالی که فلسفه پراگماتیسم، روشی است درحل مسائل عقلی که می‌تواند در سیر ترقی انسان بسیار سودمند باشد.

« ریچارد روتی» فیلسوف آمریکایی، به سنت فلسفی پراگماتیسم آمریکایی تعلق داشت. ولی این فلسفه در کشور انگلستان با اقبال بیشتری مواجه شد و معروف است مبنای فلسفی آموزش وپرورش انگلستان شده‌است.مثلاً دین از نظر فلسفه مدرن جای بحث ندارد چون علمی نیست ولی پراگماتیسم آن رابا توجه به کاربردش که فوایدی هم برای بشر دارد(اخلاقی، اجتماعی و غیره)، می‌پذیرد.

● « فلسفه پراگماتیسم »:

واژه پراگماتیسم مشتق از لفظ یونانی (pragma) و به معنی عمل است. این واژه اول بار توسط چالرز ساندرزپیرس (Charles sanders pierce)، منطق دان آمریکائی به کار برده شد. مقصود او از به کاربردن این واژه، روشی برای حل کردن و ارزشیابی مسائل عقلی بود. اما به تدریج معنای پراگماتیسم تغییر کرد.اکنون، پراگماتیسم به نظریه‌ای مبدل شده که می‌گوید: حقیقت، چیزی است که از دیدگاه انسان، خوب باشد. به سخن دیگر، پراگماتیسم یعنی اینکه درباره هر نظریه یا آموزه‌ای باید بر پایه نتایجی که از آن به دست می‌آید، داوری کرد. به نظر پراگماتیست‌ها، اگر عقیده‌ای به نتیجه خوب و کار آمد برای انسان بیانجامد، باید آن را حقیقی قلمداد کرد. حقیقت چیزی نیست که مستقل و مجرد از انسان وجود داشته باشد.تا قبل از این، نظریه اصلی و رایج درباره حقیقت این بود که حقیقت امری است جدا از انسان؛ چه کسی آن را بشناسد، چه نشناسد.

اما پراگماتیسم قائل به این شد که حقیقت امر جدایی از انسان نیست؛ بلکه تنها دلیل برای اینکه یک نظر درست و حقیقی است و یک نظر، باطل و خطا، این است که اولی در عمل به درد انسان بخورد و برای او کارآمد و موثر باشد و دیگری چنین نباشد. به این ترتیب، معنای صدق قضیه در پراگماتیسم تغییر یافت. صدق هر گزاره، فقط توسط نتایج عملی آن سنجیده می‌شود نه در مقایسه با واقعیت خارجی. یک فکر یا عقیده تا وقتی که فقط عقیده‌است، به خودی خود نه صحیح است و نه غلط؛ بلکه فقط در جریان آزمایش و کاربرد عملی آن است که برحسب نتایجی که از آن نظر گرفته می‌شود، صادق یا کاذب می‌شود.

مثلاً « دین» از نظر« فلسفه ی مدرن » جای بحث ندارد چون «علمی» نیست ولی پراگماتیسم آن را با توجه به کاربردش که فوایدی هم برای بشر دارد (اخلاقی، اجتماعی و غیره)، می‌پذیرد.در نظر « مکتب پراگماتیسم» ، افکار و عقاید همچون ابزارهایی هستند برای حل مسائل و مشکلات بشر؛ تا زمانی که اثر مفیدی دارند، صحیح و حقیقی اند و پس از آن غلط و خطا می‌شوند. به این ترتیب عقیده‌ای ممکن است مدتی به کار آید و موثر شود و از این رو فعلا حقیقی است؛ لیکن بعدا ممکن است نتایج رضایت بخش نداشته باشد و آن موقع، به نظریه‌ای باطل و خطا تبدیل می‌گردد.

بنابراین، حقیقت چیزی ساکن و تغییر ناپذیر نیست؛ بلکه با گذشت زمان، توسعه و تحول می‌یابد. آنچه در حال حاضر صادق است، ممکن است در آینده صادق نباشد؛ زیرا در آینده، افکار و نظریات دیگری بر حسب شرایط و اوضاع جدید، حقیقی شده و متداول می‌گردند. تمام امور تابع نتایج است و بنابر این، حق امری است نسبی؛ یعنی وابسته به زمان، مکان و مرحله معینی از علم و تاریخ است.ما هیچ زمان به حقیقت مطلق نخواهیم رسید. زیرا علم ما، مسائل ما و مشکلات ما همیشه در حال تغییر است و در هر مرحله، حقیقت، آن چیزی خواهد بود که ما را قادر می‌سازد تا به نحو رضایت بخش، مسائل و مشکلات جاری آن زمان را بررسی و حل کنیم

●برای داشتن اطلاعات میتوانید به پانویس ومنابع آن به « ویکی پدیا » مراجعه بفرمائید:

با تفاضیل ذکر شده از یک شاخه از فلسفه در مییابیم که شاخه های فکری واندیشه ای که درعلوم فلسفه ومنطق ودریگر علوم که هریک به گونه وروش و شیوه خود تفکری تازه را به انسان میدهد وطرفدارانی را نیز جذب خود کرده است میتواند به نوبه ی خود در نوع پندار آدمیان نیز شیوه ها وروشهای متعدد فکری را نیز بوجود بیآورد که همین تفاوتها وتناقص ها و اختلافات فکری را در بین مردمان ایجاد مینماید آنکه « ایده آلیسم »را مکتب اندیشه خویش قرار میدهد با او که « پراگماسیسم » را میپذیرد درجدال فکریست وهریک دیگری را نفی مینماید . حال بسیارند افرادی که بدون آنکه به هریک ازاین شاخه های فلسفی, وابستگی یا حتی آشنائی علمی داشته باشند در زندگی عادی ودر ذهن وپندار خود فردی « رئالیسم» یا« آیده الیسم »یا « پراگماسیسم » است و همواره برای عملکرد زندگی خود روش هائی مطابق با این مکتب ها را میگزیند ودر میانه روی و یا تند روی, با یا بدون واقعیت های عینی با شکلهای مختلف فکری چون سود جوئی ومنفعت طلبی یا امثال این زندگی خود را پیش میبرد .

*ـ اگر پنداری توان پیش بردن ما را نداشته باشد همان ِبَّه که زودتر رهایش کنیم . ارد بزرگ

در فرگردهای گذشته نیز بسیار ازانواع آدمیان صحبت شد ونمونه های فکری با عملکردهای درست وغلطی در زندگی تماما سعی براین داشته ام که با واقعیت گرائی وبینشی درست به این امر پرداخته واصرار بورزم که با وجود هریک از مکاتب مختلف فکری انسان بیش از هرچیز نیازمند این است که خود شخصی وفکری وپندارهای خود را به رشد برساند تا قادر باشد برای اندیشه های خود یا مکتبی را برگزیند یا عملکردی درست را در زندگی پیگیر شده وحداقل از دیدگاه یک روشنفکر به دنیا وجامعه وملت وکشور وجهان بنگرد چراکه یک انسان روشن بین وروشنفکر بسیار بهتر میتواند در زندگی خود ودیگران اثر وسودی مثبت داشته باشد تا کسی که به کمترین علوم دانشی در زندگی رضایت میدهد ودر مشکلات وفشارهای زندگی دچار هزاران سوالی میشود که برای رفع مشکلات خود اورا دچار مشکلات عدیده میکند ومتاسفانه آنتکه هیچ روشن بینی فکری درستی ندارد وبه افکار عام خود را راضی میبیند در داشتن مشکلات خود نیز پرسیدن وسوال کردن و چاره جوئی از دیگران را گناه کبیره تصور میکند ویا از نظرخواهی درمورد زندگی خود از دیگران سرباز میزند درصورتی که روشنفکر حتی اگر در مورد مشکلی ومشکلاتی راه و چاره ای نیز داشته باشد که نیاز به پرسش نداشته باشد باز می پرسد وتلاش میکند دیدگاههای دیگران را نیز بر نوع مشکلی بداند شاید که چاره راه بهتری را دراین میان بدست بیاورد .

بی خبر:از « فرزانه شیدا» ____

افسردگی های مرا یارا,بیـاد مـن مَـیار

پای پیاده میروم , اما تو بـر اسبی سوار

آسـوده راهت میروی, اما شکایت میکنی

پس من چه گویم جان من از قلب دائم بیقرار؟!

یارا دل افـسرده ام دارد, شکایت بیشمار

هرگز نشـد,دراوج غـم, گرددکسی با سینـه یار

صحرا به صحرا, دربدر , تنها ,بدون همسفر

منهم که تنها میروم, بی یاور بی غمگسار

در کام من ای بی خبر ,گر زندگی طعمی نهاد

جز مزه زهری نبود زهری ز لخی ناگوار

خشم جهان را دیده امبا ظلم جور و قهراو

اکنون ز عمق سینه ام دارم زدنیاانزجار!

جز آتش ـشمی نبود یا یک جهنم بر دلم

آنرا که تو در قلب خود نامش نهادی "روزگار"!!

دیوانه ای خواهم شـدن گر یاد ایـن دنیا کنـم

ای بی خبر از حال ما ، lا را به حال خود گذار

____16آبانماه 1362 از « فرزانه شیدا» ____

درواقع برای یک روشنفکر مسئله ی پنهان کردن زندگی خود از دیگران معنا ندارد چراکه چیزی برای پنهان کردن ندارد که از گفتن |آن سرباز زند ولزومی نیست که در تعریف بخشی از زندگی خود برای یافتن چاره ای در مشکلی یا شناخت نمونه های فکری از افرادی تمامی ریشه وبن وزیر وبم زندگی خود را در دست دیگری نهاده وحتی به گفتن غمهائی بپردازد که شاید مایل نیست از آن با همگان سخن بگوید والبته میدانیم که بزرگان واندیشمندان عالم در زندگینامه ی خود چه خود آنرا نوشته چه دیگران همواره فقر وثروت ویا مشکلات واندوه وغصه ها وشادیها عشق و شکستها ی او در زندگی نیز نوشته شده است وخود این نمونه ای برای آن است که خواننده ی این زندگینامه بداند که چنین شخصی که امروزه بعنوان شخص بزرگی دردنیا شناخته شده است همواره از روز تولد در پر قو نبوده است وبسیاری از آنان سختی ها ومشقاتی را در زندگی داشته اندت که بسیاری ازما نمونه ای کوچک از انرا هم نداشته ایم درنتیجه پر واضح است که ما انسانها در زندگی خود از کمترینموقعیتها میتوتنیم استفاده کنیم تا روزی چون این اشخاص بزرگ نامی برای خود درجهان داشته باشیم وپندارهای ما نه درشکل رویا ها وآرزوهائی باشند که قصد رسیدن به آنها را داریم بلکه پندارها وباورهائی باشند که حتما باید دبه آن برسیم ومسلم است که رسیدن به هدفی در زندگی همواره درپی خود تجربیات بیشماری را به همراه خواهد داشت که قدمهای بعدی ما را استوارتر ورسیدن به اهداف دیگر ما را قدرت بیشتری میبخشد . وتا جائی که پندارهای پلید یا زشت وناروا را در ذهن واندیشه ی خود جایگزین نکرده باشیم میتوانیم بر برحق بودن راه خود امیدوار باشیم وحکمت جهان وزندگی خویش را به گونه ای مناسب آموخته خود حمکتی را درپندارو باور خود بپذیریم که در راستای آن قادر باشیم به راه حق ودرست گام نهاده وزندگی خود ودیگران را تحولی ببخشیم .

*- پندارهای پلید چاه های ژرفی ست که تشنه خردمندان است . ارد بزرگ

چرا که تحول هرآنچه باشد حتی اگر جنبه ی شخصی در نهاد وذهن ما داشته باشد باز همچنان تحول محسوب میشود که یاور ما در زندگی ما خواهد بودچراکه نوع پندارهائی که بدنبال موفقیتی مثبت باشد وباورهائی که در آن خود را درزندگی نیوری حرکت بخشیم وبه خود سازی خود وزندگی خود بپزدازیم هرگز نمیتواند پندارو باوری غلط باشد زیرا خود براین تصمیم هستیم که جز راه صواب وبرحق به راهی کشیده نشویم که مایل به رفتن به آن نیستیم وکسی که اینگونه عقیده ای را در زندگی مبنای گامهای خود بداند ودر پندار خویش تنها خواهان خوبی های زندگی ودوری از بیراهه ها باشد انقدر درزندگی خویش دقیق وفکور وروشن دیده هست که راه تازه ای را چون برسر راه خویش ببیندبدون حساب وبدون بررسی وجستجو وشناخت آن کام در آن نگذارد وبه بیراهه ها کشیده نشود باامید اینکه روح وفکر واندیشه وپندار ما سرشار از خوبی ها بوده خواهان جهانی ددر آرامش وصلح وخوشبختی باشیم وهمواره در جهت آن از درون خانه تا محله واجتماع خود کوشا باشیم.

*- واژه ها سرشار از پندارهاست ارزش آنها همپای زندگی است . ارد بزرگ

*- پندار و دیدمان بر روشنایی باشد و راستی ، بدینگونه راه های آینده ، روشن است و هموار . ارد بزرگ

*- آنکه برای وجود خویش ارزشی نمی پندارد ، شان و فر کسی را نگه نمی دارد . ارد بزرگ

*- بزرگترین نابکاری آن است که بپنداریم برای آنکه برترین باشیم باید دست به ویرانگری چهره دیگران بزنیم . ارد بزرگ

*- ریگهای ساحل خرد ، نشیمنگاه پندارهای پاک و شبانه توست . ارد بزرگ

*- رویا پردازی که عملگرا هم باشد می تواند سرچشمه دگرگونی های بسیار گردد . ارد بزرگ

پندار های خواب و بیداری ما اگر ادامه یابند کم کم ساخته خواهند شد . ارد بزرگ

*- پندارهای پلید چاه های ژرفی ست که تشنه خردمندان است . ارد بزرگ

*-پندار های پاک در دل و روان آزادگان آشیانه دارد . ارد بزرگ

¤¤¤ پایان فرگرد پندار ¤¤¤

¤¤¤ به قلم فرزانه شیدا¤¤¤

برگرفته از : http://b4armannameh.blogspot.com/2010/01/blog-post_31.html

زندگی در نگاه بزرگان

2010-01-31T10:42:00.001-08:00

زندگی به تناسب شهامت آدمی گسترش یا فروکش می‌یابد. آنین نین

زندگی مانند نقش و نگارهای قالی ایرانی است که زیبا هست ولی درک معنای آن مشکل است . آلدوس هاکلی

زندگی از بودن شروع می شود و تا شدن ادامه می یابد . ارد بزرگ

زندگی من همواره چون فاجعه ای بوده است که هرگز اتفاق نیافتاده بود !!! . أوئستین وویک

زندگی انسان مانند شبنمی است که از برگ گلی می لغزد و فرو می چکد. بودا

زندگی هوس یکی شدن برای عشق ورزیدن که توی جمع باشی و هم کلامی برای خودت پیدا کنی. یکی که مکمل عشقت باشه وکاملش کنه. قرار نست که اون حتما موافق جنست باشه، قراره که عاشق باشه وهمدل باشه . بنجامین دسریل

زندگی کردن چون مجموعه ای ست از لایه های زیرین یک سازنده گی عاشقانه ایست که دوباره و دوباره در طول زندگی بازسازی می شود اینرا زمانی باور می کنی که آنرا امتحان کرده باشی!!! . بیورنست یئرن

زندگی بدون عشق همچون درختی است بدون شکوفه و باروبر. جبران خلیل جبران

زندگی خود را تبدیل به مدرسه ای برای یاد گرفتن کن. جان دیوئی

زندگی چیست ؟ یک مزبلۀ کثیف ، یک قتلگاه فجیع ، یک دارالمجانین بزرگ که تا کنون تحت هیچ قانون منظمی اداره نشده است . ویر

زندگی مانند لبخند ژوکوند است، در نظر اول به روی بیننده تبسّم می کند، امّا اگر در او دقیق شوی می گرید . ژری تایلر

زندگی تراژدی است برای آن‌کسی‌که احساس می‌کند و کمدی است برای آنکه می‌اندیشد.ژان دلابرویر

زندگی روزانه شما پرستشگاه شما و دین شماست .آنگاه که به درون آن پای می نهید، همه هستی خویش را همراه داشته باشید . جبران خلیل جبران

زندگی، همچون رودی بزرگ، جاودانه روان است. رابنیندرانات تاگور

زندگی با عشق هرگز تیره نیست. لئو بولیسکا

زندگی بدون موسیقی اشتباه است . فردریش نیچه

زندگی کوتاه است اما طولانی ترین چیزیست که در اختیار ما انسانها قرار دارد. فررد هاند هاین

زندگی آنقدر کوتاه است که بعضی ها فقط میرسند کارهای ضروری خود راانجام دهند!!! . فرد هند فاین

زندگی ما ، زائیده اندیشه ماست. مارک اورل

زندگی خواب است و عشق رؤیای آن . موسسه

زندگی بازیچۀ دست اقبال نیست ، بلکه فرصت عظیمی است که باید از ان استفاده کرد و مغتنمش شمرد . مارون

زندگی به چیزی نمی ارزد ، اما ارزش هیچ چیزی به اندازه زندگی نیست. مالرو

زندگی چیزی جز مبارزه میان عاطفه وعقل نیست. مارک تواین

ماخذ : سخن بزرگان

http://bufsystem.persianblog.ir/post/10

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد اندیشه

2010-01-31T10:40:00.001-08:00

از زندگی هر آنچه لیاقتش را داریم به ما میرسد نه آنچه که آرزویش را داریم

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●
● فرگرد اندیشه ●
والاترین« اندیشه» اندیشه ای ست که قادر باشد بردیگر اندیشه های جاری در زندگی مردم اثر منطقی گذاشته واندیشه ای برتر باشد تا در فکر اندیشمندان ودر اندیشه همگانی تحولّی را ایجاد نماید .
ما انسانها به چه اندیشه میکنیم چه افکاری را در درون خود زیر ورو میکنیم با کدامین دیدگاهی دنیا را نگریسته باکدامین تفسیری آنرا برخود معنا میکنیم تا کجای افکار درست تفکر میکنیم وآیا دهن ما در راه درستی گام برمیدارد آیا بدرستی اندیشه های خود اطمینان داریم آیا دید روشنی بر زندگی داشته وداریم .آیا اندیشه های ما الگوئی دارد ویا اینکه تمامی آنچه در ذهن وفکر وروح ودل ما میکذرد تنها براساس احساس ماست یا تربیت ما یا اینکه شکل آموزش خانوادگی واجتماعی ما ؟مامی این سوالات از جمله سوالاتی ست که انیان میبایست برای خود جوابی بر آن داشته باشد وبداند که ازکدامین منبع ریشه ی افکار خود را گرفته یا دوست دارد چه منبعی را برای شکل ذهنی خود بکار بگیرد کگروهی علوم منطق وفلسفه را انتخاب کرده ویکی از هراز شاخه ی این علوم برای ایشان جلب توجه کرده وبا آن تفکر واندیشه خود را پیش میبرند عده ای دنیا را ازنگاه خشک تری می بینند چون ریاضیدانان و علومی نظیر این تعدادی به دنیای فکری جامعه واندیشه های همگانی خو کرده ونیازی در پرورش شخصی نمیبینند چراکه در جواب دادن بدنیای اجتماعی خود آنچه را آموخته اند کافی ومناسب میدانند و برخی به چون وچرا همه چیز از دیدگاه های مختلف پرداخته مایلند جنبه های علمی مختلفی را در دست داشته باشند که زمانی که به هریک ازاین علوم نیاز پیدا میکنند قادر باشند از اگاهی های همان علم در آن زمینه استفاده نمایند .
____ مبهوت شعری از: « حمید مصدق »____
در این جهان چون برهوت مبهوت
آه ای پدر مگر
گندم چهقدر شیرین بود ؟
و سیب سرخ وسوسه حوا را
در دامن فریب چرا افکند ؟
نفرین به دیو وسوسه
نفرین به هوشیاری
آری عقاب شیطان را
من در بهشا دیدم
و نیز رنج آدم و حوا را
دراین زمین زندان
و رنج جاودانه انسان
دیدم مرا
این غرق در ملال
دیو محیط من این دوی اضطراب
می کاهد از درون چو چناران دیرسال
ناگه
مشام جان را
از باغ عشق رایح ای مست می کند
گفتی که باغ عشق بهشت است
در باغ عشق او
از پله های مرمر
با قامتی بلندتر از افرا
می آمد
و عطر روحپرور اندامش
ذرات نور را
در شور و شوق و وسوسه می آورد
دیدم که دستهای سپیدش
انبوه گیسوان سیاهش را
آشفته می کند
دیدم که انعطاف نگاهش
پرواز پاک چلچله ها بود
ناگاه دیدگان چو گشودم
چه وحشتی
دیدم فریب بود فروپوش دهشتی
دیدم که با تمام ظرافت او
ازهم گسیخت
ریخت فروریخت
هیچ شد
چه خوابهای نغز طلایی را
پنداشتم
نقش حقیقتی ست
چه جامه های فاخر
بر قامت بلند تمنا
در هاله های رویا
بردوخته
چه شعله های سرکش
در باغهای پندار افروخته
چه صادقانه و معصوم
در شعلههای سرکش آن عشق
سوخته بودم
_____ شعر از: « حمید مصدق »______
اینگونه افراد وهمچنین اشخاصی که بهرشکل علوم وپایه های علمی را برای تفکر خویش را انتخاب کرده اند بی شک از افراد ساده وعامی جامعه نیستند وگروه اندیشمندانی هستند که چه در مقام های فکری بالا خود را رساند وجایگاهی برای خوددر جامعه ودر دنیا به ثبت برسانند چه درسطح عامی خودرا میان عوام نگاهداشته اما بگونه ای دیگر تفکر کنند که استادین و دانشجویان وافرادی با اندیشه های پرورش یافته از این جمله اند که این گروه نیز تعدادی خود را به ماقم بالا رسانیده وخود را مشخص ومجزا میکنند عده ای درسطح استادی ومدرس بودن خود عمری از دانش خویش بهره گرفته ودیگران را آموزش میدهند که در هرشکل این هدف نیز ارزشمند است وقابل احترام ودر کل این دوگروه ازافرادی هستند که جوامع دنیا را رو به رشد وپیشرفت برده یا حداقل افکار واندیشه ی آنان بر پیرامون آنان اثری مثبت نهاده و ارزشمند است وحضور و وجود ایشان بر هرکه وهرچه در اطراف این گروه باشد تاثیر داشته .
____ « هلال ماه» از : ف.شیدا ______
باز شب دیگری ماه ِ دلم جان گرفت
«آن » مَه کامل شد ُو «این دل سوزان» گرفت
لحظه ی سبزِ دعا... قصهء عشق و وفا
او که در این لحظه ها ،وعده و پیمان گرفت
من به چه سان بگذرم زینهمه دلدادگی
او که ز ره آمد ُو سینه چه حرمان گرفت
حسرتِ دیدارِ او.... لحظه ی شوق وصال
عقل مرا او زمن ... این دم حیران گرفت
من به چه شوقی روم زین شب غم بی امید
او که ز ره آمد ُو قلب ِ من , آسان گرفت
او شده در چشمِ من... همچو خدا ی زمین
وای خداوند من ... او ز من ایمان گرفت
او زمن ایمان گرفت
جمعه 7 دیماه ۱۳۸۶
_____ سروده ی : فرزانه شیدا _____
حضور این گروه ها نیز, بتدریج مردم عامی, تفاوتهای فکری میان خود رابا این گروه احساس میکند ودرمی یابند که ایشان پله وپلکانی در اندیشه وعملکرده بالاتر از مردم عام ایستاده اند . از آن جهت که طرز فکر واندیشه این دوگروه متضاد با جامعه ی عام ودنیای ساده شهری وکشوری مردمیست که زیستن را به معنای زندگی کردن در شبانه روز ورسیدن به خواسته ای عادی زندگی میدانند در فرگردهای آرمان نامه ی ارد بزرگ همواره اشاره به آدمیانی شده اند که ازاین گروهند ودسته ی اندیشمندان جوامع را تشکیل میدهند که دراصل دنیا وقدرت دنیوی وقدرت فکری وحتی اجتماعی دنیا در دست ایشان است خواه درلباس کاشفی ومخترعی باشد خواه در دست اهل قلمی ویا در جایگاههای سیاسی واجتماعی کشوری وبسیار دیگر از سازمانهای بزرگ دنیا که ایشان بنوعی وبه شکلی مدیر گرداننده یا اثر گزار برآن هستند
ــــــ بانوی شب از ف.شیدا ــــــ
بر واژه ها چنگ میزنم
و دلم ، دلم بر آفتاب میسوزد
که مرا بر پرتو خویش باز میخواند
و من ... آه ... من ...
در سایه های ناماندگار
هنوز بخود می پیچم ، می پیچم
و کلام عشق محو تر از همیشه
آفتاب را فریب میدهد
در درخشش شیشه ی شکسته خویش
این میان تصویر قلب شکسته ام
درخششی دیگر دارد
بر چهره شیشه ای عشق
و سنگی در کنار آن
آری بخند....
آفتاب برای من نبود
نه مگر برای
به رخ کشیدن تصویر شکسته ی دلم
بر شیشه تکه تکه ی عشقی نابسامان
اما بانوی شب بودن نیز
عالمی دارد
حتی اگر شکسته دلی
بیش نباشم
و فراموش شده ای
در دیدگان آبی خورشید گون عشقم
و غمزده ای
از نگاه خورشید افتاده
بانوی شب بودن نیز عالمی دارد
حتی اگه همه شب آسمان آبیم
نوری از حضور عشق نداشته باشد
و شهاب گونه
به مرگ نزدیک گردم
حتی اگر هرگز باز نیاید
و هرگز باز نپذیرم شکسته دل را
دوباره عاشقی کردن
بانوی شب بودن نیز عالمی دارد
حتی در تنهائی که
آه چرا کتمان کنم
همیشه بانوی تنهای شب بوده ام
همین
و گم شده در دروغ
دلباخته بر خیال
همیشه بانوی شب بوده ام!!
¤¤¤ ف . شیدا - چهارشنبه 21 فروردین1387¤¤¤
دراین میان اندیشه هائی هستند که در درون فکر« آدمی » جایگزین میگردند که اینگونه اندیشه ها همواره قادر است سازنده عوامل وعملکرده ها وعکس ا لعملهائی در زندگی آدمی باشد و در زندگی ما عامل رخ دادها وفرایند های بسیاری میگردد که در شکل وفرم زندگی انسان گاه تغییرات اساسی بوجود میاورد واندیشه ای در صدر تمامی افکار ما میشوند فکر وششکلی از تفکر که در نوع خود میتواند تمتامی اندیشه وذهن آدمی را بخویش مشغول ساخته ودرسرنوشت آدمی تغییراتی را ایجاد کند که تا دیروز شاید در باور خویش نیز نمیدیدیم که اینگونه مسیر زندگی خود را تغییر داده یا سازگار با راهی جدید کنیم که تحولی در تمامی اندیشه وذهن وعملکرد وحتی روزمره گی ما داشته باشد واینگونه افکار واندیشه ها گاه میتواند تا پای مرگ مخرب باشد وگاه نجات دهنده ی روح آدمی وگاه پیشتوانه هدفهای زندگی وحامی تلاش در راه پیشبرد اهداف وآرزوها لذا میبایست همواره به اندیشه هائی که پیرامون ماست دقت کافی داشته باشیم وخود را درگیر تفکراتی دنکنیم که مارا از مسیر اصلی اهداف درست ما بدور میدارد مبادا که به خطا رفته وآنچه را که داشته ایم نیز از دست بدهیم یا در مسیری بیافتیم که بازگشت از آن برای من با سهولت مقدور نباشد یا اسیر انسانهائی شویم که عمدا چنین مسیری را در سر راه دیگر آدمیان قفرار میدهند وارا در پندار. اندیشه خویش طعمه ی خوبی می بیینند که توسط او به اهداف شخصی خود دست یابند در نتیجه اتنخاب انواع اندیشه های تازه ای که در راه ما قرار میگیرد وفکر .ذهن مارا مشغول میدارد بسیار مهم است که از کدامین ریشه ومسلک ومرام وتفکری برخاسته اند وآیا تبعیت از آن بسوی روشنائیست یا آدمی را به یساهی دنیائی میکشد که حتی درآن خود را نیز از خاطره برده وتماتمی اهداف خویش را نیز از کف میدهیم ودرنهایت در وادی « چه کنم » اسیر راههایی شویم که نه قدرت بازگشت از آن را داشته باشیم نه حتی فرصت بازگشت ونه بدانیم چگونه باز گردیم این است که همواره می بایست با اندیشه های جدید بشدت مراقب بود وهرگز بدون دریافتن ریشه ومنبع آن دل به تفکری نبندیم که در راه ما بیش از آنکه سودمند باشد منحرف کننده ی افکار واقعی وحقیقی آدمی باشند دراین راستا میتوان ایرنا نیز گفت که بسیار راحت میشو.ددر کادو پیچی واژه های زیبا زشت ترین کلام را زیبا جلوه دادوبدترین مقصود رابه رنگ خوبیها به مردم تحویل داده واز آن سود برد براحتی میسر است که تفسیری به بیراهه ها راه برد وسخنی وایده ای وفکری بمانند باغ بهشتی در زمین شادی بخش ومسرور دهئده باشد وبراستی باعث جلای فکر روح آدمی شود .
ــــــــــ سروده ی: « فریدون مشیری
نه غار کهف
نه خواب قرون
چه میبینم ؟
به چشم هم زدنی روزگار برگشته است
به قول پیر سمرقند
همه زمانه دگر گشته است
چگونه پخنه خاک
که ذره ذره آب و هوا و خورشیدش
چو قطره قطره خون در وجود من جاری است
چنین به دیده من ناشناس می اید ؟
میان اینهمه مردم میان اینهمه چشم
رها به غربت مطلق
رها به حیرت محض
یکی به قصه خود آشنا نمی بینم
کسی نگاهم را
چون پیشتر نمی خواند
کسی زبانم را
چون پیشتر نمی داند
ز یکدیگر همه بیگانه وار می گذریم
به یکدیگر همه بیگانه وار می نگریم
همه زمانه دگر گشته است
من آنچه از دیوار
به یاد می آرم
صف صفای صنوبرهاست
بلوغ شعله ور سرخ سبز نسترن است
شکفته در نفس تازه سپیده دمان
درست گویی جانی به صد هزار دهان
نگاه در نگه آفتاب می خندد
نه برج آهن و سیمان
نه اوج آجر و سنگ
که راه بر گذر آفتاب می بندد
من آنچه از لبخند
به خاطرم ماندهاست
شکوه کوکبه دوستی است بر رخ دوست
صلای عشق دو جان است و اهتزاز دو روح
نه خون گرفته شیاری ز سیلی شمشیر
نه جای بوسه تیر
من آنچه از آتش
به خاطرم باقی است
فروغ مشعل همواره تاب زرتشت است
شراب روشن خورشید و
گونه ساقی است
سرود حافظ و جوش درون مولانا ست
خروش فردوسی است
نه انفجار فجیعی که شعله سیال
به لحظه ای بدن صد هزار انسان را
بدل کند به زغال
همه زمانه دگر گشته است
نه آفتاب حقیقت
نه پرتو ایمان
فروغ راستی از خاک رخت بربسته است
و ‌آدمی افسوس
به جای آنکه دلی را ز خاک بردارد
به قتل ماه کمر بسته است
نه غار کهف
نه خواب قرون چه فاتاده ست ؟
یکی یه پرسش بی پاسخم جواب دهد
یکی پیام مرا
ازین قلمرو ظلمت به آفتاب دهد
که در زمین که اسیر سیاهکاریهاست
و قلب ها دگر از آشتی گریزان است
هنوز رهگذری خسته را تواند دید
که با هزار امید
چراغ در کف
در جستجوی انسان است
ـــــــــــ سروده ی: « فریدون مشیری*
براساس آنچه تاکنون گفته شد ما میبایست وقتی به سخنی وایده ای وافکاری برخورد میکنیم گوینده وارائه دهندذه ی آن اندیشه را نیز بطور کامل بررسی کینم وببینیم آیا او در زندگی خود درعملکردهای زندگی خود در تجربه های زندگی خود همان هست که ادعا میکند یا خودرا شناسانده است یبا تنها قالبی درجسمی زیباست که روح در اون خود نیز تبعیت از گفتار خویش نمیکند وایا براستی ادم موفق هست یا تنها ازاو رحف شنیده ایم که چیشت وکیست وتحقیقوبررسی درشخصیت وزندگی او بهترین چاره راه ماست که بدانیم ازچه کسی چه ایده ای را باید برداشت کرده بر افکار خودداضافه کنیم.
______« خلوت عشق» ______

ترک دل را گر کنم در زندگی
دفتر قلبم تهی گردد تهی

شعر معبودم گریزد از دلم
ره نیابم بعد از این در هر رهی

گم شوم در لحظه های روزگار
گیج وسرگردان ... نمیگیرم قرار

خلوتم خالی شود از عشق او
از نیایش بر در پروردگار

همچو درویشم به کنج شاعری
بر لبم نام محمد(ص) ... یا علی(ع)

خلوتم را میبرم تا اوج ...ذن...!
بال بگشایم به پرواز و پری

آسمانم آبی و مهد خداست
سینه ام آبی به رنگ کبریاست

اندرین خلوت منم با شعر خویش
روزگارم از همه مردم جداست

کس به عرفانش نمیفهمد مرا
یا دل «شیدا » به عرفان خدا

گر بگویم در دلم چون وچراست
در نمییابد دل ِ« فرزانه» را

من به «شیدائی »خود دل بسته ام
این چنین شاید دلی وارسته ام

در تواضع سر بدامان خدا
اینچنین با مهر او پیوسته ام
چهارشنبه 13 دی1385
____از : (ف.شیدا) ______
برای مثال «عشق» درزندگی آدمی میتواند بطور گشترده ای تغییر دهنده ی ذهن و فکر آدمی باشد بگونه ای که انسان بههرچه وهرچیز که عشق میوزرد چون عشق به خداوند وخلقت او , میتواند آنچنان آدمی را به خویش مشغول سازد که تمامی فکر ودهن آدمی معطوف به آن شده وتمامی ریشه های فکری انسان را تحت اختیار وتسلط خود بگیرد ودراین راه نیز می بایست به روشنی راه رفتن را پیش گرفت که گاه به نام خداوند نیز بدورغ میشود به خطا وبه گمراهی رفت ودر سیاهی های ذهن کسانی گم شد که به نام او دشمن اندیشه ی آدمی بوده ودر درون خود به اهداف دیگری را دنبال میکنند که با یاری گرفتن از عشق آدمی به خداوند بره جسته وبا کلامی زیبا انیان را به بیراهه های فکری میکشند بگونه ای که بناگاه متوجه میشویم که راه شطان را در خطا پیموده ایم وهرگز در مسیر اصلی ودرستی نبوده ایم اینجاست که اگر ذهنی بیدارو هشیار باشد کمتر دچار اینگونه دامها میگردد وکتر به بیراهه های ادمیانی خواهد رفت که در پی انسانهای سادته دل عاشقی میگردند که در جستجوی خویش ودرنهایت خداوندگار خویش همواره غرق سوالندد واینان نیز این سوالات را به زیبائی پاسجگو خواهند بود اما نه د راه خیر که شر وجود وحضور وسخن آنان زمانیبرانسان ثابت میگردد که زیان وآسیب رسیده وطعم تلخ آنرا چشیده باشیم لذا برای انکه آدمی در زندگی خود اندیشه های درستی را پیگیری کند دردرجه اول به رشد فکری نیازمند است به شناخت خوب وبد واقعی زندگی اندیشه های همگانی مثبت ونگاه به اندیشه های والا ومنطقی که دارای ریشه ها وپایه های درست بوده وبر اشخاص دیگر نیز سود معنوی وفکری بخشیده است دراینصورت است که انسان میتواند با شناخت در راه اندیشه های نوین نیز گامبرداشته وبا دقت نظر ونگاه به الگوی بیان کننده آن ایده ونظر واندیشه دریابد که ایا براستی راه او به انتهائی رسیده است که دنباله روئی را باخود همراه کند ویا اورا به راه خویش بخواند یاخیر .در انتها واتمام وختم کلام باز باین نتیجه میرسیم که هیچ چیز برای انسان بهتر ازپرورش فکر ودرون خود نیست تا بتواند آگاهانه خود را در زندگی بالا کشیده وبا روشنفکری دید ونگاه بسوی گامهای بعدی رهنمون شود با این ثبات عقیده واین راحتی خیال که مطمئن باشد به بیراهه نخواهد رسید وبن بستی در سر راه اندیشه او یافت نخواهد شد آنگاه است که انسان میتواند حتی خود بوجود آورنده افکار واندیشه های جدید باشد که دیگران را نیز مجذوب نوع تفکر ونکاه خویش گرداند وخود نیز به جمع اندیشمندانی بپیوندد که آگاهی از افکار آنان دراو نیز دیدگاهی روشن تر را بوجود آورده تا بتواند بهتر ببیند فکر کن وبه دید دیگری زندگانی را ببیند نگاهی که لازمه ی رشد فکریست ولازمه ی آنکه انسان را هه اهداف زندگی خوئد برساند پس درتمامی فرگردها ما همواره به یکنتیجه ی کلی رسیده ایم وآن اینکه « فکر ودهن خود را پرورش داده وبر دانش خویش بیافزائیم » تا قادر باشیم جهانی بهتر دنیائیمطلوب تر واحساسی زیباتر به زندکی داشته وبه اهداف خود بهتر دست یافته ارزوها ی زندگی خود را از رویا به حقیقت مبدل کینم تا همانگونه که در آغاز اسین فرگرد گفتیم لیاقت بدست آوردن ودست یافتن به ارزوهای خود را داشتنه باشیم وبتوانیم یکی یک آن را برآورده نمائیم وحس رضایت دراز خویش را درخود پرورش دهیم رضایتی که مبنی بر درستی کردار ورفتا وپندار ما داشته باشد وبداینم در بیراهه نیستیم وبه مبدا اولیه خود یعنی خداوند وبه پاکی او وروح بزرگ او نزدیک میشویم تا خویشتن را بدرستی شناخته وپیدا کنیم وچون اینگونه ازخود راضی باشیم در راه واهدافی گام خواهیم نهاد که پیروزی مثبتی را نیز به همراه خواهد داشت وباعث شرمساری ما ازخود نخواهد بود وسربلندی انسان را نیز به همراه خواهد داشت همراه با رضای خداوند ی که خود خواهان این است که اول ازهرچیز به بخود پرداخته وخود ساخته ای باشیم که قادر باشدجهان پیرامون خویش را نیز درخدمت بشری چه با اعمال چه باافکار خویش بسازد با آرزوی اینکه شاهد این باشیم که جهانی مملو وسرشار از انسانهائی را صاحب هستیم که وجودد هریک روشنی بخش وسازنده ی جهان ماست وخود نیز یکی از انهمه باشیم
____________________
اندیشه پروازگر است جایی فرودش آوریم که زیبایی خانه دارد . ارد بزرگ
آدمی تنها زمانی دربند رویدادهای روزمره نخواهد شد که در اندیشه ایی فراتر از آنها در حال پرواز باشد . ارد بزرگ
پایان فرگرد اندیشه _____
¤¤¤ نویسنده: فرزانه شیدا¤¤¤

فرزانه شیدا شاعر و پژوهشگر ایرانی متولد 1340 و مقیم شهر اسلو در کشور نروژ است . سروده های او سرشار از احساسات پاک و زیبای یک بانوی ایرانی ست .

در ایران هم میهنان او را با بررسی اندیشه های ارد بزرگ (Orod Bozorg) می شناسند . بررسی های عمیق او بر اندیشه های یک فیلسوف بسیار خواندنی و آموزنده است .
فرزانه شیدا با نگاهی روان شناختی و گاها جامعه شناسانه افکار و نظریات ارد بزرگ را مورد پژوهش قرار می دهد .
کتاب یازده جلدی ((بعد سوم آرمان نامه)) حاصل سالها پژوهش اوست .

تسلط فرزانه شیدا بر ادبیات غنی فارسی و اشراف کامل بر صنایع ادبی ، از او یگانه ایی ساخته است ، که باعث شده بسیاری او را مرجع خویش در امر سرودن و شعر نمایند .

متاسفانه آب و هوای سرد کشور نروژ ، این شاعر سرشناس کشورمان را دچار استخوان درد های طولانی مدت نموده است در این شرایط و با این که بخش عمده ایی از فعالیتهای اجتماعی او کاسته شده اما با شور و عشق به مردم کشورش ایران همچنان می نگارد و نسل امروز را همچون یک مادر مهربان همراهی می نماید .

برای این بانوی فرهیخته کشورمان آرزوی طول عمر و سلامتی می نماییم

رنج در دیدگاه بزرگان

2010-01-31T10:35:00.000-08:00

کار دلخواه برگزین تا رنج نبینی . کنفوسیوس

رنج هست، مرگ هست، اندوه جدایی هست،
اما آرامش نیز هست، شادی هست، رقص هست،
خدا هست.
زندگی، همچون رودی بزرگ، جاودانه روان است.
زندگی همچون رودی بزرگ که به دریا می رود،
دامان خدا را می جوید .
خورشید هنوز طلوع میکند
فانوس ستارگان هنوز از سقف شب آویخته است :
بهار مدام می خرامد و دامن سبزش را بر زمین می کشد :
امواج دریا، آواز می خوانند،
بر میخیزند و خود را در آغوش ساحل گم میکنند.
گل ها باز می شوند و جلوه می کنند و می روند .
نیستی نیست .
هستی هست .
پایان نیست.
راه هست.
تولد هر کودک، نشان آن است که :
خدا هنوز از انسان ناامید نشده است . رابنیندرانات تاگور

از بزرگان تنها رنجهاست که باقی می ماند . فردوسی خردمند

رنج منتهی به گنج را کسی خریدار نیست . فردوسی خردمند

سختی های بزرگ به آدمی نیرویی دو چندان می بخشد . ارد بزرگ

مستمند کسی است ، که دشواری و سختی ندیده باشد . ارد بزرگ

دانش ارزش آن را دارد که به خاطر آن رنج ها بکشی . فردوسی خردمند

آنکسی که از رنج زندگی بترسد ، از ترس در رنج خواهد بود . مثل چینی

آنکه آفریننده و با فر است در این جهان رنج های بسیار خواهد خورد . فردوسی خردمند

کسی که خرد ندارد همواره از کرده های خویش پشیمان و در رنج است . فردوسی خردمند

رنجدیده ! اگر بکوشی تا چیزی از مال خویش را به مردم بذل کنی بی تردید رستگاری . جبران خلیل جبران

دل در آرزوی آنچه دسترسی بدان متصور نیست نباید بست ، از آنکه مایه رنج تن و بلای جان است . بزرگمهر

نگاهت رنج عظیمی است، وقتی بیادم می‌آورد که چه چیزهای فراوانی را هنوز به تو نگفته‌ام . آنتوان سنت اگزوپری

از دانش آموختن هیچ زمان غافل ممان ، گرچه در این راه رنجها کشی ، مبادا که دلت از آموختن ناتوان و آشفته گردد . بزرگمهر

شاید من بهتر می دانم که چرا بشر تنها حیوانی است که می خندد.تنها انسان است که به شدت رنج می برد و مجبور است خنده را بیافریند. نیچه

بگذار شیطنت عشق چشمان تو را بر عریانی خویش بگشاید ، هر چند آنجا جز رنج و پریشانی نباشد اما کوری را به خاطر آرامش تحمل نکن . دکتر علی شریعتی

امید ، آهستگی و ملایمت زندگی را روشن و شیرین می کند ، خشم و تیزی مایه رنج و بلاست . آهسته رو از عیبجوی می گریزد و شرم و آهستگی را دوست می دارد . بزرگمهر

آن که گرفتار رنج و عذاب شده اما با ذاتش و هویتش همنواست همانند کشتی است که سکانش درهم شکسته و در اطراف جزایر و دریاها سرگردان است و از هر طرف محاط در خطرها ، ای بسا که غرق نشود و به قعر دریا فرو نرود . جبران خلیل جبران

به این زمین گرد که بسرعت می گردد بنگر که درمان ما در آن است و درد ما نیز ، نگاه کن و ببین که نه گردش زمانه آن را می فرساید و نه رنج و بهبودی حال بشر آن را به آتش می کشد ، نه آرام می شود و نه همچون ما تباهی می پذیرد . فردوسی خردمند

ما انسانها اینطور آفریده شده ایم که اگر بدانیم میلیونها سال در جهان باقی خواهیم ماند ولی قرین اندوه و بدبختی خواهیم بود راضی می شویم و حتی خوشحال می گردیم لیکن اگر بفهمیم که از بین می رویم و در عوض هیچ شکنجه و رنج نخواهیم کشید اندوهگین و مایوس می شویم !!! . موریس مترلینگ

در رنجی که ما می بریم ، درد نه تنها در زخم هایمان ، که در اعماق قلب طبیعت نیز حضور دارد.در تغییر هر فصل ، کوهها ، درختان و رودها ظاهری دگرگونه می یابند ، همانگونه که انسان در گذر عمر ، با تجربیات و احساساتش تحول می یابد. در دل هر زمستان ، تپشی از بهار و در پوشش سیاه شب، لبخندی از طلوع نمایان است . جبران خلیل جبران

قلب آدم ها گاهی شکوه می کند چرا که آدم ها می ترسند که بزرگترین رؤیاهایشان را متحقق کنند، چون یا فکر می کنند که لیاقتش را ندارند و یا اینکه نمی توانند از عهده آن برآیند. ما قلب ها از ترس می میریم. تنها از اندیشیدن به عشق های مدفون شده و یا لحظاتی که می توانستند خیلی زیبا باشند و نبودند یا گنج هایی که می توانستند کشف شوند ولی برای همیشه در زیر خاک مدفون ماندند چون اگر هریک از این اتفاق ها بیفتد ما رنج وحشتناکی می کشیم. «قلب من از رنج کشیدن می ترسد» *** همیشه به قلبت بگو: «که ترس از رنج از خود رنج بدتر است» (تاریکترین لحظه شب لحظه قبل از طلوع آفتاب است). پائولو کوئیلو

منبع :سخنان بزرگان و جملات حکیمانه

http://bufsystem.persianblog.ir/post/9

پژوهش زیبا و خواندنی از "مسعود اسپنتمان"

2010-01-31T10:34:00.001-08:00

ارد بزرگ می گوید : گِره هایی که به هزار نامه دادگستری باز نمی شود ، به یک نگاه و یا ندای ریش سفیدی گشاده می گردد .

درد ارد بزرگ از دیوانسالاری مرکزگرا [گره هایی که به هزار نامه دادگستری باز نمیشوند]، در گزاره ی بالا به پیشنهادی گره گشا [باز شدن گره با ندای ریش سفید] راه میگشاید.... از آغاز تاریخ، ایرانیان، گره سختی های زندگی را به دست ریش سفیدان باز میکردند. ریش سفیدان خردمندان قوم بودند که بر اساس فرهمندی و کارایی و نه سنت "برتری بر پایه سن بیشتر" برگزیده میشدند. به گفته هرودوت، دیااکو، نخستین تن از زنجیره ی ریش سفیدان گره گشای تاریخ [نگاشته شده] ایران است که داستان برگزیده شدن وی به داوری و سپس شاهی را همگان میدانند. هنداد ریش سفیدگری ویژه ایران نیست و در جای جای زمین نشانه هایی از آن را میبینیم. بزرگترین نمونه زنده آن در خاور ایران بزرگ [افغانستان کنونی] با نام نشست "لویی جرگه" تا دهه ی پیش پابرجا بود. همچنین نشست های همسان دیگر چون ریش سفیدان اسپارت و ......
نمونه گزینش آگاه و خردمندانه ی ریش سفیدگری را نخستین بار در زمان هخامنشی میبینیم. در جایی که دیوانسالاری مرکزگرای هخامنشی میتواند برای همه جهان نسخه ای یگانه بنویسد و بر بایدهای و نبایدهای اخلاقی، دیوانی، مدیریتی یکسان برای همگان پای بفشارد، شاهنشاه از نگرشی "چندگانه گرا" (پلورال) بهره میبرد و ساتراپهای 28 گانه ایران را در انجام آیینهای دیوانی؛ اخلاقی، مدیریتی آزاد میگذارد، به شرط پیروی سیاسی از قدرت مرکزی... انجامین نمونه رویارویی ریش سفیدی با دیوانسالاری به روزگار آغازین ذوره پهلوی باز میگردد که دولت برای پر کردن پسرفتهای چند صدساله ایران، با زنجیره کارهایی موازی کشور را به سوی مرکزگرایی بیش از اندازه میکشاند. برای نمونه در دادگستری، به جای آنکه از همیاری و هم اندیشی و یاری بی مزد و منت ریش سفیدان هر آب و خاک در گشودن اختلافات میان مردمی بهره بگیرد و دولتی فدراتیو پایه بگذارد بر سرسپردگی استانها و ریش سفیدان آن، از قانون دادگستری مرکزی، پای میفشارد.

اما از دید دیگر، ریش سفیدی در برابر با دادگستری دیوانسالار، راهکاری پیمان گرا دارد. ریشه ی فلسفی این گفتار به مناظره سقراط با گلاوکن بر میگردد. او به وارون سقراط برین باور پافشاری میکند که آدمیان قانون را بنیان مینهند تا آن را نقض کنند و سپس چوپانی را نمونه می آورد که همگان او را مردی نیک میدانند. اما او با نادیدنی گشتن، به کوشک پادشاه رفته، با زنش همخوابه میگردد، او را میکشد و جای وی را میگیرد، و از گفتن داستان نتیجه میگیرد آدمیان همواره در صدد نقض قانون هستند. اما در اندیشه ی ایرانی، به ویژه در شاهنامه "پیمان بانی" جایگاهی والا دارد. پهلوانان و مردم در شاهنامه، با زنجیره ی قانون به یکدیگر زنجیر نمیشوند، آنها از هیچ قانون دولتی پیروی نمیکنند، مگر داد یا قانونی که در میان همه ایرانیان و گاه جهانیان همگانی است و آن "انجام پیمان" است و پشتیبانی انجام آن بر گردن، آیین مهر، (میترایی که با هزار چشم مردم را میپاید که مبادا پیمان شکنی کنند) می باشد. آیین مهر که ردپای آن را حتا امروز در آیین زورخانه و سنت ریش سفیدگری میبینیم، به مردمان می آموزد فراتر از هر اجبار در پیروی از هر قانونی، خود ضامن انجام پیمانهای خویش با دیگران باشند، در اندیشه ایرانی، ضمانت اجرای قوانین و ضامن اخلاق، دستگاه دولت و ترس مردمان از پادافره او نیست، [به وارون اندیشه ی هگل که دولت را به وجود آورنده ی اخلاق میداند و سنگرگیری مردم در پایگاه وجدان فردی در برابر دولت را ناپذیرا میداند] بلکه آدمی خود ضامن پایستگی اخلاق و پیوندهاست. تامس هابز در کتاب لویاتان، پیمانبانی را ویژگی والاتباران و نه توده فرودست میداند ازین رو در ایران، پیمان بانی را در میان پهلوانان، ویژه تر، می یابیم. افراسیاب شوند پیمان شکنی نفرین میشود و ایرانیان آزادگانند، از آنجا که بزرگترین پیمان بانها هستند. سیاوش بدین شوند رو به انیران میگذارد تا به فرمان کیکاوس وادار نشود گروگانهای تورانی را که با آنها پیمان بسته بکشد.

یکی از سودمندیهای سنت ریش سفیدگری این است که ریش سفید کلید دل مردمان را در دست دارد، او میتواند از بیشی جویی های دو سوی درگیری بکاهد، چرا که همه احترام او را نگاه داشته، فراتر از سخن او هرزه درایی نمیکنند برای همین در جایی که مردم در دادگستری برای گرفتن بیشترین حقوق می آیند، ریش سفید کار را با میانداری به هم پذیری و آشتی میکشاند. ریش سفیدی ریشه در سنت "قدرت پدرانه" دارد.
از دیدی دیگر، ریش سفیدگری جایی در میانه ی راه "پیمانبانی فردی" و "قانون دولتی" قرار میگیرد ... او پیونددهنده آرمانگرایی فردی و دوراندیشی دولتی است. ریش سفیدی اندامواره ای مهم در هاژه است. او در پادنهادی با نهاد فردی، همنهاد دولت را میسازد. مردم در پیمان های فردی ای که به درگیری می انجامد، رو به داوری ریش سفید می آورند. دولت با مردم روبرو نیست، او دوراندیشی و سیاستهای خود را برای ریش سفید گوارده میسازد و اریش سفید آنها را برای مردم گزارش میدهد. بهره گیری از آیین ریش سفیدی، راهی سودمند برای جلوگیری از روبرو شدن مردم با خشونت لخت ابزاری دولت است.

مسعود اسپنتمان

sepitemann@yahoo.com

آزادی در نگاه بزرگان

2010-01-31T10:31:00.000-08:00

بی خردی اسارت بدنبال دارد .و خرد موجب آزادی و رهایی است . فردوسی خردمند

آزادی متعلق به یک نفر نیست ، مال همه است . اسپنسر

آزادی باجی به مردم نیست ! چرا که مال و داشته آنهاست. ارد بزرگ

هرکس قادر به تملک و ارادۀ نفس خود باشد آزادی حقیقی را به دست آورده است . پرسلیس

آزادی تلاش خردمندانۀ آدمی در جستجوی علت حادثه هاست . هربرت مارکوزه

رهایی و آزادی ، برآیند پرستش خرد است و دانایی . ارد بزرگ

آزادی این نیست که هرکس هرچه دلش خواست بکند ، بلکه آزادی حقیقی قدرتی است که شخص را مجبور به انجام وظایف خود می کند .ماکدونال

آزادی حقیقی آن نیست که هرچه میل داریم انجام بدهیم ، بلکه آن است که آنچه را که حق داریم بکنیم . ویکتور کوزن

حاشا که آواز آزادی از پس میله و زنجیر به گوش تواند رسید و از گلوگاه مرغان اسیر . جبران خلیل جبران

منبع : سخنان بزرگان و جملات حکیمانه از بزرگترین دانشمندان ، روانشناسان و جامعه شناسان

http://bufsystem.persianblog.ir/post/14

امید در نگاه بزرگان

2010-01-31T10:30:00.000-08:00

امید، نان روزانه آدمی است . رابیندرانات تاگور

امید قوه محرک زندگی است. ساموئل اسمایلز

امید همچون خون در روان آدمیست که اگر نباشد گامی به پیش نمی رود و اگر باشد جهانی را دگرگون می سازد . ارد بزرگ

امید با مرگ هم به گور نمی رود . فردریک شیلر

امید نصف خوشبختی است. ضرب المثل ترکی

امید ، آهستگی و ملایمت زندگی را روشن و شیرین می کند ، خشم و تیزی مایه رنج و بلاست . آهسته رو از عیبجوی می گریزد و شرم و آهستگی را دوست می دارد . بزرگمهر بختگان

منبع : سخنان بزرگان و جملات حکیمانه از بزرگترین دانشمندان ، روانشناسان و جامعه شناسان
http://bufsystem.persianblog.ir/post/11

آینده در نگاه بزرگان

2010-01-31T10:28:00.001-08:00

آینده همان است که ما می اندیشیم. مارک اورل

اهل فرهنگ و هنر ، سازندگان آینده اند . ارد بزرگ

بهترین راه پیش بینی آینده ، ساختن آن است. برایان تریس

آینده از آن کسانی است که به استقبالش می روند . فردریش نیچه

وفاداری به حال است که وفاداری به آینده را آماده می سازد . فنلون

اندیشه و انگاره ای که نتواند آینده ای زیبا را مژده دهد ناتوان و بیمار است . ارد بزرگ

برنامه ریزی ، آوردن آینده به زمان حال است تا بتوانید همین الان کاری برای آن انجام دهید. آلن لاکین

راز بزرگ زندگی در شکیبایی است و نباید به خاطر یک آینده ی مبهم زمان حال را بر خود تلخ کرد. ژان داوید

فرهنگ های همریشه ، انگیزه ای توانمند است که موجب همبستگی کشورها در آینده می گردد . ارد بزرگ

خردمندان و دانشمندان سرزمینم ، آزادی اراضی کشور با سپاه من و تربیت نسلهای آینده با شما ، اگر سخن شما مردم را آگاهی بخشد دیگر نیازی به شمشیر نادرها نخواهد بود . نادر شاه افشار

آینده جوانان را از روی خواسته ها ، و گفتار ساده اشان ، می توان پی برد ، نپنداریم که میزان دارایی و یا امکانات آنها ، دلیلی بر پیروزی و شکست آنهاست ، تنها مهم خواسته و آرزوی آنهاست . ارد بزرگ

هرگز به کودکانتان نگویید پیشه آینده اش چه باشد همواره به او ادب و ستایش به دیگران را آموزش دهید چون با داشتن این ویژگیها همیشه او نگار مردم و شما در نیکبختی خواهید بود و اگر اینگونه نباشد هیچ پیشه ای نمی تواند به او و شما بزرگواری بخشد . ارد بزرگ

وقتی پا در رکاب اسب می نهی بر بال تاریخ سوار شده ای شمشیر و عمل تو ماندگار می شود چون هزاران فرزند به دنیا نیامده این سرزمین آزادی اشان را از بازوان و اندیشه ما می خواهند . پس با عمل خود می آموزانیم که پدرانشان نسبت به آینده آنان بی تفاوت نبوده اند .و آنان خواهند آموخت آزادی اشان را به هیچ قیمت و بهایی نفروشند . نادر شاه افشار

منبع : سخنان بزرگان

http://bufsystem.persianblog.ir/post/12

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد فرهنگ

2010-01-31T10:23:00.000-08:00

● بعُد سوم آرمان نامه اُرد بزرگ●
● فرگرد فرهنگ●
فرهنگ هر سرزمینی از نیاکان آن کشور وگذشته ی تاریخی آن کشور شکل میگیرد وبر اساس طبع وخوی ونوع زندگی ومحیط وحتی شکل جغرافیائی آن کشور وحالت آب وهوائی را نیز شامل میشود وبر اساس آنچه که درگذشته معمول ومرسوم بوده است نسل به نسل به آیندگان رسیده وبا ترقی ورشد جوامع ونوع تفکر ها نیز تغییراتی درآن داده میشود فرهنگ رشته ها وشاخه های گوناگونی را درخود دارد که یکی فرهنگ عامی جامعه وبراساس نژاد است دیپری فرهنگ دینی فرهنگ فلسفی فرهنگ سیاسی و....بر اساس دیگر علوم هریک داری شاخص های خود هستند اما فرهنگی که بیشتر در جامعه از آن سخن گفته میشود چیزی ست که از نیاکان واز جمله ,ادات وائین وآداب وروسم مردمان هر کشوراست وبر اساس آن خلق وخوبی مردمان شکل گرفته ونوعی بینش همگانی مشترک را درجامعه ای تولید میکند که برای مثال درایران وبسیاری از کشورها رنگ سفید برای عروسی وازدواج بکار برده میشود اما درهند بعنوان لباس عزا استفاده میشود یا نوعی از غذاها بعنوان شکل سنتی آن درمراسم خاصی چون عید نوروز ویا سیزده بدر وامثال اینها استفاده میگردد ودردیگر کشورها نیز مرسوم است که غذای خاص خود را درشب تحویل سال نو آماده کنند وبسیاری ازاینگونه سنتها که ریشه در فرهنگ ونوع تفکر نوع اندیشه وآئین فرهنگی واجتماعی دارد وبسیاری ازچیزها نیز هست که درکشوری زشت محسوب شده در کشوری دیگر اصلا به آن فکر نمیکنند درجائی به آن خندیده وگروهی بر آن تعصب دارند واینگونه تفاوتهای انسانی ست که نوع فرهنگ رادرجوامعه گوناگون تغییر میدهد وآدمیان هریک به شیوه آداب وروسم وفرهنگ خود درکشوری زندگی کرده بر اساس آن سعی میکنند تابع فرهنگ خود بودهوازآن تبعیت نمایند.رشد جمعیت دردنیا ازعواملی ست که امروزه بسیاری از مشکلات کنونی جوامع را باعث گردیده است که بر اساس آن زندگی هم به دشواری بیشتری سپری میشود وهم نیاز جوامع از مسائل روزمره ی اخبار دنیا درسراسر جهان است ودر همین معقوله بسیاری از تفکرات وریشه های فکری یا به علت فشارهای کاری واقتصادی ومشکلات روزمره به فراموشی سپرده میشود یااینکه دیگر توان این نیست که بعضی از آداب و رسوم را چون گذشته بجا آورد
____گلوی شوق / از :« قیصر امین پور »____
شب عبور شما را شهاب لازم نیست
که با حضور شما آفتاب لازم نیست
در این چمن که ز گلهای برگزیده پر است
برای چیدن گل ، انتخاب لازم نیست
خیال دار تو را خصم از چه می بافد ؟
گلوی شوق که باشد طناب لازم نیست
ز بس که گریه نگردم غرور بغض شکست
برای غسل دل مرده آب لازم نیست
کجاست جای تو ؟ - از آفتاب می پرسم -
سوال روشن ما را جواب لازم نیست
ز پشت پنجره بر خیز تا به کوچه رویم
برای دیدن تصویر ، قاب لازم نیست
_______شاعر :« قیصر امین پور »_________
یااینکه با امروز وزمان فعلی وعصر جدید هماهنگی ندارد تا مردم تابع آن باقی بمانند. درنتیجه دولت کشورهای بزرگ از طریقه آموزشهای ملی وآموزش پرورش ورسانه ها این امر را برای نسل آینده یخود برعهده گرفته است تا روزانه پرورش مردمی خود را انجام داده و از آداب روروسم وفرهنگ ملی بدور نیافتند ودرعین حال همزمان با جوامع دیگردرپیشرفت ورشد فکری جامعه ی خود تلاش میکند.که در طی فرگرد توضیحاتی نیز دراین زمینه داده خواهد شد. از جمله آداب وروسوم هائی که بسیار درتمامی جوامع کم شده است دیدوبازدیدهائی ست که به رسم تربیت واحترام به بزرگان اقوام ویا طبق سنت های مخصوص آن جامعه مرسوم بوده است ومعمولا درجوامع کوچک جزء مراسم آن کشور محسوب میشود اما امروزه مشغله کاری درهمه جوامع , درکشورهای کوچک وبزرگ باعث گردیده است که انسانها حتی کمتر وقت وزمان آن را داشته باشند که جویای حال یکدیگر از طریق تلفن شوند, چه رسد باینکه با برنامه ای همیشگی ودائمی قادر باشند روز یا شبی را حتی در محلی گرد هم جمع شده وساعاتی را باهم سرکنند ودرعین حال مشکلات وفشار اقتصادی وگرانی درجوامع بسیاری نیز علت دیگر کم شدن روابط اینگونه دربین اقوام وآشنایان ودوستان است که مسلما هیچکس مایل نیست مزاحم خانواده ای شود که میداند دچار مشکلات اقتصادیست ویا قادر به تامین کمترین نیاز مهمان خود نیز نمیباشد وهرچهرا نیز دراختیار دارد انقدر محدود است که شاید برای خانواده ی شخصی اونیز کفایت اینکه نکند.درنتیجه درچنین مکانی رسیدگی به فرهنگ خانواده وجامعه نیز از یاد میرود وتمامی تلاش تنها بر زنده ماندن صرف میشود وبه همین شکل درجوامع نقش فرهنگ کمرنگ تر شده وانسانها با دور شدن ازهم به هربهانه ای که خواه مشکل اقتصادی خواه مشغله زندگی امروزیست درهر شکل روزبروز ازنردیکی انسانها با یکدیگر کم شده وفرهنگ جامعه رو به تحلیل رفته یا حتی فراموش میگردد وبسیار نیز در فشارهای عصبی ناشی از زیادی کار وکمبودها آدمیان ازیکدیگر دورشده وبه انزاو وتنهائی خود خو میکنند وبتدریج نیز فقر فرهنگی حاصل میشود وبسیاری از ارزش ها به فراموشی سپرده شده وتعداد انسانهای بیهویت که از آداب وروسم وتاریخ وسنت خود بی خبر مانده اند وریشه ی فرهنگی خود را نیز نمیدانند رو به ازدیاد میگذارد وبرای هرجامعه ای این به نوعی فاجعه تلقی میشود که دچار فقر فرهنگی شده وافراد جامعه وجمعیت مذکور روز بروز از دیگر جوامع فاصله گرفته وسرانجام به فقط دانش وهنر و....برسند.
ــــــــــــــ فال نیک - از :« قیصر امین پور » _____
گفتی : غزل بگو ! چه بگویم ؟ مجال کو ؟
شیرین من ، برای غزل شور و حال کو ؟
پر می زند دلم به هوای غزل ، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست ، بال کو ؟
گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو ؟
تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبز ِ سرآغاز سال کو ؟
رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سوال و حوصله ی قیل و قال کو
_______شاعر :« قیصر امین پور »_______
از این نظر جوامع بزرگ برای حفظ آداب ورسوم وفرهنگ وریشه های آبا اجدادی خود نیز برنامه هائی را برای ملت خود اندیشیده اند که در فرگردهای پیشین نیز با مثالهائی از آن یاد شده است وازجمله ی آن این است که با اینکه شکل اولیه تربیت انسانی وتربیت فرهنگی هر فردی درخانه وخانواده شکل میگیرد اما در کشورهای بزرگ بعلت مشغله های زمانی وکمبود وقت وشاغل بودن پدر ومادر جهت آنکه تربیت فرزندان دچار وقفه نشده وریشه های اصلی فرهنگی جامعه همزمان با عصر جدید در روشنفکری ورشد فرهنگی پیشرفت داشته باشد بیشترین مسئولیت را آموزش وپرورش ونهادهای دولتی آموزشی آن کشوربر عهده دارند وبا کمی دقت میتوان پی برد که دیگر این خانواده نیست که بیشترین خوب وبد تربیتی یا حتی آموزش فرهنگی را به فرزند خود میدهد بودن شاگردان ومحصلین ودانشجویان در 8ساعت ازروز در محیطهای فرهنگی اموزشی چون مداری ودانشگاهها وهمچنین نمونه تکالیفی که به آنان داده میشود ودرعین حال آموزش کارهای گروهی ونوشتن وتحویل دادن دروس وتکالیف و کارهای درسی و ...بصورت گروهی باعث میگردد که زمانی را که کودک ونوجوان وجوان جامعه در خارج از منزل درمدرسه یا با دوستان جهت نوشتن وارائه ی تکالیف به شکل پوستر روزنامه ای برای مدرسه یا نوشتن پروژه های درسی و یا کنفرانس های کلاسی که اکثرا گروهی ست باعث میشود زمانی که باخانواده سر میکند روزانه جز در تعطیلات بیش از چند ساعت کوتاه در خانه نباشد واین زمان کوتاه را نیز بعلت اینکه اهل خانواده از مدرسه وکار بازگشته اند بخوردن شامی صرف میشود ومجدد اهل خانواده به کارهای روزمره ی شخصی ویا مربوط به خانه ی خود باز میگردند, مادروپدر به رسیدگی به منزل یا خرید مایحتاج خانواده و دختر وپسر خانواده نیز یا به ادامه دروسی که به تنهائی درمنزل می بایست انجام دهد, پرداخته یا اگر کاری برای انجام نداشته باشد به امور خصوصی خود چون بودن دراتاق خود ودیدن وخواندن ونوشتن چیزی مشغول شده یا با دوستی درخانه یا پای اینترنت یا درتلفن مشغول میشود وهمین نماینده این است که « خانواده» دیگر «زمانی »را برای خانواده بودن در شکل واقعی وبه معنای واقعی «خاناوده وبودن با اهل خانواده» را درخود ندارد که کسی بخواهد یا بتواند به تربیت اساسی خانواده بپردازدویا زمان را با نشست وبرخواست ها وگردهم آئی هائی که بنوعی در راه هدف والائی اتلاف وقت نیز محسوب میشود صرف کند ودرک آن بر بسیاری درجامعه امروز آسان تر از گذشته است وبرای عنوان خانواده ای که دکتر جراحی را درمیان خود دارد براحتی پذیرش این را نیز دارد که او درمیانه شب پیج شده وبه بیمارستان برای عمل خوانده شود یا پرستاری بسرعت خانه را ترک کند تا به امری ضروری چون جان یک اسنان در زمانهای صروری در بیمارستان برسد وخانه وخانواده راا در ساعات متفاوت مجبور به ترک باشد وامثال اینگونه مشاغل که برای آن خانواده درک آن بسیار عادی ست وهیچ عکس العمل بدی را نیز به همراه ندارد چراکه هرچه مربوط به مرگ وزندگی باشد حتی کسی جدا از خانواده امری انسانی وقابل درک است که برای مثال پدر یا مادری جشن تولد کودک خود را درمیانه جسن مجبور به رها کردن باشد وبه بیمارستان ومحل کار خود برگردد که این امر درخانواده من نیز امری عادیست وهر آن ممکن است همسرم را پیج کرده برای امور مهندسی دستگاههای عمل بیمارستان ودستگتاههای کامپیوتری والکترونیکی بخشهای متعدد بیمارستان در هر ساعتی به منزل وبه شماره تلفن مخصوص او به موبایل زنگ زده ووسط روز ونمیه شب روز عادی یا روز تعطیل اورا به بیمارستان فرا بخوانند ودرهر شرایطی هم که خانواده ی من باشد هیچیک ناراحت نخواهیم شد که او برای انجام کارخود سریعا خود را به بیمارستان برساند مبادا که جان انسانی درخطر باشد که چنانچه نیز دراین کار تاخیر کرده یا بموقع خود را به محل نرساند ازسوی دولت وبیمارستان نیز میبایست جوابگو باشد چراکه شغلی را پذیرفته است وشاغل بودنن درآن را,امضا کرده است که دراول بااوطی شده است که همواره باید خود را آماده به خدمت بداند وهیچ «اما واگری» دراین کار پذیرفته نیست چرا که موضع در بیمارستان بی شک مرگ وزندگی ست واگر تااینحد ضروری نباشد مزاحم وقت اودربودن با خانه وخانواده نخواهند شد وتا فردا برای رسیدگی به آن دستگاه صبر میکنند.
____ ناشناخته مانده ام از :ف.شیدا______
ناشناخته مانده ام
در مسیر تمامی رفتن ها
در غـروب بی ترانه ی فردا
در طلوع صبح ابری و بارانی
وتنها دل میدانست
که بی نصیب میروم
بی آرزو , بی امید
درجاده های مه آلوده ی تردید
التماسم را
خش خش برگهای پائیزی
بی صدا میکرد
در زیر پاهایم
کـه گوئی ,بـی هـدف میرفت
به کجا, روانم مـن
جـویبـار غـم آلـوده'
اشکم نیـز, نمیداند
مـن اما روشــنائی
,نـور خــداونــد
را جـستجـو میکنم
باتمامی تار و پودم
و اگرچه سرگــردان
راه مـی پیمایم
...
میدانم, بیـراهه نخواهد بـود
جستجـوی راه خـدا
راهــی راکه در آن
به دورازتمامی نیرنگها ...در یأس
از پنـاه بردن به آدمـی
یکـروز, روشنائی خواهد یافـت
از برکت امید به خـداوندی
که رهایم نمی سازد
در بی کسی ها
و آنـروز
دیر نخواهـد بود
_____ شعر از: فرزانه شیدا______
درنتیجه در دنیای کنونی بسیارند خانواده هائی که تک تک آن انقدر مشغول درس وکارخود هستند که نیاز تحصیلی وکاری واحتیتج به صرف زمان برای هریک وقت وزمانی را باقی نمیگذارد که به گپ زدن وبگو وبخندهای بیموردی صرف شود که اتلاف وقت جهت رسیدن به اهداف بالاتر وبهتر محسوب میشود وتک تک خانواده نیز اینرا به گونه ای احترام آمیز از یکدیکر قبول میکنند چراکه هدف والائی در میان است که ارزشمند است وبرای رسیدن به آن از هیچ فداکاری برای یکدیگر نیز دریغ نمیکنند وحتی بخشی از مسئولیتهای خانگی یکی را دیگری بعهده میگردد تا زمان بیشتری دراختیار او بگذارد تا اوقادر باشد به دروس یا کارخود در آرامش خاطر ودرزمان مناسب بپردازد واین احترام متقابل این درک وفهم یکدیگر تنها درخانواده هائی دیده میشود که از خانواده های هستند که رشد فکری وشخصیتی خود را درنظام تربیتی خانواده به شکلی آموزش داده اند که بتوانند بجای متوقع بودن از یکدیگر به یاری هم نیز پرداخته در اعتلای فردی از خانواده به مبدائی که هدف اوست اورا یاری دهند وکمترین دلخوری ونکوهشی نیز صورت نمیگیرد که چرا بیشتر زمانی را باما سر نمیکنی یا وقتی برای ما کنار نمیگذاری وهمین امر باعث میشود خانواده های کنونی با درک متقابل هم پیشرفتهای شایان توجهی را در زندگی خود وخانواده ی خود نیز شاهد باشندوبه مقامی بلند واحترامی ارزشمند در اجتماع وجامعه نیز دست یابند.
________ « نميدانی مگر»از :ف.شیدا ________
که من زنجير از پای واژه ها پاره کرده ام
نميدانی مگر که گرچه کلام را
در کتابخانه ی دل به الفبا چيده ام
در باغ انديشه هايم رها ساخته ام
نديده ای مگر کتابهای قصه ای را که
به کودک قلبم داده بودم
از پله های ابری آسمان
در پشت ابر های ضخيم
به فرشتگان بخشيده ام تا لالای دل بخوانند
در گوش غمناک بی کسی ها
ديگر مرا اما ,سخنی نمانده است
فقط نگاهم کن
از پنجره ی نگاه در نمار خانه ی قلب من
هيچکس نا پاکی ره نيافته است
و واژه هايم هرگز گناه نبوده است
مرا بنگر
از پنجره ی نگاه تا هزاران حرفم را دريابی
...حرفی را هرگز نگفته ام....
جز برای خدا ... به راه خدا ... خدا
________ « نميدانی مگر»از :ف.شیدا ________
لذادرخانواده هائی روزهای شنبه ویکشنبه که تعطیلات آخر هفته محسوب میشود یا تعطیلاتهای طولانی تر والدین سعی میکنند برنامه ای در ساعات مشخص برای صحبت دسته جمعی ورفع مشکلات ویا گفتن امور مهم خانه وخانواده را کنار بگذارندد که سر آن ساعت همه اهل خانواده دور هم باشند ودرمورد مسائلی که لازم به صحبت است با یکدیگر گفتگو کنند وچنانچه لازم باشد درطی روزهای عادی هفته این جلسه ی خانوادگی ترتیب داده شود ساعتی را باهم ن=تنظیم میکنند که به ساعت درسی وکار خانواده بخورد وبتوانند باهم صحبت کنند ودرعین حال ترتیب دادن مسافرتهای دسته جمعی یا در مواقعی چون کریسمس دورهم بودنهائی کهبر اساس آداب وروسم ملی است از جمله آدابی ست که با وجود مشغله یع صر جدید همچنان برای داشتن آن اصرار ورزیده میشود ادای دین برخلاف تصور همگان که میگویند اروپائی ها وامریکائی ها انسانهای سردی هستندوهمگان درحد امکان خود با توجه به نوع شغل وبودن درمناطق مختلف همواره تابع آن هستند وتلاش میکنند دراین روزها حتما با خانواده ی اولیه خود, پدربزرگ ومادربزرگ حتما گردهم آمده وادای دین کنند وهرچند همواره پیش دمی اید که هرسال مقدور نباشد که خانواده ای درشهری دیگر یا کشوری دیگر به خانه ی مادرو پدر امده یا انان را (درمراسم کریسمس وعید پاک که ازجمله مراسم مهم کشورهای امریکا واروپاست)دعوت کند اما بهرشکل پایبندی به رسوم وسنت درست که صدمه ای به فرهنگ انسانها در صحت دنیا نمیزند از جمله چیزهائی ست که بسیار برآن درجوامع پیشرفته دقت وتوجه شده وتوسط جامع شناسان وانسان شناسان وبزرگان علوم مربوطه به علوم فرهنگی واجتماعی واقتصادی وبراساس برنامه ریزی های دقیق وحساب شده در سطح پیشرفته در کاربرد وعلمکرد رسانه ای وآموزش پرورش به آن پرداخته میشود تا جامعه ای رشد یافته و نوین باافکار واندیشه های روشن دراختیار داشته باشند که نه دچار فقر فرهنگی باشد نه از لحاظ تربیتی نقصان وکممبودی را دارا باشند ونه از دنیای جدید ورشد فکری بودر افتاده باشند وحذف نوعی آداب وروسم را که به ضرر جامعه باشد به طریقهای کاملا مثبت نیز انجام میدهند که با مخالفت مردم نیز روبرو نمیگردد چراکه ملتی که بدرستی پرورش فکری یافته باشند براحتی نیز قادر به پذیرفتن منطق هر کاری نیز هستند وبرای ایشان قابل درک خواهد بود که سنتی وآدابی یا از لحاظ سلامت فکری وجسمی بر ضرر جامع وضد انسانیست یا اینکه وجود چنین رسومی دیگر ضرورت اجتماعی در دنیای جدید را ندارد واگرچه نوعی رسوم چون رسم گاوبازی در اسپانیا که برخلاف قانون حمایت از حیوانات است همچنان باوجود مخالفتهای دنیا وحتی مخالفت ملی افرادیست که تابع قانون حمایت از حیوانات هستند همچنان ادامه می یابد اما شکل انجام آن دیگر چون کذشته برای همگان ودرنگاهی ملت وجوامع دنیا دلپذیر یا سرگرم کننده نیست وبسیاری نیز بشدت از آن خشمگین وناراحت میشوند وازدیگرنمونه های این مسئله ذبح حیوانات در اسلام است که آنرا غیر انسانی وباعث درد ونارحتی حیوان میدانند وخود حیوان را با دستگاههای برقی بروی مغز بیهوش میکنند وپس از آن سر اورا میبرند که دردی را تولید نکند ویا بسیاری ضد این هستند که از حیواناتی را که خز وموی وپوست زیبائی دارند چون سمور و سنجاب , پوست وخزیا دندان های او (چون فوک وفیل ) که برداشتن تمام اینها از تن وجان حیوان وپرنده وخزنده هم همراه با درد و هم با مرگی دردناکتر همراه است درکشورهای مختلف جلوگیری شود و سالهاست قانون حمایت از حیوانات با آن میجنگد درنتیجه فرهنگ وسننی که به شکلی باعث خونریزی یا تولید صدماتی به شخص یا جامعه انسانی وبر آسیب وصدمه ودرد وزیانی برانسان داشته باشد, درتمام جوامع روشنفکر دنیا محکوم میگردد ومخالفتهای شدید را نیز از سوی این سازمانها مرتبط با آن بدنبال دارد .درنتیجه باین شکل درتمامی ملل جهان به شکلی متفکرانه وروشنفکرانه به حفظ فرهنگهای خوب جامعه پرداخته وفرهنگهای نوین را نیز به ملت خود آموزش میدهند تا جهانی در صلح وروشد فکری در سطح بالای فرهنگی واجتماعی را دارا باشند وهمگان قادر باشند دردنیائی زندگی کنند که حضوردران همراه با آسیب وزیان نباشد واز نمونه فرهنگهای اجتماعی توان بهره برداری مثبتی را نیز داشته باشند.
*- اهل بازار بر این باوراشتباهند که فرهنگ را هم می شود با زمان بندی دگرگون ساخت !. ارد بزرگ
*- افزایش ناگهانی مردم سبب کاهش ادب ،فرهنگ و فرهیختگی می گردد آنهم از آن رو که نسل و تبار پیش از آن نمی تواند بایستگیها و وظایف خویش را همچون آموزگار بدرستی انجام دهد . ارد بزرگ
*- فرهنگ های همریشه ، انگیزه ای توانمند است که موجب همبستگی کشورها در آینده می گردد . ارد بزرگ
*- شالوده و زیربنای گسترش هر کشور ، فرهنگ است . ارد بزرگ
*- اهل خرد و فرهنگ همیشه زنده اند . ارد بزرگ
¤¤¤ پایان فرگرد فرهنگ ¤¤¤
¤¤¤نویسنده : فرزانه شیدا ¤¤¤

شورشهای آدمیان

2010-01-31T10:22:00.001-08:00

نویسنده مطلب زیر "مسعود اسپنتمان" پژوهشگر کشورمان می باشد

sepitemann@yahoo.com

ارد بزرگ می گوید : شورشهای آدمیان ، با بسامدهای پر توان کیهانی خیلی زود به سامانه درست خویش باز می گردد

اندیشه ی وجود "فانون جهانی"، بن مایه ای جهانی دارد. مسیحیان، هندیان، ایرانیان و دیگر ملتها به وجود چنین قانونی باور دارند. برای نمونه، " دارما در سنت هندو نظام اخلاقی و جهانی ست و مفهوم فضیلت و عدالت و شریعت و قانون و آیین و حتی مذهب و دین را دربردارد. " (ویکی پدیا) ..... در میان کهن بومهایی که به هستی چنین قانونی باور دارند، چیستی و چگونگی این قانون بنا بر چندی و چونی دبستان فلسفی ای که از آن برآمده دگرگونه است.
در اندیشه ی ایرانی، جهان، "داد" یا قانونی دارد که گیتی را در ویژه-راهی همسو با فلسفه ی هستی شناسی ایرانی به روند می اندازد. نام این قانون، "اشا" یا "اردیبهشت" است. "اشا" آن نیروی مینوی است که مرز میان نیک و بد را پردازش میکند و کنش بدی را با واکنش بدی، کنش نیک را با واکنش نیک پاسخ میدهد. "اشا" نگاهبان و ضامن پایداری همیشگی نیکی در جهان است. مینه ی "اشا" از پس هزاره ها به فرهنگ کنونی ایرانیان نیز راه پیدا کرده است.
مولانا میگوید::: این جهان کوه است و فعل ما ندا / سوی ما آید نداها را صدا/
ضرب المثل::: گندم ز گندم روید، جو ز جو
یا سقراط در مناظره اش با ثراماخوس، "اینکه بدی را بدی پاسخ دهیم، نیکی را با نیکی" را از اخلاقیات خشایارشا دانسته است.
شورشهای آدمیان، چه، نشانه ای از آشوبش روانی مردم پس از دوره ای درونریزی و خودخوری ستم باشد و چه هرگونه واکنشی در برابر کنشی آلوده به نیکی یا بدی، به هر روی میتواند تاثیری به سزا در به هم ریزی نظم یا نوآفرینی آرایشی نوین داشته باشد. خواه از دید باختریان، به این شورش، چهره ای مادی عاری از اخلاق بدهیم، خواه بر اساس فلسفه ی اشایی، این آشویش را با نمایه ای "نیک و بد اندود" به چهره بیاراییم.

در فلسفه و ریاضیات باختر، "بسامد پرتوان کیهانی" ناشی از شورشهای آدمیان را میتوان به بهترین گزارش در نظریه ی "تاثیر پروانه ای" (Butterfly effect) دید با این گفتار که : [اگر پروانه ای در نقطه ای بال بزند، کنش وی میتواند، توفانی را در چین در پی داشته باشد]
اما از آنجا که اندیشه ی ایرانی از همان آغاز با نیک و بد آمیخته است، نظریه ی "تاثیر پروانه ای" هرگز نمیتواند بی گوارده شدن در بزاق نیک و بد اخلاقی، به گوارش اندیشه و روان ایرانی برسد، آنهم در جایی که تنها گفتگو از بال زدن پروانه ای نیست، بلکه سخن از شورش آدمیان در میان است. بی گمان در نزد فرد ایرانی پر بیراه نیست اگر این آشوبش بر اثر جنگ کیهانی یا زمینی میان نیک و بد درگرفته باشد... شاید خون سیاوشی ریخته شده باشد که بر اثر آن جهانی به خروش آمده است. (گفتار سیاوش به پیران ویسه که اگر کشته شوم: جهانی ز خون من آید به جوش) و این جوشش و شورش "به سامانه درست خویش" باز نمیگردد، مگر آنکه رستم آبادبومی چون توران را ز بیخ و بن برکند و خون پسر بیگناه افراسیاب را، چون سیاوش بریزد. اینجاست که "اشا" آن بزرگ قانون اخلاقی گیتی دست به کار میشود و:
شورشهای آدمیان [را]، با بسامدهای پر توان کیهانی [اش] خیلی زود به سامانه درست خویش باز می گرد[ان] د
از همین روست که زرتشت با اقتدار میسراید::: [راه در جهان یکیست و آن راه راستیست] چرا که "اشا" ضامن پایداری همیشگی راستی است و همه ی آشوبش ها را هرچند بد، به سوی نیکی، هوده میبخشد

آدمهای فرهمند به نیرو و توان خویش باور دارند.

2010-01-31T10:21:00.000-08:00

نویسنده مطلب زیر "مسعود اسپنتمان" پژوهشگر کشورمان می باشد

sepitemann@yahoo.com

ارد بزرگ می گوید : آدمهای فرهمند به نیرو و توان خویش باور دارند.

با واژه ی فره نخستین بار در اوستا آشنا میشویم و در سرچشمه های پهلوی و در نیکونبشتار فردوسی پاکزاد با آن خوی میگیریم... گفتار درباره ی فره میتواند موضوع کتابی سترگ قرار بگیرد، ازین رو در کوته نوشته ای که در دست دارم نمیتوانم بونده به آن بپردازم ....
فره از آغاز باشندگی انسان با وی بوده، با او به شکار میرود و او را شاهنشاه رمگان میسازد. فره آن نیروی معنوی است که فرد را توانا میسازد، فراتر از هستی و توانایی خویش ابرکارهایی انجام دهد و او را از گروه جداسر سازد. نمونه فره را میتوان در افرادی دید که با جذبه سخنان خویش، گروهی را گرد آورده بر آنها فرمانروایی میکند.
فرهمند در آغاز تاریخ، کسی بوده که در تنگناهای نخستین زندگی آدمی، با نیروی جان و روان خویش راهگشای سختیها بوده است. او یک شکارچی، یا یک پزشک بوده که آدمی نخستین را از شر درندگان و خشکسالی و بیماری رهانیده است. فره در ایران (به ویژه در شاهنامه) نیز سرگذشتی همسان با تاریخ بشریت دارد. کیومرث و هوشنگ و تهمورث زینوند راهبری فرهمندانه ای بر زیردستان دارند. آنها ازین رو فرهمندند که نیازهای نخستین آدمی را توانسته اند به خوبی برآورده کنند. کیومرث و هوشنگ (در معنی سازنده خانه خوب) خوراک و پوشاک و خانمان و آتش را به ارمغان می آورند. تهمورث نیز در جنگ با دیوان، رامش و امنیت همچنین دبیره و نوشتن را هدیه میدهد. آنها فرهمندند ازین رو که "به نیروی خویش باور دارند" آنها همانند نیاکان نخستینشان سیماچه (ماسک) ای به چهره میزنند و "من" خود را برای یاوری به قوم خویش گسترش میدهند. گونه ای دیگر از فرهمندان، جادوگران قبیله بودند که با زدن سیماچه شیر به چهره، به شکار میپرداختند، نه اینکه به شیر بودن وانمود کنند، آنها واقعا باور داشتند که شیر هستند....آنها نخستین خودآگاهانند.

البته فراموش نکنیم در سرزمینهایی که چهره روشنی از خداوند دارند، فره، ارمغانی ایزدی به شمار می آید. و همین نکته موجب گمراهی بسیاری از پژوهشگران نوین ایران گشته است. آنها میپندارند فرهمند با زور بر مردمان چیره گشته و از برای نگاهبانی از جایگاهش، باشندگی خود در پایگاه رهبری را به خداوند نسبت میدهد... و نمونه می آورند جمشید گفت (همه شهریاری، همم موبدی) یا (چه فرمان یزدان، چه فرمان شاه) و یا آنکه داریوش و خشایارشا و شاهان ساسانی را با الگوی خویش کالبد میزنند.
در حالی که حقیقت به وارون اندیشه ی آنهاست. فرهمند از آن روی فرهمند است که برترین قوم خویش در راهبری است، گرچه فرمانروایی او بر مردمان از حق حاکمیت مردم زیردست وی شالوده نمیگیرد (چنانکه در الگوی باختریان است) اما او اگر نتواند خویشکاری اش در برآوردن آرزوها و خواسته های مردم را به سرانجام برساند، دیگر فرهمند نیست. برای نمونه فر، سه بار از جمشید میگسلد، چرا که او به سرچشمه ی ایزدی فره تاخته است و این مردمند که با روی آوردن به ضحاک ماردوش از او روی میگردانند. یا نوذر که راه بیدادگری میپوید و مردمان بر وی میشورند.... این نهند را، ارد بزرگ به نیکویی دریافته است که فرهمندی به نیروی توش و توان آدمی بستگی دارد. فرهمندان نخستین، جنگاورانی بودند که برای شکار یا جنگ با دیگر قبایل، قوم خود را یاوری میکردند. ماکس وبر مینویسد: فرهمندی جنگاوران، همیشگی نبوده است، چرا که در روزگار آشتی نیازی به آنها نبوده است، به همین شوند شاید فرهمندی پادشاه در ایران از زمانی رسمی و روزمره میگردد که آریاییان بر دیوان جنگجو چیره میگردند و به همین شوند کشور نیاز به جنگجویانی همیشگی پیدا میکند تا رایش و نظم را در جامعه برقرار سازند . یعنی در زمان جمشید.
فرهمندی ناب با فرهمندی روزمره اندکی تفاوت دارد. فرهمندی روزمره، بقای خویش را از "اثبات هر روزه خود" به "سنت" وامیگذارد. اما فرهمند ناب هر روز و هر ساعت شایستگی خود را باید به همگان اثبات کند. رستم و بهرام دو پهلوان ایرانی هستند که فرهمندانی ناب هستند....
ایرج و به ویژه سیاوش دو شاهزاده فرهمند هستند... آیین های ور گرم و ور سرد (گذشتن از آتش یا ریختن سرب گداخته روی سینه) از گونه آزمون شناسایی فرهمندی در آدمی است

ایران بهشت ماست ، ایران تنها بهانه بودن است .

2010-01-31T10:20:00.000-08:00

نویسنده مطلب زیر "مسعود اسپنتمان" پژوهشگر کشورمان می باشد

sepitemann@yahoo.com

ارد بزرگ می گوید : ایران بهشت ماست ، ایران تنها بهانه بودن است .

در بند بند اوستا میتوانیم بخوانیم که اورمزد ایران را در میانه جهان آفرید...
هارتلند یا دل زمین خواهی نخواهی، "ایران" است. به آن دسته از "واپسین ایرانیان" که بر نو بودن مینه های ملت و ملیت پافشاری میکنند تا جایی که اوج آن را در سخنرانی ارنست رنان میبینند، تکه شعری از نظامی گنجوی را پیشکش میکنم.
همه عالم تن است و ایران دل/ نیست گوینده زین قیاس خجل
چون که ایران دل زمین باشد/ دل ز تن به بود یقین باشد
این بزرگ مرد، بی شک، هرگز اوستا نخوانده است، چرا که نیاکان موبدش در دوران ساسانی نیز اوستا را میخواندند اما نمیفهمیدند.
و کنت دوگوبینو میگوید: گویی این ملت بزرگ به موجب قراردادی معنوی و رازآمیز با هم پیمان بسته اند که در تعارفات، نیکو برخورد کنند اما پشت سر هم دروغ بگویند
گویی به او نیز الهام شده، رازی در کار است تا شیرازه ایران از هم نپاشد،
پیر گنجه بر بزرگی "او" میبالد، گوبینو از خواری "او" مینالد
اما گویی به هر دو الهامی شده است حاوی رازآمیز بودن پایداری ایران. هر دو میدانند ایران دل زمین است.
پیوستگی میان مردمان ایرانی و ایران پر از مردمان در درازنای تاریخ مایه ی رشک نیز بوده، چنانچه سرپرسی سایکس با خشم میگوید:
"نمیدانم چرا هر ایرانی مفلوک، آنقدر به خاک نابارور خویش میبالد؟!
پیکرینگی اندیشه و آرزوهای ایرانی در کالبد ایرانی آباد به پیدایش خاکی می انجامد سرشار از اسطوره، و همیشه بزرگ. به اندازه ای بزرگ که حتی در دورانی که بزرگی گذشته را ندارد، باشندگانش بر آنند تا به یاد گذشته، گرانسنگی خود را بسرایند.
اما ارد پا را ازین نیز فراتر میگذارد و میگوید: ایران تنها بهانه بودن است!!!
چرا که زرتشت سرود:
هستی و زندگانی هر دو نیکند
و بهانه بودن همان بهانه ی هست ماندن است و به هستی بودن همان نیکی...
پس اگر ایران نباشد که از هستی و نیکی اندیشه ی خود نگاهبانی کند، هستی جهان پای در سراشیب نابودی میگذارد، و تعادل آفرینش به هم میخورد. شاید این گفته ارد را قدرتمندان ینگه ی دنیا بهتر بفهمند که ، بدون ایرانی بزرگ و تندرست جهان در جنگ فروخواهد مرد...

"" ایرانی آباد را/ رستمی باید بود و تناور رخشی/ پیل پیکر مردی، که دل از مهر وطن آکنده/ راه بر روی انیران بسته/ اما / رخش را/ چون تفسیر کنیم؟/ پرده از راز وطن برداریم؟/ آن نگارین افزار/ رخش رخشنده/ که مر او را قیمت/ به بهای ایران میدانند/ چیست؟/ میگویم/ بال پرواز تهمتن سوی عشق میهن....../ یا که نه/ او همان ایران است/مهر ایزد/ پس به هر روی/
رستم و رخش و وطن همراهند/ تا به پایان در چاه ""

عشق واحساسات

2010-01-31T10:17:00.000-08:00

همه ما از نوجوانی و جوانی خاطرات دلبستگی به چیز و یا کسی را در ذهن خود به عنوان خاطره همراه داریم دلبستگی هایی که گاها به اشتباه آن را عشق می نامیدیم

معمولا دختران و پسران با نزدیک شدن به سن رشد و بلوغ هر کشش عاطفی در وجود خود را به عشق تشبیه میکنند. از همان عشقهایی که به گفته مادر بزرگها شبها عاشق میشدند و روزها فارغ.کلمه عشق و عاشق دارای مفهوم و معنی والای است که افسوس در زمان حال به بازیچه زبان تبدیل گشته است.ما یا هنوز مفهوم عشق را نمی دانیم یا کلمه ای که بر احساس میان لیلی و مجنون ، شیرین و فرهاد و ....سایر عشاق معروف نام نهاده بودند عشق نبوده است
این روزها میبینیم که هر ذوستی ساده و کوتاه مدت چند روزه را عشق میخوانند . و به بهای آن در سنین نوجوانی و پاکی تمام زندگی و آینده خود را برای چند روز خوش گذرانی تباه میکنند. حال آنکه اگر به واقع دچار عشق واقعی شده باشند عاشق و معشوق حقیقی هیچگاه مانع شکوفایی و موفقیت یکدیگر نمی شوند. ارد بزرگ در این مورد میگوید : عشق همچون توفان سرزمین غبار گرفته وجود را پاک می کند و انگیزه رشد و باروری روزافزون می گردد .
از نظر من، عشق از دیرباز بر دوگونه بوده است: عشق گل و بلبل و عشق شمع و پروانه .. براستی کدام یک برازنده و حقیقی است؟ در عشق پروانه و شمع، شمع معشوقی مغرور است که با وجود عشق آتشینی که در سینه دارد، عشقی که او را چنان به فغان و ضجه وامیدارد که پروانه- عاشق بیقرارش را از سرزمینها و محیط های دور به سوی خود فرا میخواند، عشقی که هرچند آنرا بروز نمی دهد اما حرارت وشدت آن ، ذره ذره ی وجود نازکش را می سوزاند و آب میکند، زبان در کام نگه میدارد و سکوت را تا سرحد تباهی و نفی مطلق حفظ میکند. اما با این همه خودپسند نیست و خود می سوزد اما روشنایی سوختنش، قلب عاشقش را نور و حرارت و روشنی می بخشد و با او عشق زنده است. زمانی که وجود شمع به عدم انجامید و حرارت سوزانش ، دل نازکش را بلعید، عشق به اتمام می رسد و عاشقش ناپدید.

در آنسوی قضیه، پروانه عاشقی است که فارغ از هیاهوی دنیا، دیوانه وار به شمع که چون سروسهی با سکوت و ابهتی کوه مانند بر قامت رعنایش تکیه کرده عشق می ورزد و شور عشق او را چنان از خود بیخود کرده که تمام موانع و مشکلات و پایان نامعلوم و گنگ عشقش را فراموش کرده، دل به دریا می سپارد و بی باک از توفان حوادث، سر در راه معشوق میگذارد و به سوی او می تازد و این کار را آنقدر دوام میدهد تا از سرچشمه نور و روشنایی که از قلب پاک معشوقش ساطع است سیراب گردد و بعد ...

در عشق گل و بلبل، گل معشوقی است که سرسبد بهار است و مسافری زودرنج و حساس، باید با او چون گل رفتار کرد چرا که با آمدن خزان که موسم عشق نام گرفته ، گل ما غمین شده بدن ظریفش رنگ چروکیدگی به خود می گیرد و بلبل، عاشقی بیقرار است که عشق گل و بوی گل او را چنان از خود بیخود می کند و در عالم مستی فرو می برد که بی اختیار ناله سر می دهد و آنقدر می نالد که دیگر نالیدن با خون و پوست و رنگش می آمیزد و حتی اگر از گل دور باشد و در بین اغیار، باز هم به شوق او می خواند.
نکته جالب در عشق گل و بلبل اینست که این دو به ندرت به وصل هم می رسند و اگر هم دست روزگار آنها را قرین یکدیگر گرداند، این نزدیکی اندکی بیش نیست و تا کسی آن دو را و خوشبختی شان را نظاره میکند، بدون درنگ نقشه هولناکی در سر می پروراند: گل را از ماحولش جدا کرده و خودخواهانه او را بخاطر زیبایی و عطرش در دست گرفته و آنقدر این دست و آن دست میکند تا پژمرده شود و یا اگر مهربانتر باشد آنرا در گلدانی روی میز اتاقش یا پشت پنجره اش قرار می دهد و بلبل را با صد حیله و ترفند و فریب به بند میکشد و در قفسی تنگ زندانی.

عشق قرون معاصر هم اگر متهم به پاکی و صداقت و راستی باشد، عشق گل و بلبل است . چرا که دیگر ذهنیت پروانه ای و عملکردی چون شمع در بین آدمهای این دوره یافت نمی شود. عاشق امروزی همچون بلبل است، صمیمانه عشق می ورزد و دلش از شور یار می تپد و منظور و مطلوبش عشق حقیقی است. بسا اوقات این عشق به وصال می انجامد و شوره زار زندگی، دشت پرگل بهاری می شود اما همانطور که گل و بلبل را ما آدمها از هم جدا میکنیم، مردم نابخرد وعاه شهر ما و یا حوادث روزگار با حرف و حدیث و عملکردهای به ظاهر مصلحانه و خیرخواهانه ، عاشق و معشوق امروز را از هم جدا می سازند.

اما جدای از تقسیم بندی و تعاریف بسیاری که در زبانها و ملیت های مختلف از عشق شده و بعد از این هم خواهد شد آنچه مسلم است هر گاه پای یک عشق واقعی نه یک احساس زودگذر در میان باشد حتی محکمترین انسانها نیز دست تسلیم در برابرش بالا خواهند برد.همانگونه که ارد بزرگ میگوید :عشق چنان شیفتگی در نهان خود دارد که سخت ترین دلها نیز ، گاهی هوس شنا در آن را می کنند .

منبع :

http://lalehkamran20hooman.blogfa.com/post-15.aspx

ارد بزرگ : سازش بر روی داشته های به یغما رفته امان ، به نام آشتی جویی و دوستی از نادانی و کم خردی ست .

2010-01-25T22:08:00.001-08:00

ارد بزرگ : سازش بر روی داشته های به یغما رفته امان ، به نام آشتی جویی و دوستی از نادانی و کم خردی ست .

ارد بزرگ : کسی که گذشت و بخشش در درونش نیست تنها نام آدم را بر خود دارد .

ارد بزرگ : کودکان برای شاد بودن ، بیش از هر چیزی به گفتگو با ما نیاز دارند .

ارد بزرگ : آیا همه باید به یک اندازه داشته باشند ؟! پایگاه مردمی همه آدمیان باید برابر باشد ؟! کسانی که اینها را می گویند یا ابلهند و یا گرگانی هستند که پوستین گوسفند به سر کشیده اند . آنگاه که عده ایی شب و روز برای رشد و بالندگی سرزمینشان تلاش می کنند از همه چیزشان می گذرند هزاران هزار نام ناشناخته در وادی های گوناگون از کیان کشور ، آزادی و مردم خویش با سینه ایی ستبر نگهبانی می کنند را چگونه می توان با کسانی یکی نمود که تنها موارد با اهمیت زندگی آنها ; زمان خواب و خوراک ، دیدار دوستان کوچه و بازار ، آخرین فیلمی که بر پرده سینماست و یا چشم و ابروی دیگری ست...

ارد بزرگ : پند و اندرز بسیار ، همچون دشنام آزار دهنده است .

ارد بزرگ : آیینی که آدمی را به گوشه نشینی وادار کند دوامی نخواهد داشت .

ارد بزرگ : آدمیان نیرومند در هنگامه آورد و پیکارهای سهمگین ، شادی هدیه می دهند .

ارد بزرگ : آنکه شادی را پاک می کند ، روان آدمیان را به بند کشیده است .

ارد بزرگ : شادی را به یکدیگر هدیه دادن شیره نوروز باستانی ایرانیان است .

ارد بزرگ : رنگ های روشن به زندگی و شادی نزدیکترند.

ارد بزرگ : کارآفرین ، زندگی آفرین است پس آفرینی جاودانه بر او .

2010-01-25T22:03:00.001-08:00

ارد بزرگ : نوازش و دلربایی زیاد ، پیشاپیش بستر مرگ را فراهم کند !.

ارد بزرگ : کارآفرین ، زندگی آفرین است پس آفرینی جاودانه بر او .

ارد بزرگ : فروختن مواد خام هر سرزمینی ، ننگ آور است همانند فروختن فرش است و چراغ خانه .

ارد بزرگ : بانک ها به دو مسیر می روند: یا همچون یک سد ، برای بهره برداری و رشد یک کشور بکار می روند و یا : همچون چاه های ژرف و هولناک خون یک سرزمین را می مکند .

ارد بزرگ : برای آدمهای گرسنه ، هیچ نسخه ایی ، جای خوراک آنها را نمی گیرد .

ارد بزرگ : فرمانروایان برای رشد و بهروزی جوانان رودخانه های هدفمند کار فرام آورند ، تا توان آنها به شوره زار و مرداب نرسد .

ارد بزرگ : کسی که هنگام انتخاب همسر ، یکه تازی می کند و سخن ریش سفیدان را به هیچ می گیرد بارها و بارها با اشک ، رخش را خواهد شست .

ارد بزرگ : نزدیکی به آدمهای بی خردی که همیشه در زندگیشان اشتباه می کنند تاوانی دهشتناک دارد و اگر این رویداد رخ داد سرد و سخت باشید همچون کوه ، که مار به دور گردنتان چنبره زده است .

ارد بزرگ : تنها کسانی از آرزوهای نیک جوانان واهمه دارند که بر جایگاه خویش بیمناکند .

ارد بزرگ : هیچگاه امید کسی را نا امید نکن، شاید امید تنها دارایی او باشد .

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد امید

2010-01-25T22:01:00.000-08:00

● بعُد سوم آرمان نامه●
● فرگرد امید ●

در سرزمین عشق ...تا بیکرانه های رفتن
میبایست رفت
تا آنجا که مهتاب آواز میخواند
خورشید درپرتوی خویش
رقصان میدرخشد
پرنده در نغمه های دل خویش
پرواز را خاطره می کند
تا انجا که دل اوج عاشقی را
باز می یابد وخود را
¤¤¤«سروده فرزانه شیدا -جمعه/۱۷ اسفندماه1367¤¤¤
¤¤¤« سرزمین عشق »¤¤¤
● بعُد سوم آرمان نامه●
●فرگرد امید●
___________ ¤¤¤گر تو....ف.شیدا
پیش پای دل خود روز شبی سرکردم
تا جهان درنگهم باغی شد
پر گلهای محبت با عشق
پر زهرشاخه ی روینده ی لطف
پر زپروانه ی زیبای امید
...آسمانی آبی ...
...روزگاری خوشرنگ ...

زندگانی زیباست
گر که دل با دل این باغ محبت , یکروز
بسپاری به ابد بر دنیا
که درآن نقش همه شادیها
درتن پاک درخت
درهمان ریشه به خاک
درهمان بال که پروازی داشت
در تن رنگی زیبای چکاوک , بلبل
درتمامیت خلقت با عشق
شوق زیبای امیدی را داد
که درآن قلب من از شوق
طپشهائی داشت! ,
...ضربان دل عاشق هم نیز
که طپد نبض زمین را به نشاط
میرهد قلب غمین را زسقوط !
عاشقی لذت وافر دارد
زندگانی هم نیز,
گرتو با چشم دل عاشق خویش
بنگری برهمه ی هستی دهر
بازبخشی به جهان مهر وامید
زندگانی زیباست
گرتو عاشق باشی
¤¤¤« فرزانه شیدا /1388- اُسلُو نروژ» ¤¤¤
انسان همواره در طی تاریخ بشرنشان داده است که احساسات موجود دروجود او آفریننده بسیاری از تحولات چه در زندگی اوچه در جهان او بوده است از نمونه احساساتی که انسان برای ادامه زندگی نیازمند همیشگی آن است وهرگز ققادر باین نیست که بدون این احساس زندگی کند « امید» است وبمانند هوای وغذا از نیازهای اصلی بشری ست که در درون ووجود ودهن خود همواره امید را ثایت نگاهداشته وقادر باشد به یاری آن , راه زندگی خویش با روحیه وذهنی مثبت ادامه دهد هموراه بیشترین مشکلات آدمی بعلت نداشتن اعتماد بنفس برای انسان تولید میشود اعتماد بنفس چیزی ست که به اندیشه وروح وقلب آدمی توانی شگرف میدهد تا بتواند پیشرو راه خویش در طری طول عمر خود باشد وزمانی که انسان اعتماد بنفس کافی را نیز دارا باشد امید وپشتکار وتلاش نیز همراه وهمقدم او خواهد بود وبدین شکل انسانت نیازی نیز باین نخواهد داشت که کسی در این رهگذر عمر همراه وهمراه وپشتبان ویا مشوق او باشد چراکه شخصی با اعتماد بنفس کافی امید کافی را نیز دروجود خود دارد تا توان آنرا داشته باشد که به پسشرفت ورشد فکری وذهنی وقلبی وروحی خود در زندگی دست یابد مسلم است که حمایت وتشویق وپشتبانی دیگران از آدمی نیز خود نوعی آفریننده امید واعتماد بنفس درآدمی میتواند باشد اما همیشه وهمواره به ذکر این مطلب پرداخته ام که انشان تا خود نخواهد نه میتواند از خود کسی بسازد نه میتواند در راه زندگی بطور کامل موفق باشد. در این راستا می بایست به ذکر مطالب دیگری نیز اشاره شود که از جمله آن احساس «عشق ودوست داشتن » است که چه خود دوست بداریم چه دیگران مارا دموست بدارند که این نیز خود باعث دوست داشتن متقابل ما نیز میشود اما به یاری همین احساس که انسان خود را مقبول کسی یا چیزی بداند وهمچنین احساس عشق ومحبت داشتن به دنیا ,زندگی, آدمیان وتمامی آنچه در اختیا انسان یا درکنار اسوت از عزیزان گرفته تا تمامی خلقت وطبیعت ,هرچه دردرون دنیاست که آن خود باعث میگردد که آدمی فردی باشد که هرگام او برای او ارزشمند باشد وبرای یک یک روزهای زندگی خود ارزشی قائل بوده از تمامی روزهای زندگی خود نیز سود مثبت جوید.دروداقع دوست داشتن خودد درگام اولیه زندگی ودانش اینکه خداوند از آدمی خواستار این است که با دوست داشتن خود به تعلیم وتربیت وجود خود پرداخته وبر دیگران وبر دنیا نیز مثمر ثمر باشد خود به تنهانئی میبایست قادر باشد تا انسان به عشق خداوند وبه خواستخداوند خود را نیز دوست بدارد تا قادریاشد دیگران را نیز دوست بدارد بر زطندگی با دیده ی عشق وامید بنگرد ورزوگار خوب وبدرا به زیبائی درزندگی خود به تحلیل نشسته از هرچه گذشت نیز تجربه ای کسب کرده و آنرا به تحلیلی زیبا بنشیند که قادر باشد اورا در راه وادامه ی زندگی امیدوارتر به پیش برده وروحیه ای همیشه مثبت وهمیشه شاد را در درون انسان بوجود بیاورد
●امشب بيا بيا از: ف.شیدا●
لب بسته و خموش شب را نظاره ايست
در ديدگان ِمن عشق دوباره ايست
گويا در اين طريق اين راه عاشقان
بر رشته اي ز نور حرف اشاره ايست
خواند مرا به عشق اين رمز شب نوا:
با من براهِ عشق , امشب , بيا بيا
در گوش تو همي خوانم سرود عشق
آن آيدت بگوش زآن بوده اي جدا
شب را حقيقتي ست اما به اهل راز
آن مي برد نصيب کاُو در شب نياز
چشمش ز غم نخفت آرامشي نداشت
دارد رهء سفر با اين شب ِ دراز
ماندم به مثل شب بيدار و بس خموش
آمد بناگهان جاهل دلم به هوش
اين شب نظاره اي بر قلب عاشق است
تا لحظه سحر آيد فغان بگوش
اين شب شب نياز اين شب شب خداست
در خلوتي خموش هر شب شب دعاست
با آن خداي عشق گفتن ز راز دل
بر ديدگان خواب اين شب چو کيمياست .
● ف.شیدا شهریور 1367/ اسُلو-نروژ●
مسلم است که انسان درتمامی روزهای زندگی نمیتواند بدون اینکه شاهد چیزهای غمناکی نیز درجهان خود باشد بسر کند اما اینکه دیدگاه او به خوب وبد زندگی دردرون او چه احستاسی را پیدید میآورد خواسته ی شخصی خود اوست که توسط آن میتواند با شمی سیاه وتیره بدنیا بنگرد وهمه چیز را در سیاهی های زندگی جای دهد یا با وجود تمامی خوب وبد درستی وناراستی طلمو ستم صلح وآشتی همچنان به عشقی عمیق دنیا را نگریسته وبه لطف ومحبت به آن دیده دوخته همواره باامید بهتر شدن زندگی برای همگان دنیا را دوست بدارد . این خود قدرتی دردرون آدمی ست که توان آن را داشته باشد که همواره مثبت گرا باشد بقولی به زبان نروژی میگویند او فردی (اُوپتیمیسک )است یعنی همواره وهمیشه نگاهی امیدوار با امید بهتر شدن اوضاع را بدنیا وبه تمامی مسائل پیرامونخود دارد ومن فکر میکنم اینگونه بودن خود موهبتی الهی درقلب آدمی میتواند باشد چون دراین شکل ا نسان قادر است در سیاهترین روزهای زندگی خود بازهم با لااقل لبخندی برلب با دنیا کنار آمده وحتی با همه غمهائی که درگوشه دل دارد باز نیز با دیگران به روئیخوش وخندان روبرو شده وبه گفت وشنودی خوش آیند روزی وساعتی را با آنان سر کند کمااینکه بسیار انسانها را درپیرامون خود میبینیم که با ناله ها وشکایتهای مداوم درتکامی بارهایئی که باایشان به صحبت مینشینید وهمچنین با بازی روحی « اره تو راست میگی اما.....»همواره در جواب هر دلداری تو به جای اول خویش باز گشته باز ناله وشکایتی جدید سر میدهند وناامیدی را هم در قلب خود به ریشه ای قوی ومحکم تبدیل میکنند وهم قلب دیگران را انباشته از اندوه میکنند چراکه انسان اگر از لحاظ روحی بااو درنهایت همراه نشود که بگوید : آری جهان به همین سیاهیس ست که تو میگوئی همان تاثری که اسنان بخاطر اندوه این شخص دردل احساس میکند وغم اینکه به هیچ وجهی قادر نیست نگاه این فرد را بسوی خوبی ها شادی ها ونورودرخشش زندگی معطوف کند درخود دچار اندوه وحتی افسردگی میشود اگرچه دنیا به جائی رسیده است که کمتر کسی غصه دیگری را میخورد یا اهمیت میدهد که او درچه حال است وکمتر حتی درموقع نگاه به او همهی حرفهای او را گوش میکند وپس ارجدائی نیز کاملا شاید ان شخص را فراموش کند وگرفتار افکار ذهنی خود شود اما هنوز هستند انسانهائی که غم ئدیگری را چون غم خویش بردل میکشند وبرای شادی دل وروح آدمی دردل دعا میکنند وتفاوت نمیکند این شخص دوست ونزدیکی از اشنایان باشدیا رهگذری یا حتی خبری دراخباری که انسان در جایگاه انسانی میبایست به همنوع خود اندیشه کند وهمواره غم واندوه وشادی ومشکل همگان را مورد توجه قربارداده با خودخواهی های شخصی از دنیا غافل نشود اما درعین حاتل این حس اشتراک با احساس دیگران نیز نمیبایست روح اورا تبدیل به روحی مدائمم آشفته بسازد که اورا نیز از زندگی عادی دور کرده وازشادیهای زندگی او بکاهد لذا ما انسانها می بایست امید دهنده ی یکدیگر باشیم وبه هرگونه که از دست آدمی ساخته است در رفاه جامعه چه از لحاظ احساسی وفکری چه از لحاظ عملی کوشا باشیم تا با همیاری یکدیگر جهانی امیدوار وپاینده داشته باشیم که صلح ودوستی وهمدلی واتحاد در آن حرف اول را گفته وباعث این گردد که دنیا مکان آسایش همگان باشد وشادی وخوشی وامید از ان یک یک ادمیان روی زمین باشد یا حداقل اورا که دربدترین شرایط روحی ست یا دربدترین موقعیت مالی لااقل درحد توان خود یاری دهیم .
¤¤¤« قیصر امین پور »¤¤¤
چون قایق شکسته ز توفانم
ساحل مرا به خویش نمی خواند
امواج می خروشند
امواج سهمگین
ایا کدام موج
اینک مرا چو طعمه به گرداب می دهد ؟
گرداب می ربایدم از اوج موجها
در کام خود گرفته مرا تاب می دهد
فریاد می کشم
ایا کدام دست
برپای این نهنگ گران بند می زند ؟
ساحل مرا به وحشت گرداب دیده است
لبخند می زند
¤¤¤ شاعر:« قیصر امین پور »¤¤¤
واین مسلم است که امید درقلبی جای نمیگیرد که هنوز راه خویش نمیشناسد تا قادرباشد دیگری را نیز دوست داشته وامیددهنده ی قلب او باشد
*- امید در درون کسی که هنوز راهی را برای خویش برنگزیده جای نمی گیرد .
سازمان صلیب سرخ وبسیاری از اینگونه سازمانها نیز برای همین دراختیار آدمی قرار گرفته است تا اگر اسنان قادر نیست به فردی درآن سر دنیا یاری برساند بدین شکل به یاری او برخاسته دردی هرچند کوچک را دراو کم کند که این وظیفه ای انسانیست خاطرم هست در برنامه ای از تلوزیون مردی از صلیب سرخ به دلخواه خود همراه گروه صلیب سرخ برای یاری به کودکان بی سرپرستی درکشور دیگری رفت وزمانی که درمصاحبهشرکت کرده بود تا از نوع زندگی آنان وشکل یاری رسسانیها سخن بگوید بمانند کودکی اشک میریخت ومیگفت نمیتوانستم باور کنم که وقتی لیوان پلاستیکی قرمزی را به کودک میدادم وازاو جنین ذوق سرشاری را میدیدم که انقدر شاد شده بود که انگار بهترین چیز دینا راباوداده ایم از اندوه واشک خود جلوگیری کنم چون درمقابل دنیای امروز این لیوان پلاستیکی حتی ذره ای ارزش ندارد که بتواند اینمه دل کودکی را شاد کند اگر میدانست از دنیای امروزی چه چیزهائی ازاو دریغ شده است که حق مسلم هر انسانی درزندگیست وخاطرم هست انقدر تحت تاثیر قرار گرفته بود که نتوانست مصاحبه را ادامه داده وبا اجازه مجری سالن تلوزیونرا ترک نمود احساس او احساسی ارزشمند وانسانی بود که هر قلبی را متاثر کرده بهفکر وامیدارد که آیا میدانیم در دنیای کنونی چندی هزارنفر درسراسر دنیا حتی درکشور خود ما ایران
نیازمند کمترین رفاه زندگی هستند وقتی که در بسیاری ازجاهای دنیا مواد غذائی پس از یکروز برای سلامتی ملت بدور ریخته میشود وبسیاری درگوشه گوشه ی دنیا سر گرسنه بر زمین میگذارند ایکاش امید را برای همگان بخواهیم ویاری دهنده ی همه قلبها باشیم درداشتن امید به زندگی به امروز وبه فردا
¤¤¤ همزاد عاشقان جهان از: « قیصر امین پور » ¤¤¤
پاره ای از یک منظومه
هر چند عاشقان قدیمی
از روزگار پیشین
تا حال
از درس و مدرسه
از قیل و قال
بیزار بوده اند
اما
اعجاز ما همین است :
ما عشق را به مدرسه بردیم
در امتداد راهرویی کوتاه
در یک کتابخانه ی کوچک
بر پله های سنگی دانشگاه
و میله های سرد و فلزی
گل داد و سبز شد
آن روز، روز چندم اردی بهشت
یا چند شنبه بود
نمی دانم
آن روز هر چه بود
از روزهای آخر پاییز
یا آخر زمستان
فرقی نمی کند
زیرا
ما هر دو در بهار
- در یک بهار -
چشم به دنیا گشوده ایم
ما هر دو
در یک بهار چشم به هم دوختیم
آن گاه ناگهان
متولد شدیم و نام تازه ای
بر خودگذاشتیم
فرقی نمی کند
آن فصل
- فصلی که می توان متولد شد -
حتما بهار باید باشد
و نام تازه ی ما ، حتما
دیوانه وار باید باشد
فرقی نمی کند
امروز هم
ما هر چه بوده ایم ، همانیم
ما باز می توانیم هر روز ناگهان متولد شویم
ما
همزاد عاشقان جهانیم ...
¤¤¤ شاعر:« قیصر امین پور »¤¤¤
اجازه بدهیم که قلب ما کانون عشق ومحبت وامید باشد چیزی که داشتن آن دردرجه ی اول خواستن خود مارا یلب میکند وزمانی که دل را به روشنی وشادی عشق وآمید عادت دهیم قادر خواهیم بود آسایش وارامش انسانیدیگر را نیز سبب شویم وباعث گردیم او نیز درخود احساس عشق به زندگی را پرورش داده از زندگی خویش لذت برده ودرعین حال بداند که هنوز دردنیای کنونی میشود بدین دلخوش بود که آذمیانی هستند که خوب وبد زندگی دیگران برای آنان مهم است واز شادی وغم دیگری نیز غصه وغم میخورند وجزخود به دیگران نیز اندیشه میکنند که اینگونه بودن برای هرانسانی تنها زمانی امکان پذیر است که قادر باشیم دنیا را درک کنیم وبینش شخصی خود را بر دنیا با اندیشه هائی پررورش دهیم که عشق وصلح ودوستی را طلب کرده وخواستار بهترین چیزها برای بشر وآدمیان روی زمین است واینچنین انسانی بودن علم ودانش واگاهی هائی را طلب میکند که توان این دید را به آدمی بدهد تا دریابد دنیا وهرچه در آن هست متعلق باوست وآنچه در ان نیز میگذرد حتی بردیگری آدمی نیز باز چیزی ست که بر زندگی او میگذرذ نه واحرائی وفاجهعه ای وغمی برای دیگری بلکه همواره وهمیشه هرچیزی متعلق به زندگی تمامی مسات چه در جائی آتشفشانی غوغا کند چه ابری سیلی را سبب شود چه جنگی مرگی را سبب شود با دوستی دوست دیگری را به قتل برساند یا دشمنی خنجری بر پشتی فرود ارد یا عشقی به سرانجامی خوب برسد یا دلی شکسته گردد یا.... هرچه هست ونیست متعلق به قلب سک یک ماست دریابیم که امید در دردون مسات وامید بخشیدن بدنیا وآدمی نیز وظیفه ی ما وخدمت به دنیا وبشر فرمان خداوندی به بندگان خود می باشد باامید بهترین روزها بیشترین رفاه بالاترین اندیشه ها وزیباترین دنیا برای تمامی مردم دنیا
*- امید در درون کسی که هنوز راهی را برای خویش برنگزیده جای نمی گیرد . ارد بزرگ
*-هیچ اهرمی همچون بردباری و امید نمی تواند مشکلات را از پیش پایت بر دارد . ارد بزرگ
*- آسیب دیده همیشه درهای رویاهایش کوچک و کوچکتر می شود ، مگر با امید که شرایط ما را دگرگون می سازد . ارد بزرگ
*-با بدیهای دیگران دل خویش را به سیاهی نیالاییم ، همواره ساز سادگیمان کوک باشد و نگاهمان امیدوار. ارد بزرگ
¤¤¤پایان فرگرد امید ¤¤¤
¤¤¤ به قلم فرزانه شیدا ¤¤¤

برگرفته از :
http://b4armannameh.blogspot.com

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد رسانه

2010-01-25T21:57:00.000-08:00

● بعُد سوم آرمان نامه●
● فرگردرسانه ●

دنیای ما دنیای رسانه هاست وبیشترین امکان پیوستگی انسانها در دنیا وگرفتن آگاهی وآموزش واخبار جدید درهمه ی زمینه ها درتمامی نقاط بعنوان وسیله ارتباطی مهمی برای تربیت افکار واندیشه ها وهمچنین آگاهی دادن از علوم مختلف واختراعات وکشفیات وپیشرفت تکنولوژی شناخته شده است بهشکلی که از طریق رسانه ها بخصوص تلوزیون بیشترین آموزش را به نسل حاضر وهمچنین کودک ونوجوان وجوان نسل آینده ی خود داده همگان را درسطحی به رشد فکر میرسانند که بدون اینکه خود آپاه باشند روزانه بسیاری بر معمولات آنان افزوده میگردد این امر از کمترین پروگرام وبرنامه تلوزیون چون برنامه کودک گرفته تا سنگین ترین برنامه ها چون (کانالهای دیسگاوری=پژوهش وکشفیات جدید)یا (نشنال جغرافی) وامثال این کانالها برای افرادعلاقمند به اینگونه برنامه های بر اساس برنامه ریزی درستی اجرا وپخش میگردد که چنانچه بصورت مداوم یا درسطحی برنامه ریزی به آن پرداخته شود بر آگاهی ودانش آدمی به شکلی ناخوداگاه افزوده میگردد وزمانی میرسدکه انسان متوجه میشود از علوم گوناگون اطلاعات خوب وارزشمند گوناگونی را دارد که حتی خود نمیدانسته است که بادیدن فلان برنامه کسب کرده است در فرگزدهای قبلی نیز اعلام شد که انسان درخواب نیز اگر به چیزی بطور مداوم گوش دهد آن چیز بمانند کلاس درس درمغز او انباشته میشود همانگونه که در روزگار کنونی کاست ها وسی دی هائی یافت میشود که شما میتوانیدد درخواب به آن گوش داده وزبان بیاموزید درجائی که برای جنین متولد نشده در رحم مادر میتواند مادر ترانه ای را زمزمه کند ویا نه خود ترانه ای را دوست داشته باشد ومداوم انرا زیر لب بخواند وزمانی که طفل بدنیا امد با شنیدن این اهنگ وترانه عکس العملی نشان دهد چرا که سیگنالهای مغزی حتی در رحم مادر نیز گیرنده ی صداس ودرحافظه ضبط کننده ی مطالب است وپس از تولد عکس العملی که بر آن ترانه نشان میدهد گویای آشنائی او با این ترانه می باشد وحتی در صورت زبان بازکردن خواهید دید که انرا همراه شما یا خواننده میخواند بی انکه پیش ازاین تمرینی بروی شعر مذکور کرده باشد . چنین مطلبی را من با دخترم درزمان پس ارتولد نیز تجربه کردم که اهنگ دلخواه مرا تا از تلوزیون میشنید بلافاصله عکس العمل نشان میداد ودرصورتی که به شکلی خوابیده بود که قادر بدیدن تلوزیون نبود تلاش میکرد سرش را بچرخاند وبهرشمل هست ترانه را درتلوزیون ببیند وبا صدراوردن صدا وشلوغ کردن مرا متوجه خود میکرد که تا اورا بگونه ای قرار دهم که تلوزیون را ببیند وزمانی که زبان باز کرد براحتی ان ترانه را همراه من وخواننده میخواند حتی با لرزش صدائی همگون بازیر وبم صدای خواننده آنهم در سن دوسالگی وچنان بخوبی تکرار میکرد که کمتر بدون تمرین قبلی میتوان از ادم بزرگی نیز چنین شکلی از بالا وپائین بردن صدا ومکث های بجا وهمراهی حتی به آهنگرا با زمزمنه خود آهنگ وقتی خواننده سکوت میکرد , دید وبخصوص از طفل دوساله ای کمتر دیده میشود که اینگونه با دقت شعری را بازیروبم صدای خواننده همراه شده و خود نیز همانگونه انرا با صدای خود اجرا کند که گوئی سالهاست آنرا شنیده است واین درصورتی بود که حتی سر بلندنکرد که به خواننده نگاه کند ومشغول بازی بود اما همپای خواننده انرا اجزا وتمام کرد وبا تشویق من روبرو شد که اول مات ومبهوت این اجرای زنده وناگهانی , مانده بودم وسپس غرق دراین صدای کودکانه لبریز لذت شدم که او دقیقا به ترانه ای توجه نشان میداد که از پیش ازتولد او , من برایش میخواندم وبااو حتی سخن میگفتم چراکه میدانستم که نوزاد درحالت جنینی تمامی صداها وبخصوص صدای مادر را میشنود وبخوبی نیز با صدای مادر وصدای قلب او اشناست و اگر بااو سخن بگوئیم بخصوص وقتی که آشفته میشویم وبه او ارامش بدهیم که حال ما خوب است ونگران نباشد ارامش قلب وطپش قلب وصدای شما که به گوش او میرسد اورا نیز درارامش خاطر فرو میبرد واگر مادری در پریشانی وناراحتی یا آشوبی باشد تمامی آن بطور مسقیم برحال جنین نیز اثر گذاشته وحتی طپش قلب وبیقراری اورا در رحم مادر باعث میگردد وگاه به حرکتاهی تندی نیز دست میزند وبیقراری او معلوم میشود وگاهی حتی به مرگ جنین نیز ختم میشود که این درصورتی ست که مادری بیش از اندازه بیقراری کرده یا آشفته شده باشد یا بناگاه شوکی بخورد که خون رسانی درقلب وجان او همراه با طپش قلبی تند بمدت کوتاهی قطع شود ونه تنها ازلحاط جسمی به جنین بلکه به شکل روحی وروانی نیز گاه برای مادام العمر آن جنین صدمه میبیند ومن نیز با اگاهی براین احوالات جنین ومادرَ گاه که جای دست وپای اورا در حرکتها ی آرام او که جنین برای رفع خستگی بدن خود انجام میدهد را حس میکردم به نوازش اوپرداخته وبااو سخن میگفتم و گاه برایش ترانه ای را زمزمه میکردم تا درآرامش روحی باشد وترانه ای چون این ترانه که به زبان دیگری نیز بود و نه حتی زبان مادری هرگز نمیتواند یادگرفته شود مگر اینکه کودک تمرینی مداوم برروی آن شعر داشته باشد واین تمرین را بامن زمانی کرده بود که هرروز برایش میخواندم واو تنها جنینی درحال رشد برای تولد .این نیز خود نوعی گویای شکل وشیوه ی رسانه ای برای اموزش به یک انسان است .انسانی که در طول زندگی خود نیازمنند دانستنی های بسیار است واز طریق رسانه ها بیشترین آموزش خود را درمحیط اجتماعی زندگی خود بدست میآورد وآنچه درنهاد واندیشه او ذخیره میگیرد نماینده تمامی آموزشهائی است که سیگنالهای مغزی او از دنیا وجهان ومردمان واخبار ودیدگاههای کلی وجزئی دریافت میدارد تا ازاو انسانی بسازد که خوب وبد شخصیت او را نیز درزندگی ودرمیان مردم مشخص میکند.
¤¤¤ گل دل در آتش از : فرزانه شیدا ¤¤¤
سینه میسوزد ،گل قلبم درون آتشی
نزد شمع روشنی , نجوای قلب سَر کِشی
باز میبینم که دل جان میدهد در سوز وداغ
باز میسوزد دلم در غصه های فاحشی
...ای جهان رحمی ,که من در زندگانی بی کسم
دارم از لطف خداوند بزرگم , خواهشی
یا خدا در سوز تنهائی ,مرا یاور توئی
ای خدا ...
ای خدا ,کی, سر براین ,سوزنده قلبم می کشی ؟
یاربآ... در روزگارِ پستی وُ جهل وستیز
من فروافتاده ام در شعله های سرکشی
تن همی سوزد, دلم هم ,روزگارم پابپا
دیده میگردد, بدنبال دل ِزیبا وشی
رقص دنیا بادلم آهنگ تنهائی چو گفت
کو به آهنگ دلم رقصی, به شادی !...دلخوشی!
قصه ام گر قصه ای بوده ست همسان با غریب
شانه ی اشک غریبم, را چو ,یاور بالشی
کس نمی پرسد غریب لحظه های غصه کیست
تا بگویم «این جهان »درغصه وُ «من» نزد او درچالشی

کس نمیجوید خبر از قلبِ یاری ها دگر
جای آن افتاده بس دلها بپای ترکِشی
جنگهای آدمی, با خود مگر, کافی نبود؟
«آدمی» آخر چرا؟ با دست خود , قلبی دگر را میکُشی
فرزانه شیدا 4 بهمن 1388 fsheida

25.01.2010/اُسلو -نروژ
واینگونه است که متوجه میشوید که چقدر ذهن انسانی از لحظه ای که حتی رشد کامل خود را نکرده است قادر به جذب نکات ودانستنی هائی ست که حتی بدون توجه به ودقت شخص برآن موضوع , باوداده میشود درزمانی ممکن است که تنها آنرا بشنود مثل گفتگوی دونفر دیگر که او نیز درهرحالی هست انرا میشنود یا گوش دادن به رادیو درحیتا نجام کاری دیگر ودر شکل دیگری با نگاه کردن وتوجه نشان دادن ودنبال کردن مطالب با دقت بیشتر درهر زمینه ای که باشد ,درتلوزیون یا درکتابی یا بادیدن عکسها ی کتاب ذوبهرشکل بشصورت خواندنی دیدنی وتصویری که اثر خود را در مغز گذاشته شده ودر حافظه ثبت گردیده واموزش کافی را به انسان میدهد ودرزمان لزوم نیز از بخش حافظه بیاد انسان آمده ودرمی یابید که بسیاری چیزها را آموخته اید که حتی از دانستن ودانش انها در مغز خود خبر نیز نداشتید .ازاین مطلب بسیار درفرگردهای پیشین سخن گفته شد
حال آنچه که در زمینه رسانه ها باید مورد توجه ما باشد این است که نقش رسانه در زندگی ما می بایست چگونه باشد ملم ایت که رسانه یک وسیله ی ارتباط جمعی ست که توسط آن در کشور وهمجنان دیکر ممالک دنیا اخنرا های روز جهانی به مردم داده میشود وبا پیشرفت اینترنت سرعت رسانه ها ورسیدن اطلاعات واخبار درموارد متعدد ومختلف بسیار سریع تر شده است وروزانه ما اطلاغتی دریاف میکنیم که از سوئی خبری واز سوئی آموزشیست اما رسانه تنها باید گویای خبر ورساندن متن موضوع به هماتن شکلی که هست باشد ودراخبار نمی بایست وقانون در اخباررسانی به اذهان عمومی چیزی جز خبر اصلی را عنوان کردیعنی مُخّبر یا خبرگزار یاگوینده ی خبر موظف است خبر را دقیقا به شکلی به همگان برساند که فقط متن خبر گفته شود وهرگونه اظهار نظری دراینمورد را به افکار عمومی وبه شنونده ی خود بدهد واز تفسیر خبر ویا دادن نظر درمورد ان پرهیز نماید ودر بخشی از اخبار نیز که متعلق به سیاستهای دولتی وکشوری وجهانی نیز میباشد گوینده ی خبر قانون به هیچ وجه اجازه ندارد حتی با نشان دادن حالت صورت به عنوان شادی غم تاثر یا عصبانیت متن را خوانده وعکس العمل نشان دهد چرا که خبر می بایست دقیقا بدون هیچ تاثیری از سوی خبردهنده به مردم از طرق رسانه ها برسد وقانون خبری جهاننی حکم میکند که تفسیر خبر را در بخشی جداگانه نشان داده وزمان خواند خبر گوینده لحنی کاملا آرام وتنها لحن خبری را دنبال کندوچنانچه گوینده ای در چهره حتی بنوعی عکس العملی نشان دهد در پشت صحنه توبیخ خواهد شد. چرا که حقیقت بگونه ای باید بگوس مردم برسد که اتفاق افتاده است ونشان دادن احساسات درجائی جای دارد که اخبار مربوط به بلایای طبیعی ویا صدمه ای به انسانی ها در اتفاقی بوده باشد حال اگر یک شخص خیابانی حتی با چاقو یا تفنگی به مردم کوچه حمل کرد باز خبر گزار موظف است تنهاا خبر را بخواند واز اعلام احساس شخصی خودئ بپرهیزد چراکه هرگو.نه عکس العملی ممکن است بر احساسات ملی مردم تاثیر گذاشته وزمانی که موعد دادگاهی این فرد میشود احساسات تحریک شده ی مردم باعث نگردد که حکم اورا بدون دادگاه صادر کرده باشند وبراساس شکل گفتن خبر اورا محکوم بدانند درست بمانند دکتری که چه مریضی ساده را موظف است عمل کند چه قاتلی را که ساعتی پیش حای کودکی را کشته است این وظیفه اجتماعی محسوب میشود که در گفتن خبر بدون جنجال سازی یا شایعه پراکنی یا اعمال احساسات خشم وشادی وتنفر خبر را به مردم رسانده واجازه داده شود مردم با دیدگاه وفکر خود خیر را درک ودر مورد آن فکر کرده یا فکر ونظری داشته باشند وبه جای آنان فکر نکرده وبر احساسات وافکار ملی تاثیر نادرست یا حتی درست برجا نگذارند تا همگان به دیدگاه خود به تفسیر فکری خبر درذهن خود بنشینند درست یمانند هیئت ژوری که تا زمانی که حکم محکومی را ارائه نداده اند از اخبار رسانه ای وازمردم بدور نگه داشته میشوند وتنها عضو هیئت منصفه یا ژوری با همدیگر درارتباط خواهند بود تا بافکر شخصی خود بتوانند حکم صادر کنند درنتیجه اخبار جهانی نیز موظف است بگونه ای پخش ودراختیار مردم قرار کیرد کهمردم حق درک آنرا بگونه خود داشته باشند وخوب وبد انرا با فکرواندیشه خود تشخیص دهند.
¤¤¤ عصر جدید : قیصر امین پور ¤¤¤
ما
در عصر احتمال به سر می بریم
در عصر شک و شاید
در عصر پیش بینی وضع هوا
از هر طرف که باد بیاید
در عصر قاطعیت تردید
عصر جدید
عصری که هیچ اصلی
جز اصل احتمال ، یقینی نیست
اما من
بی نام تو
حتی
یک لحظه احتمال ندارم
چشمان تو
عین الیقین من
قطعیت نگاه تو
دین من است
من از تو ناگزیرم
من
بی نام ناگزیر تو می میرم
¤¤¤ « شاعر : قیصر امین پور »¤¤¤
حال اگر خبری قراراست به تفسیر .وسخن گذاشته شود میبایست بخش تفسیر با بخش اخبار دردوبرنامه ی جداگانه پخش گردد وچنانچه نیاز به تفسیر آدم مجربی درآن زمینه بود واین شخص به استودیو خبری یا دفتر رادیو یا روزنامه برای مصاحبه دعوت شد ایشان نیز موظف است تفسیر خبر را بگونه ای بیطرفانه به تفسیر بنشیند وتنها نظریات علمی خود را بیان دارد نه نظریات شخصی مبتنی بر احساس را وتفسیر کننده می بایست به تفسیر حقایق وشباهت دادن های متن اخبار بادیگر وقایع روز در برنامه ی تفسیری پرداخته وحقایق را همانگونه که هست به تفسیر وپژوهش وتحقیق بنشیند.تا حقایق به شکل حقیقتی وبه همانگونه که اتفاق افتاده است به مردم داده شده باشد.
¤¤¤ حقیقت از: ف.شیدا ¤¤¤
حقیقت را
پشت دروازه های خیال,جا نهادم
نه از آنرو ...
که تلخیش آزارم میداد , که بودنش...
رویایم را برهم میریخت
وآرزویم را بر باد میداد!
اما حقیقت را به باد بخشیدم
که در گذر خویش همگان را هشیار کند!!
اما دلم...آه ... دلم...غمگنانه
بر مزارآرزوهایم, گریان بود
آخر تفاوت, میان ِحقیقت با حقیقت
بسیار بود
حقیقت من رنجباره ی , سنگین روزگاری بود
که کوله بارش را
بدرازای عمر ...بردوش میکشیدم!!!
وحقایق... تلخ وشیرین...
در آلبوم یادواّره های دیروزم
گاه میخندید , گاه تبسمی داشت
گاه نگاهی بود بدون عمق !
حقیقت اما ...عبور لحظه های ممتد عمر بود
که ریزش باران پائیز را بیاد میآورد
آنگاه که چتر اندوهم بازنمیشد
تا خیس واژه های درد نگردم
¤¤¤ شنبه 24 فروردین 1387/فرزانه شیدا ¤¤¤
نقش رسانه های خبری نقشی بسیار مهم را در زندگی اجتماعی تمام مکمالک دنیا بازی میکند چراکه با اذهان عمومی سروکار دارد وخبری میتواند چنان در احساسات جمعی مردم واندیشه ههای همگانی اثر سو بگذارد که حتی هرج ومرج یا ترسو وخوفی ایجاد کند که شهر وجامعه ای را برهم بریزد.
*- وقتی ناگهان رخداد مهمی از درون دیوان سالاری کشور به رسانه ها کشیده می شود ، نکته بسیار مهم تری از دید همگان پنهان می گردد . ارد بزرگ
*- رسانه تنها می تواند پژواک ندای مردم باشد نه اینکه به مردم بگوید شما چه بگویید که خوشایند ما باشد . ارد بزرگ
رسانه ها موظف به این هستندکه اخبار مهم ملی واخبارسایرملل جهان را بصورتی درست بدون کم وزیاد کردن متن ومطلب دراختیار شهروندان ملت خود قرار دهند واز هرگونه باز سازی یا دست بردن به واقایع وتصویر وفیلمها خودداری نمایند چراکه از نظر قانونی اینکار تدرتمامی ملل دنیا جرم شناخته میشود .سانسور خبری در برخی از کشورهای جهان صورت میگیرد که الیته شکل سانسور نیز قوانین مخصوص بخود را دراست وتنها زمانی میتواند قانونی باشد که خبر یا اخبار مربوط به گونه درهرج ومرج فکری واندیشه ی مردمی اثر سو گذاشته ویا بااحساست مردمی بازی شود درعین حال نوعی اخبار هستند که پخش آنان واجب است اما پیش از ذکر وگفتن خبر گوینده وزسانه موظف است به با توجه به نوع خبر وصحنه ی خبری پیش از اعلام یا نشان دادن فیلم وتصویر اعلام بدارد که صحنه های دردناکی درفیلم ممکن است مشاهده شود .اعلام کنند که : افراد زیر سن رااز دیدن آن بازدارید. همچنین اعلام شود که افرادی که ناراحتی قلبی داشته یا قادر بدیدن خون وخشونت نیستند یا انسانهای حساسی هستند از دیدن وشنیدن ونکاته به ان خبر وتصویر وفیلم آن بپرهیزند این بعلت این است که خبری ممکن است برای فردی درگروه های سنی خاص باشند که لازم نیست بعضی ازاخبار را نیز کودکان یا نوجوانان ببینند یا از آن مطلع شوند یا تحت تاثیر آن بعلت کمی سن دچار ناراحتی های روحی روانی شوند وهدف حمایت انسان درمقابل تاثیرات ناشایست اخبار بدی ست که درجهان متاسفانه اتفاق میافتند وحقیقت داشته ومیبایست به گوش جهانیان نیز رسیده شود.ونمی بایست یا احساسات وافکار شخصی فردی که از لحاظ سلامتی وجسمی وروحی دارای شرایط مساعد وخوبی نیست بی خبر بازی شود ویا باعث شوک یا اندوه فراوان تا حد بیماری برای آن فرد گردد درنتیجه رسانه ها اجازه پخش هیچ عکس وتصویروخبری را بدون اعلام این مطلب در هیچ یک از کشورهای دنیا درعالم ندارندوبسیار درامر خبرگزاریها مهم است که نمونه های خشم وخشونا وطلم وستم بصورتی روشن واشکار در مجامع همگانی بصضورت دسته جمعی در اختیار افراد نباشد وبخصوص توجه به سن کودک ونوجوان ازجمله مسائل عمده ومهمی ست که در نشان دادن وگفتن بسیاری از اخبارها تصویر ها وفیلمها وحتی سریالهای وفیلم سینمائی ها ممنوعیت سنی آن پیش از شخش اعلام میگردد ودر معرفی فیلم وبرنامه کانالها نیز ذکر میکردد که فلان فیلم بسیار ترسناکیا بسیار خشونت بار است ومردمی که علاقه ای باین نوع برنامه ها ندارند یا قادر به تماشای آن نیستند را پیشاپیش مطلع میسازند وحتی دربخش تکس برنامه های روزانه که قرارا ست در ساعتی خاص چخش شود نیز درکنار هر برنامه اگر ازاینوع باشد اعلام خبر کرده واگاهی لابزم را به ببیننده میدهند درواقع اخبار میتواند گاه اثرات بد وسُو و خطرناکی بردیگران بگذارد اگر با توجه به اینگونه موارد وبا توجه به اذهان مردمی پخش نگردد .حتی شکل نشان دادن بعضی تصاویر میتواند کشوری ثروتمند را با نشان دادن نقاط کثیف با مردمان ولگرد خیابانی در اذهان دیگران به کشوری تبدیل کند که بنظر کشور فقط وردبدری بنظر بیاید که گاه نیز درنشان دادن ایران تنها به مناطقی سر زده وفیلم برداری میکنند که تاثیرا تت فکری آن بر ملل دیگر اینگونه باشد که ایران کشوری بی فرهنگ فقیر کثیف وحتی مملو از انسانهائی با لباسهای پتاره وکارتون خوابهائی ست که ادر بیسوادی وبی خبری محض بسر میبرند وحتی درگوشه ای نیز یکی ازخیابانهای تمیز یا مدرن یا اتوبانها را نشان نمیدهند که نماینده این باشد که ایران نیز دربسیاری از مناظق زیبائیها ی خود را دارد و بجای خیابانهای خوب ومردم تمیز وشیک پوش واتومبیلهاداخلی وخارجی به نشان دادن گوسفندها یا شترها در خیابان یا حتی نشان دادن این بخش را به نمایش میگذارند , که مردم در میان میدانهای درحال رفت وآمد سریع ماشین( چون میدان انقلاب یا میدان آزادی* بدون توجه از لابلای سرعت ماشینها میدوند یا از وسط میدان پای خود را بلند کرده از نرده ای که برای جلوگیری از گذر عابر پیاده است رد میشوند وبه میان خیل ماشینهائی میروند که هریکی اگر به انها توجه نکنند مرگ عابر پیاده حتمی ست و آنگاه درهمین تصویر میشود دید که در دوقدمی این اشخاص خط عابر پیاده نیز قرار دارد انا احدی ازروی آن رد نمیشود وقتی مردم درمیان انبوهماشینها از منارهم وازلابلای اتومبیلها میگذرندمتاسفانه مندر ماهواره در کانالهای یک دو وسه که برای ماایرانیان خارج کشور نیز پخش میشود میبینم که در اخبار وسریالها حتی بدون توجه به این بی قانونیها مردم را درحال عبور از وسط خیابانها ونرده ها نشان میدهد ویا حتی دررانندگی هنرپیشه سریال دستمال خود را به بیرون انداخته یا شیشه نوشابه خود را به وسط خیابان پرت میکند یا حتی با چشم اشکبار از حادثه ی شکل یافته در سریال رانندگی میکند که اگر چنین بخشی در فیلم خارجی نشان داده شود معمولا برای اموزش تصادفی هم برنامه ریزی میشود تا بگویند با چشم پراشک وتار رانندگی نکن وکمر بند را ازخشم به گوشه ای پرتاب نکن بلکه حتی دربدترین شرایط کمر بند ایمنی خود را ببند وحرکت کنویا چنانچه میخواهی گریه کنی بزن بغل سر بروی فرمان بگذار زار بزن اما متاسفانه اینگونه توجهات در برنامههای خود کشور ما نیز نمیشود واین نکته که تلوزیون یکی از اموزندگان مهم در زندگی است به نکات ایمنی وقانونی درسریالهای خود توجهی نشان نمیدهد والبته علت نشان دادن این خطاهای اتز سوی دیگر کشورها درمورد یک کشور بی دلیل نیست بلکه قصد وغرضی نیز در پشت آن نهفته است ومخصوصا هدف رساندن این مطلب به جوامع اروپائی سات که بگویند که این مردمان انسانهائی بی فرهنگ هشتند که نه تنها به جان خود نیز رحم نمیکنند بلکه به قانون کشوری وقوانین راهنمائی رانندگی کشور خود نیز بی توجهند, بگذریم که براستی اینگونه چیزها راا من به چشچ خود از مردم خود نیز دیده ام وتمامی اینها بر افکار جهانی درمورد فرهنگ نظام فکری ما اثری بد وناشایستی میگذاردکه شایسته یک کشور وملت ان نیست که با زحمت وتلاش با اینهمه فشارهای دیگر ملل جهان سعی در بازسازی وخود سازی خویش داشته وناموفق نیز نبوده است وبسیار در امر پیشرفت خود تلاش کرده ومیکند وبه موفقیتهائی نیز رسیده است ومن بعنوان یک ایرانی هرگز ازدیدن چنین صحنه هائی خوشحال نمیشوم چراکه میدانم ریشه این نوع تصویرها درخارج ازکشور تنها خراب نمودن ذهن مردم نسبت به ایران وایرانی ستنتا مارا مردم از آئین وحش وبی قانون وهرج ومرج طلب وبی فرهنگ نشان دهند که شایسته ی نژاد ایرانی وآریائی .پارسی ما نیست که از فرزندان کوروش هستیم ووارث سرزیمن ایران باستان که هرروزه بسیاری از توریستها را جذب زیبائی معماری باستانی وتاریخ ما مینماید . در نتیجه می بینید حتی نوع فیلم برداری از صحنه های خبری ونشان دادن بخشی از زندگی یک کردم بعنوان خبر یا اشنا کردن حتی یک ملت بیا ملتی دیگر در برنامه های مشخصی که به اشناسازی مردمان جهان از لحاظ اقیلمی وجغرافیائی وتاریخی به ملت خود می گردازد میتواند به شکلی صورت گیرد که برداشته در اندیشه همگانی از آن کشور برداشتی منفی یا مثبت باشد این است که نقش رسانه ها نقشی قدرتمند رادر نوع وشیوه ی اندیشه و فکر و نگاه آدمیان در جهان بازی میکند وبراحتی قادر به بازی گرفتن یا ساختن وآموزش دادن ذهن واندیشه مردمی در سطح جهانی یا در ملت یک کشوراست ومیتواندافکار وطرز نگاه ونوع بینش را بگونه ای دلخواه درآورده و به آن شکلی که خود مایل است آموزش دهد .لذا دانش وآگاهی های شخصی ست که میتواند ازاینوع بازیهای فکری در رسانه ها جان سالم بدر برده از دیدگاه وبینش شخصی خود اخبار .اطلاعات را بررسی وتحلیل ودرک کرده به ماهیت واقعی آن پی برده .وتفکری را درخود بسازد که درست وبراساس واقعیت وحقایق باشد.بااین توصیف باز درمیابیم که رسانه نیز خود نوعی دانش علمی در بالا بردن سطح دانش بشری ست که توسط آن میتوان آدمیان را به قعر سیاهی های فکری فرو برد یا باوج روشنائی ذهن رساند .این بستگی به نوع نگاه آن رسانه وآن کشور دارد. ومعراج انسانی نیز در دانشی شخصی ست که بوسیله ی خود او صورت کگرفته دنیا را ازدیدگاه شخصی خود شناخته وبازیچه دست افکاری نگردد که قصد منحرف نمودن افکار عمومی یا فردی کسی را داشته باشد و.حتی خبرهای ساده زندگی را نیز به گونه ای عادی دریافته ونیاز به مُفسّر وتفسیر کننده ی فکری در زمینه های مختلف نیز نداشته باشد مگر آن علم بیرون از حیطه ی داانش اوو باشد ونیازمند انسانی مجرب که با آگاهی دادن در آن زمینه فکر او را روشن ساخته وآموزش دهد.
¤¤¤ معراج ¤¤¤
گفت : آنجا چشمه خورشید هاست
آسمان ها روشن از نور و صفا است
موج اقیانوس جوشان فضا است
باز من گفتم که : بالاتر کجاست
گفت : بالاتر جهانی دیگر است
عالمی کز عالم خاکی جداست
پهن دشت آسمان بی انتهاست
باز من گفتم که بالاتر کجاست
گفت : بالاتر از آنجا راه نیست
زانکه آنجا بارگاه کبریاست
آخرین معراج ما عرش خداست
بازمن گفتم که : بالاتر کجاست
لحظه ای در دیگانم خیره شد
گفت : این اندیشه ها بس نارساست
گفتمش : از چشم شاعر کن نگاه
تا نپنداری که گفتاری خطاست
دورتر از چشمه خورشید ها
برتر از این عالم بی انتها
باز هم بالاتر از عرش خدا
عرصه پرواز مرغ فکر ماست
¤¤¤ فریدون مشیری ¤¤¤
*- فیلسوف ارجمند وعزیز ایران زمین ارد بزرگ میفرمایند
:رسانه می تواند:
1- رسانه می تواند در کوتاه مدت موجب شجاعت و یا ترس همگانی گردد .
2- رسانه می تواند نشان دهنده فر و یا بیچاره گی یک کشور در گستره جهانی باشد .
3- رسانه می تواند ذهن مردم را آرام و یا دگرگون و در هم بریزد .
4- رسانه می تواند گزارش های دروغ و رویدادهای غیر مستند را هم در میان اخبار درست به خورد آدمیان ده.
5- رسانه می تواند با بستر سازی سیاه ، موج های همگانی ایجاد نموده و برای کسانی اسباب رشد یک شبه را فراهم سازد .
6- رسانه می تواند اموری همانند مراسم های سنتی و یا بزم های همگانی را کاهش و یا گسترش دهد .
7- رسانه می تواند در کوتاه مدت ابله ترین آدمیان را روشنفکر و روشنفکران را خانه نشین بنماید .
8- رسانه می تواند ابزاری باشد برای همبستگی و یا جدایی طلبی در یک کشور .
9- رسانه می تواند موجب افزایش آگاهی های شهروندی گردد .
,وهمچنین ارد بزرگ معتقد است که: رسانه نمی تواند1
- رسانه نمی تواند عشق و خواست های میهنی مردم را نابود و یا حتی سبک بشمارد .
2- رسانه نمی تواند برای همیشه اسطوره ها و بزرگان یک کشور را نادیده بگیرد .
3- رسانه نمی تواند در بلند مدت ، راستی حقیقتی را پنهان و دروغی را راست جلوه دهد .
4- رسانه نمی تواند برای همیشه آدمهای ناشایست را شایسته جلوه دهد.
5- رسانه نمی تواند یک خواست همگانی را برای همیشه کم اهمیت جلوه دهد .
6- رسانه نمی تواند خواهان پس رفت خواسته های مردمی باشد .
7- رسانه نمی تواند گریزگاهی برای سردمداران یک کشور به خاطر انجام ندادن درست کارهای آنان باشد .
8- رسانه نمی تواند خشونت و بخشش بی اندازه از خزانه کشور را توجیه کند .
9- رسانه نمی تواند خودکامگی و پستی هیچ گروه و دسته ایی را پنهان سازد و سعی برای انجام آن رسوایی به بار می آورد .امید
¤¤¤ پایان فرگرد رسانه ¤¤¤
¤¤¤ به قلم فرزانه شیدا ¤¤¤

برگرفته از :
http://b4armannameh.blogspot.com

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد اندیشه همگانی

2010-01-25T21:56:00.002-08:00

● بعُد سوم آرمان نامه●
●اندیشه همگانی●

در زمانی که اندیشه های نویندر زندگی وشکل زندگی انسانها وعلوم ورشته های مختلف در سطح جهانی همراه با تکنولژی وفناوری های بسیاری در دنیا و درعصر جدید با چنین سرعتی رو به رشد میرود وانسانها با دیدهای مختلف وافکار گوناگون در بسیاری از زمینه های فکری به همفکری مشترکی نیزرسیده ا ند . «اندیشه ی همگانی» ازجمله چیزهائی ست که در ممالک وملل متعدد به شکلی واحد ویکسان در بین انسانها بوجود آمده و نحوه فکر واندیشه را بشکلی قابل درک برای همگان کرده است وحتی بسیاری از قوانین صادره وقانون اساسی اکثر ممالک دنیا شبیه ویکسان شده است, و به شکلی ست که دیگر سنت وفرهنگ ودین ونمونه های خاص فرهنگی وفکری کشورهای متعدد, دریکسو ونوع قوانین مندرج درقانون اساسی ممالک ازسوئی دیگر نوعی اتحاد فکر واندیشه را درمیان مردمان همه ی جهان ایجاد نموده است که درآن اندیشه های نوین وپیشرفته در سطح جوامع وممالک دنیا ,نقش اول را بازی میکند و قانونی مندرج وشناخته شده به نام:«حقوق بشر»ازجمله قوانین ونمونه های اندیشه وفکری ست که با هم اندیشی وهمفکری سران دنیا, درتمام رشته های از دانش فرهنگی واجتماعی وانسان شناسی وجامع شناسی وحتی روانشناسی گرفته تا دیگر علوم پایه تماما توسط انسانهای مجرب وعالم وآگاهی ,نوشته وتنظیم گشته است که از تمامی کشورهای دنیا بوده امند وهدف این بوده است که قانون ذکر شده درتمامی ممالک دنیا ودرجهان به یکسان کقابل اجرا باشد وتوسط سران ودولتها وملتها ی جهان بعنوان قانونی پذیرفته شده است که به شکلی قابل اجرا باحفظ تمام ضوابط قوانین در دنیا به مرجله عمل واجرادر امده است. و این قوانین درممالک غربی و اروپا وامریکا جزء قوانین اساسی درمجلس هر دولت مد نظر گرفته شده است و «حقوق بشر» جایگاه خاص خود رادر قوانین ملی کشورها دنیا داراست وبر اساس آن است که قوانین داخلی هر کشوری اجرا واعمال میشود . وعلت آن این است که درمتن قانون بشر برای انسانها مقامی شایسته با درنظر گرفتن« مقا م انسانی »و با توجه به آزادی های فردی /اجتماعی انسانها در هر کشور وهرگوشه ا ی از دنیا در نظر گرفته شده است که اجرای قوانین آن نه تنها صدمه ای بر انسان وزندگی او نمیزند بلکه حمایت وپشتبانی از حقوق انسانهاست ودرنتیجه درک وقبول قوانین مندرجه دراین قانون برای هر اندیشه ای قابل درک وحتی ارزشمند است.
لذا زمانی که دنیا به حکم قانون وقوانیتی باهم متفق الفکر ومتفق العمل باشند نیم زیادی از مشکلات جهانی ناشی از زندگی کنونی طبق این قوانین جوابهای خود وراه چاره هائی را نیز دراختیار دولتها قرار میدهد تا به یکسان با موقعیتهای مختلف برخورد کنند و درجائی نقض قانون صورت نگیرد ودرعین حال بر طبق همان قوانین کسی وکسانی نمیتوانند ضد مقرارات صادر شده دراین قانوننامه عمل کرده وحق وحقوقی را حتی براساس نوع آئین وسنت وفرهنگ خود زیر پا بگذارند وعلت آن است که قانون مندرج دراین اساسنامه ی جهانی قوانینی را داراست که به هیچ وجه ضد دین ومعرفت و آداب ورسومی نیست که برخلاف شئونات انسانی یا فردی یا اجتماعی باشد و تنها توجه ی اصلی بر حق وحقوق انسانی آدمیان در کل جهان است وهمواره نیز در این قانون به بهینه سازی ها وبهتر کردن قوانین بر اساس تاریخ ونتایجی که از اعمال آن درگذشته بدست آمده است پرداخته وبر درست کردن نواقص آن توجه بسیاری رامبذول میدارند تا قوانین مندرج درآن , با رشد دنیا وممالک تطبیق داده شودو با جوامع کنونی تطابق داشته و قادر باشد جوابگوی نیازهای مللل وملت های مختلف نیز باشد .
¤¤¤ای فردا/ سروده ی :« هوشنگ ابتهاج »¤¤¤
می خوانم و می ستایمت پر شور
ای پرده دل فریب رویا رنگ
می بوسمت ای سپیده گلگون
ای فردا ای امید بی نیرنگ
دیری ست که من پی تو می پویم
هر سو که نگاه می کنم آوخ
غرق است در اشک و خون نگاه من
هر گام که پیش می روم برپاست
سر نیزه خون فشان به راه من
وین راه یگانه راه بی برگشت
ره می سپریم همره امید
آگاه ز رنج و آشنا با درد
یک مرد اگر به خاک می افتد
بر می خیزد به جای او صد مرد
این است که کاروان نمی ماند
آری ز درون این شب تاریک
ای فردا من سوی تو می رانم
رنج است و درنگ نیست می تازم
مرگ است و شکست نیست می دانم
آبستن فتح ماست این پیکار
می دانمت ای سپیده نزدیک
ای چشمه تابنک جان افروز
کز این شب شوم بخت بد فرجام
بر می ایی شکفته و پیروز
وز آمدن تو زندگی خندان
می ایی و بر لب تو صد لبخند
می ایی و در دل تو صد امید
می ایی و از فروغ شادی ها
تابنده به دامن تو صد خورشید
وز بهر تو بازگشته صد آغوش
در سینه گرم توست ای فردا
درمان امیدهای غم فرسود
در دامن پاک توست ای فردا
پایان شکنجه های خون آلود
ای فردا ای امید بی نیرنگ
¤¤¤از: « هوشنگ ابتهاج »¤¤¤
درنتیجه ازهمین موضوع پی میبریم که دنیا به یک اتحادفکری رسیده است اتحادی که در آن همگان با تمامی افکار ودیدگاهای متنوع ومختلف حتی در رشته های مختلف فکر واندیشه با همه ی تضادهایئی که ممکن است در رشته ای با درشته ی دیگر باشد دراین نقطه ودراین مکان توافق فکری درستی را حاصل میگردد که همگان پذیرای آن هستند وانسانها میتوانند با دانش آنبطور یکسان ومتفق وهمسان فکرکرده وعمل نمیاید ودیگر هیچ چیزی ازجمله رنگ پوست ونوع آئین قادر نیست تفاوتی بین آدمیان قائل شده تبعیض ها وناحقی هایی به نوع بشر روا ساخته ودرنوع برخودجمعی با یکیدیگر اثر مخالف بگذارد چرا که همه دراین قانون به یکش چشم نگاه میشوند واز کودک تا پیرمردی درجهان حق وحقوق مناسب خود را بهره مند است باآنان را البته این قانونی ست جهانی که بسیار پیش ازاین می بایست در دنیای انسانی ما درک وازسوی تمام ممالک پذیرفته میشد, چراکه خداوند که خود رنگ پوست وتفاوت های بسیاری را در انسان وطبیعت آفریده است ولی هرگز فرقی بین انسان سیاه وسفید ومتفاوت خود قائل نبوده است وهرگز انسانها را براساس نوع کشور وطبقه کشوری ومرزها وقانونهای آنان نگاه نکرده و نمیکند و بشر این خلقت زیبا وحتی قدرتمند خود را یک بیک در همان جایگاهی قرار میدهد که بعنوان بهترین خلقت خود در « مقام شایسته ی انسانی» خود جایگاهی داشته وبا هر یک بشر با دیگری یکسان است وتفاوتی بین انسانها وبندگان خود با دیگری قائل نمیشود حتی با تفاوت دین وآئین وحتی با تفاوت فکر وعمل واندیشه وخوب وبد را نیز همچنان بنده خود میداند وهرکه باو نیاز داشته باشد صدایش را نیز خواهد شنمید وهمین در قانون بشر نیز به همین شکل است یعنی فرقی نمیکند که چه کسی با چه موقعیتی درچه جایگاهی باشد خطاکار ترین یا پاکدامن ترین زمانی که به قانون نیازمند شود براساس « قانون حقوق بشر» همگات ملزم به جوابگوئی باو هستند در سراسر دنیا از طریق تمامی ممالک دنیا.والبته قوانینی چون قانون بشر از قوانین تازه نوشته شده وجدید نیز نیستندو سالهاست درممالک دنیا ازآن بهره گیری شده ومیشود وهمانگونه که گفته شد هرروز به بهتر کردن این قوانین تلاش شده است تا همپای دنیا پیشرفت کرده وجوابگوی نیاز ممالک دنیا ومردمان آن باشد باتوجه براین در بسیاری از جاها هنوز میبینیم که اختلاف نظرهائی مشهود است ودرجریان که اگر درست به ریشه یابی بپردازیم در مییابیم که چنانچه قانون بشر را بدرستی اعمل میکردند مشکلی پیش نمی آمد واختلاف نظری وجود نداشت وهمواره مخالفتهاست که تولید اشکال میکند مخالفتهائی که ریشه وپایه ی درستی ندارد اما همانگونه که در دنیای ساده ی شهری خود شاهد هستیم بسیار ناحقی ها واختلاف نظرات موجود را میبینیم که تماما بر اساس اندیشه های نادرست پایه ریزی شده است وتولید کننده ی اختلافات روزانه ی مردمی در جهان میشود وتماما نیز ناشی نااگاهی آدمیان است که قادر نیستند با دیدگاهی درست اندیشه های همکانی را جذب ودرک کنند .
¤¤¤ دست میکشم... سروده ی فرزانه شیدا ¤¤¤
دست بر شیشه میکشم
در پاک کردن ,بخار آغشته از تنفس هوا
بی انکه آنسوی پنجره ,
نگاه را بدنیائی آشنا کنم
که رنگ رنگ زندگی را
رنگین نموده است
بی آنکه در خاطرم باشد
نگاه مظلوم کودک تنهائی را
غم مشهود نگاه زن
خشم خسته ی مرد روزگار ...
و کسالت اندوهبارِ پیرمردی درک نشده را
...
دست میکشم برتن سرد پنجره
در زدودن اشک نگاه او
در بخار اندوهی که، از سرمای بیرون
گلایه ها میکند
آنگاه که دستهای نوازش
فراموش شده از« آدمی»
تنهائی را, آغوش می کشاید ...
... دست میکشم بر پنجره.....
¤¤¤ فرزانه شیدا/1388/اُسلُو -نروژ ¤¤¤
درواقع آنچه همواره وهمیشه در جامعه ای مردم را بیکدیگر بیشتر نزدیک میکند اندیشه های همگانی متحدی ست که نظام اجتماعی بر آن استوار میگردد وبدین وسیله حتی نظام سیاسی آن کشور را نیز تحت سلطه ی خود در میآورد لذا برای اینکه زندگی دریک محیط اجتماعی بر همگان ساده باشد تنها راه هماهنگ شدن با نطام فکری آن جامعه است واینکه اشنا به نوع بینش آن جامعه باشیم وبا طر ز فکر ودیدگاههای ان جامعه آشنا شویم وهمانگونه که بارها شنیده ایم در ضر بالامثلها همرنگ جماعت شدن یکی از چیزهائی ست که مداوم آزان صحیت میکنند واینکه برخلاف جهت آب نمیتوان شنا نمود ودرجائی که همه برای مثال یک یونیفورم متحد را استفاده میکنند شما نمیتوانید با لباسی که در جشن هالووین یا بالماسکه استفاده میشود وارد ایناجتماع شده توقهع داشته باشید که پذیرفته شده و.دیگرامم از تمسخر شما دست بگشند چراکه آن جامعه خواستار یونیفورم مخصوص خود است دریت مانند ارتش که همه سربازان ونظامیان لباس خاص مرتبه ودرجه ی خود را دارند وحال اگر سربازی وسرهنگی با رکابی وپیژامه به میان آنان رفته رژه برود یا اورا دیوانه میپندارند یااینکه به تمسسخر او مینشینند درنتیجه حتی برای اینکه شما تفکری جدید را نیز به جامعه ای بدهید می بایست پایه ریزی برنامه ریزی پیش بینی شده و دراز مدتی را در نظر گرفته باشید تا قادر باشید کل جامعه را با انواع تفکر واندیشه بخود مجذوب یا بااندیشه خود موافق کنید واینکه بناگاه به میدان شهر رفته واعلام بداریم ازفردا بجای اینکه دست وصورت را با صابون بشورید با مایه ظرفشوئی بشورید چراکه مایع ظرفشوئی جدید به درد دست وصورتم میخورد چیزی نیست که بلافاصله از عوام با تفکر متفاوت بدون اینکه دنباله ی آنرا بگیرند واز صحت آن مطلع ومطمئن شوند پذیرفته شود .
¤¤¤ صدسال بودن....از فرزانه شیدا¤¤¤
درون سینه ام همواره میمیرم
وگاهی خشم دل آنگونه پر آتش درونم را
به خاکستر کشد در تیره شبهای غم واندوه
که غم افسرده سر را ,
درگریبان میبرد تا درنگاه خویش
نگاهم را , نبیند درنکوهش های پر یأسی
که دران نقش « بودن» همچو« مردن»
آنچنان یکسان وبی معناست ,
که فرقی هم ندارد, درغمی بودن
و یا در شادی یک لحظه سر کردن
بخوانم , نام « هستی» را
بنام «زندکی کردن» دراین دنیا...
بسی افسوس
که دنیا پیش پای چشم من ,
بس میدود تند وشتابان درره تندی
که گر آبی شوم پرموج وپر طاقت
توانم نیست
شتابان تر روان گردم با سوی آن بلندی ها ...
که حتی چشمه ی جوشان «بودن» نیز
به سربالائی رفتن,
ندارت قدرتی هرگز بدنیائی!
ولی باید روان باشم
نه چون آبی روان درجویبار هستی بودن
نه چون چشمه
ولی دراندرون در یک زلال پاک وشفافی
که روسوی بلندی ها به گامی محکم وقاطع
توان رفتنم باشد
وهر اندیشه را یارای خود سازم که در رفتن
طنابی گردد از بهر مدد حتی
که گاهی او کشد دل را به آن بالا...
به ان بالاترین اندیشه موعود بودن ها
که هست وبوده وچشمان بسیاری
توان دیدن آنرا ندارد باز
مگر برخیزد وراهی شود تا قله ی آن کوه
بسوی روشنی های دل وفکری
که درآن عاقبت جز قدرت وحکم خدواندی
دگر چیزی نمی یابی
وراه دیگری هرگز دنیابی باز...
جهان درسرعتی همواره در راه است
ولی همواره وهمواره تا پای خدا
هر راه رفتن را, توان رفتن این آدمی ست بوده است
هرآنجا هم رسم یکروز
هرانجا هم رسی یکروز
دراخر نور رزیبای خداوندیست
که از روز ازل با آدمی میگفت
بسوی من شتابان باش
که در راهت , بجز من چیز دیگر را نخواهی یافت
مگر آنکه
توهم تکّ رهروی راه خطا باشی
که شیطان انتظارت را کشد دراخر راه رسیدن ها
ولی انسان شتابان باش
کگه عمر آدمی همواره کوتاه است
وگر صدسال هم عمر تنت باشد
توآن اندیشه را صدساله کن درروز« بودن ها ».
¤¤¤ صدسال بودن....از فرزانه شیدا¤¤¤
جنگ افکار همیشه بوده وهست وخواهد بود . اما همواره نیز هستند آنانی که بخوبی با اندیشه های نو وقوی ومنطقی پیروز میشوند ودیگران بناچار درمقابل آنان سر فرود آورده مجبور به پذیرفتن آنان میشوند چراکه منطقی قوی تر را دردست ندارند که قادر باشند با آن برعلیه ایده های نو افکار دست وتفکر واندیشه ی والائی ایستادگی کنند واین حسادتها وکمبودهای فکری ست که همواره اندیشمندان وبزرگان وانسانهای فرهیخته وصاحب علمی را ازار میدهد تاروزی فرارسد که بگویند ایکاش زودتر اورا میشناخیتم ایکاش ازاول دریافته بودیم زبان گویایافکار وقلم واندیشه ی اورا وبسی تاسف که همواره دیر در می یابند وهمیشه جز «افسوس »هیچ برای گفتن ندارند :
¤¤¤ اگر.... سروده ی پوریا فرهمند ¤¤¤
اگر تمام آن همه را دیدیم و شنیدیم
اگـر لب فـرو بستیم و نفس هم برنیاوردیم
اگر دست و دل زخمی از این همه نگفته و درشت شنیده ؛
بـی زخمه ماند
و حرفی ؛ سخنی ؛ کلامی و سلامی نگفتیم
گمان مبر ؛ که آن همه درست بود و قبول داشتیم
که قبول داشتن و نداشتن ما ؛
گره ای از کار فرو بسته نمی گشاید
تنها ، حرمت گذاشتیم
خون دل خوردیم
و سینه را از آهی پر از خون انباشتیم
تا شاید یک روز ؛ یک موسم
که می دانیم خیلی هم دور نیست
از دست و دلی که نارفیق بود ؛ بگوییم
بگوییم که می توان مثل هیچکس نبود و باشیم .
اشعار این شاعر جوان وارجمند:
سروده ی شاعر: پوریا فرهمند
¤¤¤ ثبت شده در کانون شاعران معاصر ایران می باشد ¤¤¤
لذا برای اینکه همواره قادر باشیم با دنیای همگان در یک سطح درست همراه شویم می بایست اول چگونگی تفکر ان جامعه را دریابیم وسپس خودرا بگونه ای با آنان هماهنگ کنیم که اگر ایده ونظر وفکر واندیشه ای نوین وجدید نیز برای آنان داریم قادر باشیم به روشی درست وبا پایه ریزی محکم واعتماد بنفس انرا به جامعه بدهیم بی انکه کل جامعه را نسبت بخود شورانیده وباعث شویم حتی بدون خواندن وشنیده شدن محکوم گردیم . *- افکار عمومی جایگاه آدمها را مشخص می کنند نه بر تخت نشینان . ارد بزرگ درنتیجه این مردم هستند که قادرند اندیشه یت فکری را به سرانجام رسانیده وقبول یا رد کنند ودولت یک کشور نیز به تنهائی بدون حمایت جامعه قادر نیست که قانون یا حرکت یا اندیشه ای را به مردم بدهد مگر آنکه پیشاپیش اذهان عمومی را با عملکرد خود ونتیجه ی آن آشنا کرده باشد.*ـ دیدگاه خوب مردم ، بهترین پشتیبان برگزیدگان است . ارد بزرگلدا اگر میخوایهم که افکار واندیشه ما در جامعه وجوامعی پذیرفته شود میبایت افکار عمومی را با نحوهی عملکرد خود شانا سازیم وپیش ازاینکه ایده واندیشه ای را بیرون داده دراختیار عوام بگذاریم نمونه هائی ازکارهای خوئدد را دراختیار ایشان قرار دهیم ومنتظر اظهار نظر ایشان بمانیم ودرعین حال امادگی اینرا نیز داشته باشیم که هرسوالی را بهرشکلی پرسیده شود قادر باشیم جوابگو باشیم .
¤¤¤ مّی رنگین /شاعر: « فربود شکوهی » ¤¤¤
بیا تا مهر انگیزیم و تخم کین براندازیم
سری در گوش هم آریم و نجوایی دراندازیم

ز جام دوستی خواهیم شهد نوش آسایش
به یاد آن می رنگین، خمارش در سر اندازیم

غریو بلبلان بشنو ز شاخ دوستی ای جان
سرود عشق را مستانه بر بام و در اندازیم

به باغ دوستی ما ،‌خزان کی آشنا گردد
سپند کینه را چون ما درون مجمر اندازیم

سر و قدی چنین دلکش تو گویی چشم بردوزم
بیا واعظ تو عاشق شو که دل بر دلبر اندازیم

فساد چرخ دون پرور که ویران می‌کند یکسر
چه باک آخر که ما او را چو خار از بن براندازیم

چو آمد نام حق از در ، گریزد اهرمن آخر
بیا کاین جنگ بی حاصل به پیش داور اندازیم

به دریا رفته می‌داند مصیبت‌های توفان را
چه غم ما را که صد توفان ز صد منزل براندازیم

دوام عمر یاران را بخواه از لطف حق جلوه
که بهتر زین نمی‌دانیم تا خوش درسراندازیم

به یک جو هم نمی‌ارزد سخنور در دیار ما
همان بهتر که ما خود را به ملکی دیگر اندازیم

¤¤¤ شاعر: « فربود شکوهی » ¤¤¤
همواره هرعملی هرحرفی هرحرکتی روزی باید جوابگوی خود باشد . برای مثال همین کتاب بعد سوم نیز روزی ممکن است هزار ویک سوال را برای من به همراه داشته باشد وباید قادر باشم منبع ومنابعی را که از آن استفاده میکنم دراختیار کسانی قرار دهم که نیازمند دانستن آن هسستند وبرهمین اساس همواره از منابع شناخته شده ای استفاده میکنم که درصورت نیاز بتوانم نشان دهم که هرچه از هرکجا برداشت شده پایه واساس ثابت خود را دارد وبر اساس افکاری ثبت نشده یا ناشناس نیست بلکه جنبه ای قوی تر ازاین را دارد که قادر است در اذهان جاشده وپذیرفته شود استفاده از شاعرین شناخته شده یکی ازاین منابع است که همگان زمانی که لازمک باشد میتوانند تحقیق کرده ومطمئن شوند که فلان اثر شاعری چون « هوشنگ ابتهاج »که از شعراو درهمین متن نیز استفاده شده است براستی اثر « هوشنگ ابتهاج »بوده است ونظر وفکر واندیشه ی اوست واشعارمنهم که چه از قدیم دردیوانم بوده وهست وچه هم اکنون اگر سرودهی جدید از اشعارم را استفاده کنم منبعی دارم که نماینده این باشد که این اشعار متعلق بمن است وافکار پشت این اشعار نیز متعلق بخود من میباشد .البته من نیز تمامی اشعار ومطالب خو د را ازجمله متنهای نوشته شده از دیگر نویسندگان وشعر ومطالبی درخصوص فرگردها را براساس همان فرگرد نوشته ویا ازمنابع معتبری برداشت میکنم بوا ذکر نام ارائه میدهم و با درنظر گرفتن اینکه درنتیجه وجمع بندی به چه مطلبی خواهم رسید ازنتیجه تحقیقات وپژوهش خود متن را به پایان میبرم در زمینه اندیشه وفکر وافکار انسانها نیز همواره باید منابعی باشد تا مردم قادر باشند بوسیله ی آن بر علم خود بیافزایند وچه بهتر که آنچه لازمه زندگی انسانهاست در کتب ورسانه ها واینترنت براحتی قابل دسترسی باشد که این امگان امروزه با اینترنت وکتابهای اینترنتی بسیار راحت تر دراختیار عموم قرار میگیرد واین جای خوشبختی دارد که مردم قادر باشند بر اندیشه های نوین دست یافته با آن آشنا شده وافکار عمومی نیز درسطح جهانی همزمان باهم پیشرفت کند تا انسانها همگام با هم وبا اندیشه های یکشان ویا شبیه یا موافق با یدکدیگر کمتر ازهم بدور افتاده بهتر قادر بدرک یگدیگر وهمچنین درک جهان امروزی با تمامی قوانیت درتمامی جوامع باشندچراکه هرچه بیشتر از دیگر جوامع نیز بداینم میتوانیم نکته های خوب را از آداب وروسم ونحوه ی فکری آنان برداشته کرده بر بهتر کردن افکار واندیشه خود از آن سودی مثبت گرفته ولااقل دردرک یکدیگر کمتر دچاز تفاوتهای فکری عظیمی باشیم که انسان وجامعه ای را بطور کل از دیگر انسانها جدا کرده وقبول کنیم که دنیای آنان بسیار باما وافکار ما تفاوت دارد درست مثل اینکه بخواهیم مردمانی را که هنوز درداخل جنگلها در دوردست ترین مکان از جامعه های کنونی درک کنیم که چرا هنوز با نیزه به شکار میروند وفندک برای آنان عین وسیله ای جادوئی از سوی خدایان است ودربسیاری ازافکار نیز گاه درهمین جامعه ی خود با افکاری روبرو میشویم که کمیتی ازهمین مردمان ندارد وبسی جای تاسف دارد که اسنام ببیند درجامعه شهری هنوز بسیار مطلبی ست که مردم نمیدانند وهنوز بسیاری از اخبار را نشنیده اند وهنوز بدرستی از پیشرفتهای جهانی اطلاع ندارند.
بزرگان واندیشمندان وفیلسوفان و...جهان میدانند که هرگز انسانی توان اینرا نخواهد داشت که خود راتبه جایگاه نوین وارزشمندی برساند مگراندیشه یخویش را پرورش داده واندیشه های همکانی را نیز به سطحی برساند که همگانن متفق الفکر با روشنفکری وجهان بینی قادر به دیدن ودرک دنیا وجهان خود باشند تا عدل وحق وانصاف ودرستی ونیکوئی وپاکی ودرعین حال انسانیت معنای واقعی خود را درجهان پیدا کند با اندیشه های عمیق وپر معنائی که بر زندگی معنای زنده بودن را روشنی بخشیده به آن قدرت زیستنی در صلح وارامش را به همگان ارزانی داردوچه زیباست اگر این فکر واینگونهاندیشه در نهاد وذهن وفکر تمامی آدمیان ریشه گرفته به نتیجه ای مثبت برسد که دران تمامی دستها در دست هم باشند وتمامی افکار قادر به درک شدن وتمامی اعمال به نکوئی ودراه مثبت درخیر وپیشرفت آدمی وجهان.
*- افکار عمومی جایگاه آدمها را مشخص می کنند نه بر تخت نشینان . ارد بزرگ
*ـ دیدگاه خوب مردم ، بهترین پشتیبان برگزیدگان است . ارد بزرگ
*- خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند . ارد بزرگ
¤¤¤ پایان فرگرد اندیشه ی همگانی ¤¤¤
¤¤¤ به قلم : فرزانه شیدا ¤¤¤

برگرفته از :
http://b4armannameh.blogspot.com

از سرزمین شمالی

INTERNET & GREAT OROD

INTERNET

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، جلد هشتم

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *پندار*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *استاد*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *هنر*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *روان*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *ستیز*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *آزادی*

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد آزادی

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد ستیز

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد روان

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد هنر

کتاب بعد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد استاد

کتاب بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ، فرگرد پندار

زندگی در نگاه بزرگان

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *اندیشه*

رنج در دیدگاه بزرگان

پژوهش زیبا و خواندنی از "مسعود اسپنتمان"

آزادی در نگاه بزرگان

امید در نگاه بزرگان

آینده در نگاه بزرگان

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد *فرهنگ*

شورشهای آدمیان

آدمهای فرهمند به نیرو و توان خویش باور دارند.

ایران بهشت ماست ، ایران تنها بهانه بودن است .

عشق واحساسات

ارد بزرگ : سازش بر روی داشته های به یغما رفته امان ، به نام آشتی جویی و دوستی از نادانی و کم خردی ست .

ارد بزرگ : کارآفرین ، زندگی آفرین است پس آفرینی جاودانه بر او .

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد *امید*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد *رسانه*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد *اندیشه همگانی*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد پندار

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد استاد

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد هنر

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد روان

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد ستیز

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد آزادی

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد اندیشه

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فرگرد فرهنگ

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد امید

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد رسانه

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد اندیشه همگانی